सर्वर्षिषु श्रेष्ठ, तत्र आदित्येभ्यः शुभ्राश्वा रथाश्च समुपकल्पिताः। किन्नराः पन्नगैः समारूढाः, अश्विनौ चाश्वारूढौ दृष्टाः। कवयः शुकैः समारूढाः, गन्धर्वाः पदातयः सन्नद्धाः। सर्वे ते महोत्साहेन सशस्त्राः प्रमुदिताः रणाय प्रस्थिताः। अथ, हे महर्षे, दैत्ययानानि यथावत् वर्णनीयानि सन्ति। तदहं सत्यं ते कथयामि, शृणु। सहस्रशः कृष्णवर्णाः, विशालाः, अतिमात्रपरिमाणाः रथाः आसन्। अष्टाभिः शुभ्रैः सुवर्णसदृशैः अश्वैः युक्ताः रथाः दीप्तिमन्तः। जम्भस्य दिव्यः सुवर्णाभाश्वयुक्तः रथः, शम्बरस्य विमानम्, अयशङ्कोः महागजः वाहनम्। तेषां दिव्यानि सैन्यानि स्वपादैः रणाय धावन्ति स्म। रजसा आवृतं जगत् कपिशवर्णमिव बभौ, हे नारद। केचन स्वपक्षं प्राहतन्, अन्ये रिपून् प्राजिघांसन्। गजः मदोन्मत्तं गजपतिं समभ्यधावत्, अश्वारूढः चान्यं समारूढम्। विजयकाङ्क्षिणः अन्योन्यं समरे प्रहारयन्तः सन्तः द्वन्द्वयुद्धे प्रवृत्ताः। तत्र भीषणः नदीरूपः प्रवाहः समुत्पन्नः, यः समरधूलिं शमयामास। सा नदी दुस्तराऽभूत्, गजशिरांसि कूर्मवत्, शराः मत्स्यवत्। आन्त्राणि शैवालवत् तत्र आसन्, ध्वजफेनमालाभिः भूषिता च सा। विपिनपक्षिणः, बकाः, शृगालाः, मृगाः च तत्र सञ्जग्मुः। वीराः रथैः नौकावत् तां नदीं तर्तुं निमग्नाः। रणजयलाभलुब्धाः योधाः शीघ्रं तस्याः नदीतः समुत्तस्थुः। तत्र दानवा, यक्षाः, प्रहृष्टाः पिशाचगणाः च प्रमोदिताः। ते तत्र मांसं लुण्ठन्ति, क्रीडन्ति, परस्परं गर्जन्ति, पक्षिणश्च तथैव। अन्ये शस्त्रैः दग्धाः पतन्ति, युद्धभूमिः श्मशानसदृशी बभूव। प्राणैः स्थापितं युद्धं विराजते, यत्र द्वन्द्वयोधाः, शस्त्रक्रीडायां कौशलयुक्ताः, क्षीणोदराः, परस्परं स्थिताः। तत्र देवानामधिपतिः शतक्रतुः, उग्रतेजाः, मदोन्मत्तगजमारूढः प्रादुरासीत्। प्रह्लादो नाम दैत्यपतिः, अष्टाश्वरथमारूढः, शस्त्राणि उच्चालयन् तस्थौ। तदा शम्बरः वायुम् अभ्यगच्छत्, मयः अग्निना सह समरे प्रवृत्तः। अग्निः, सूर्यः, वायुः, ग्रहेश्वराः च स्वशत्रुभिः द्वन्द्वयुद्धे समभ्ययुः। ते सहस्रशः लोहबाणान् विसृजन्तः उच्चैः "गच्छ", "तिष्ठ", "किम् स्थासि" इति शब्दयन्तः। ते भीषणां नदीं प्रवर्तयामासुः, या मंदाकिनीसमानवेगवती बभूव। सा नदी दैत्यपिशाचसैन्यबलवर्धिनी, रक्तप्रवाहिणी, पालयितुमिच्छतां दुःसरा बभूव। रणमध्ये मृत्युमुखं प्राप्य वीरान् अप्सरसां प्रमुख्याः नयन्ति स्म। ततश्च सहस्राक्षः स्वं महद् धनुः गृहीत्वा बाणान् ससर्ज। स बाणैः पुरन्दरं मयूरचिह्नधारिणं प्रति प्राहिणोत्। उभौ परस्परं शीघ्रगोलकशरैः, सुवर्णशिरोभिः, अभ्यघ्नताम्। स दैत्यराजानं प्रति बाणान् ससर्ज, तं च अन्धकः अपश्यत्। ततः स तान् पर्वतानिव वह्निना भस्मसात्कृतवान्। रथात् उत्पत्य भूमौ स्थित्वा, बली, स्वसहायैः सह, स तान् भस्मीचकार। ततः वज्रपाणिः अन्धकं प्रति जगाम।