भक्त्या त्वं तं जेष्यसि, अतः धर्मजम् आराधयेत्युक्त्वा भगवान् प्रसन्नचित्तः आन्धकं आहूय तं वाक्यम् उवाच, “मया परित्यक्तं राज्यं त्वं स्वीकुरु, महाबाहो।” तस्मिन्नन्तरे प्रह्लादः अपि पवित्रां बदरिकाश्रमभूमिम् आगतः। सः कृताञ्जलिः सन्न् तेषां पादयोः प्रणम्य तिष्ठति स्म। तदा भगवान् तम् अभ्यधात्—“हे महादैत्य, मां विजित्य अनभिभूयात्र किं हेतोः त्वं प्रणतः?” तदा प्रह्लादः सस्नेहम् उवाच—“त्वं नारायणः अनन्तः पीताम्बरधारी जनार्दनः। त्वमेव अक्षरः महेश्वरः सनातनः परमपुरुषः। विद्वांसः स्वाध्यायसमाप्त्यनन्तरम् तव नाम पठन्ति, यजमानाश्च त्वां यज्ञैः पूजयन्ति। त्वं मत्स्यः, हयशीर्षः, पुण्यकूर्मः च। त्वमेव नृसिंहः, येन मम पितरं विनाशितम्। त्वं सूर्यः, चन्द्रश्च, स्थावरजङ्गमस्य यः कारणम्, भगवन्, गरुडध्वज। सर्वं जगत् त्वया व्याप्यते, त्वां को जेष्यति, माधव? अन्यथा त्वं न जेतुं शक्यः, सर्वव्यापिन्, अक्षर। भक्त्या त्वया अहं जितः, दैत्य। दण्डार्थं तव वरं दास्यामि, यं इच्छसि तं वृणीष्व।” तदा प्रह्लादः प्रार्थयामास—“मम पापं शरीरे मनसि च नश्यतु।” सः पुनः उवाच—“यदि एषः वरः मनुष्यायापि दत्तः, मयि अपि ददातु।” भगवान् पुनरुवाच—“द्वितीयं वरं वृणीष्व, दैत्य। ये देवान् पूजयन्ति, येषां मनः त्वयि स्थितम्, ये त्वदनुरक्ताः—तं वरं वृणीष्व, महाबाहो, अहं निर्विघ्नं दास्यामि।” प्रह्लादः पुनरुवाच—“मम यशः सदा तव पदपद्मयोः भूयात्। भगवन्, तव कृपया अहं अजरः अमरः च स्याम्। यस्य मनः मयि स्थितम्, तस्य कर्मबन्धो न स्यात्। हे दैत्य, स्वकुलानुकूलं परं धर्मं आचर।” प्रह्लादः पुनरपि पप्रच्छ—“हे लोकगुरो, त्यक्तराज्यः कथं राज्यं गृह्णीयाम्?” तदा भगवान् आदेशं दत्तवान्—“दैत्यदानवानां श्रेयसे मन्त्रधारः भव।” ततो भगवान् प्रणम्य प्रसन्नः स्वपुरीं जगाम। राज्ये स्थापयितुं आमन्त्रितः अपि नारदः न राज्यं स्वीकृतवान्। सः केशवं चिन्तयन्, योगेन शुद्धशरीरः, तत्रैव स्थितवान्। अपि च पराजितः, राज्यं परित्यज्य, चैतन्याधारे मनः स्थापयित्वा तत्रैव स्थितवान्। एवं, दीक्षां प्राप्य, नित्यं राजधर्मं विज्ञाय, प्रह्लादेन दैत्येन स्वपदे ललोऽपि दीक्षितः। कथं सः देवैः सहान्यैश्च सह वसति? तद् वद। सः तपसा, त्रिशूलधारिणं त्रिनेत्रं देवेश्वरं पूजयन्, अग्निना दाहात्, अपः स्नानात् च निर्भयत्वं प्राप्तवान्। शुक्रं पुरोहितं कृत्वा, आन्धकः ध्यानस्थः अभवत्। सः पृथिवीं विजित्य, नरपतिं जित्वा, तैः सह मेरुशिखरं, अद्भुतदर्शनं, अगच्छत्। आरोह्य, अमरावत्यां रक्षणव्यवस्थां कृत्वा, प्रस्थितवान्।