दिगम्बरः वृषारूढः, लोकनाशकः शिवः, तत्र स्थितः। अजः प्रभुः, तं दह्य इच्छन्, निरन्तरं तं निरीक्षते स्म। शुक्लः, रक्तः, सुवर्णदीप्तः, नीलः, कपिलकेशः च, तेजस्वी च सः दृश्यते स्म। यथा उदके क्षोभे उत्पन्नाः बुद्बुदाः किं शक्तिमन्तः स्युः? तथा शिवः, कुपितं ब्राह्मणं, नखाग्रेण शिरः छिनत्ति स्म। तत् शिरः शङ्करस्य हस्तात् कदापि न पतति। ततः एकः प्राज्ञः पुरुषः सृजितः, कवचयुक्तः, कुण्डलधरः, शरीरवान्। चतुर्भुजः, महातुणीरधारी, सूर्यसमप्रभः च सः आसीत्। पापसम्बद्धः त्वं—कः पापतमं हन्तुम् इच्छति? ततः लज्जया पूर्णः रुद्रः बदरिकाश्रमं गतः। यत्र पुण्या सरस्वती, नदीश्रेष्ठा, कुटिलगिरौ प्रवहति। तत्र, "देहि मे भिक्षाम्, प्रभो। अहं महाकपालिकः, भोः," इति प्रार्थयति स्म। "त्रिशूलमुत्क्षिप्य, महेश्वर, वामभुजेन आघातय," इति उक्त्वा, सः वेगेन नारायणस्य वामभुजं आघातयति स्म। एकः, आकाशं आरोह्य, ताराभिः भूषितः तिष्ठति स्म। तस्मात् दुर्वासा उत्पन्नः, शङ्करांशात् जातः। तस्मात् एकः यौवनः कवचयुक्तः, युद्धाय सज्जः अभवत्। एवं उक्त्वा, "कस्य स्कन्धं छिनदामि, यथा ताडपत्रं स्तम्भात्?" इति पृष्टवान्। "एष ब्रह्मपुत्रः, यस्य दुष्टवचनं शतसूर्यप्रभम्, तं पतय," इति आज्ञप्तवान्। वीरः, अक्षयबाणान् गृहीत्वा, युद्धाय निश्चितः। सहस्रं दिव्यवर्षाणि, हरः विरञ्चिं उपसृत्य, संवादं अकरोत्। महाबाणैः आक्रान्तः, दश दिशाः अद्भुतं आहताः। पराजितः तव पुरुषः कर्म करिष्यति; मम महात्मा पुरुषः अपि तथा करिष्यति। ततः, संग्रामे, धर्माधिष्ठितः देवः, पुरुषं पुरुषे प्रक्षिप्य युद्धं अकरोत्। ब्रह्मा शोकग्रस्तः अभवत्, तस्य इन्द्रियाणि चिन्तया व्याकुलानि। भीषणः, रक्तकेशधारी, ब्रह्महत्या हरं उपसृत्य। "कः त्वम्, कुपितः आगतः? किमर्थम्? तत् वद," इति पृष्टवान्। "अहं ब्रह्महत्या, त्वां प्राप्ता; गृहाण मां, त्र्यम्बक," इति साऽवदत्। रुद्रः, त्रिशूलधरः, दुःखितवपुः। तत्र गच्छन्, नारं नारायणं ऋषीं दृष्टवान्। सा यमुनायां स्नानाय गच्छति स्म, परन्तु तस्य जलं शुष्कम्। प्लक्षजायां स्नातुम् गच्छति, प्रविशन्त्याः जलं अपि नष्टम्। ततः सैन्धववने स्नात्वा, यथेष्टं स्नानं अकरोत्। तथापि, स्नानानन्तरं, तीक्ष्णं ब्रह्महत्या पापं तां न त्यजति स्म। यद्यपि आत्मसंयमयोगयुक्तः जलदध्वजः, सः पापात् विमुक्तिं न प्राप्नोति। तत्र गत्वा, चक्रधरं, गरुडध्वजं प्रभुं दृष्टवान्। अञ्जलिं कृत्वा, हरः स्तोत्रं जपितुम् आरब्धवान्। "हे वासुदेव, शङ्खचक्रगदाधर, नमः ते।" "अनन्त, निर्गुण, अगम्य, सृष्टिकर्ता, ज्ञानाज्ञाननिरपेक्षः, सर्वाधार, नमस्ते।" "त्वया, प्रभो, चराचरं विश्वं सृजितम्।