सुकृतिनां श्रेष्ठः पुत्रः तस्य सुकेशा नाम्ना तदा जातः। तस्मै तेन अपराजेयत्वं दत्तं, शत्रुभिः अपि न हन्यते इति। स सदा रात्रिचरैः सह प्रमुदितः धर्ममार्गे दृढः आसीत्। तत्र स शुद्धात्मनां ऋषीणां आश्रमाणि अपश्यत्। ततः सुकेशः सम्मानान् पृच्छन् उवाच— "युष्माकं सम्मानाः मे कथ्यन्तां; अहं न आदेशं ददामि।" तेन पुनः पृष्टम्— "कस्मात् सुकृतिनां मध्ये सम्मानः लभ्यते, कस्मात् च सुखम्?" तदा ऋषयः, इह लोकस्य परलोकस्य च श्रेयः विचिन्त्य, उचुः— "यत् परमं हितं, वीर, इह च परत्र च, अव्ययम् च— यः तत्र सुकृतिनां मध्ये आश्रयति, तेन सम्मानितः भवति सुखी च।" "येन देवाः अन्ये च न पतन्ति— तत् उद्घोष्यताम्।" तदुक्तम्— "स्वाध्यायस्य वेदानां च ज्ञानम्, विष्णोः पूजायाः भक्तिः च, एतत् एव।" तदन्यत्— "नीतिशास्त्रज्ञानम् हरस्य भक्तिः च अपि निर्दिष्टम्।" "स्वाध्यायनिष्ठा ब्रह्मज्ञानम् एतयोः तथा भक्त्या लभ्यते।" "सरस्वत्यां भक्तिर्निष्ठा, गन्धर्वपथः धर्मः कथ्यते।" "विद्याधराणां धर्मः एषः, भवान्यां केवलं भक्तिरेव।" "किंपुरुषाणां सर्वकलासु कौशलं धर्मः स्मृतः।" "सर्वत्र इच्छानुसारं आचारः पितृधर्मः इति।" "शमेन धर्मज्ञानम् लभ्यते, एषः अर्थधर्मः कथ्यते।" "अमानित्वम्, अयत्नता, दया, अहिंसा, क्षमा, आत्मसंयमः—" "शङ्करे, भास्करे, देव्यां, एषः मानवधर्मः इति प्रसिद्धम्।" "अभिमानः, अहरणता, गुह्यकानां धर्मः इति कथ्यते।" "स्वाध्यायः त्र्यंबकभक्तिरेव राक्षसधर्मः इति।" "पिशाचानां धर्मः एषः— सदा मांसलोभः।" एते द्वादश धर्ममार्गाः, श्रेयः प्रदायिनः, ब्रह्मणा उद्घोषिताः। तेषु, मानवधर्मान् पुनः कथनीयम्। ये पुरुषाः सप्तद्वीपेषु भूमौ वसन्ति— "सप्तद्वीपेषु भूमौ वसन्ति।" सागरस्य उपरि भूमिः तिष्ठति, नौका नदीमध्ये इव। स तत्र उत्तमं पद्मकोषसदृशं उच्चस्थानं स्थापयामास। प्रजापतिः द्वीपान् स्थानानि निर्मितवान्। तेषां विस्तारः योजनैः मीयते, इदानीं वर्ण्यते। तस्य बहिः प्लक्षद्वीपः स्थितः, यः द्विगुणः। तस्य परं शाल्मलीद्वीपः, सागरस्य द्विगुणः। घृतसागरः द्विगुणः कुशद्वीपस्य। तस्य परं दधिसागरः, सः द्विगुणः। सर्वे एते, पूर्वस्य द्विगुणः, एकैकशः, एकस्य परं एकः। जम्बूद्वीपात् आरभ्य क्षीरसागरपर्यन्तम्, राक्षस, चत्वारि कोटयः पंचपञ्चाशत् लक्षाणि संख्यायाः। सर्वतः 'लक्षमण्डकटाह' इत्युक्तमितेन पूर्णम्। तत्र त्वदर्थं गच्छामः; शृणु, रात्रिचर। शाखान्तेषु तेषां युगपरिवर्तनं कदापि न भवति।