श्रूयतां, भगवन्! यः पुरुषः श्रद्धया वामनस्य चरितं शृणोति, स तत्कालमेव सफलतां प्राप्नोति, यथा विरोचनपुत्रो बलिर्लभते स्म। भक्त्या श्रवणेन च परमस्तुत्या युक्तः स विष्णोः पदं प्राप्नोति। एवं पुराणश्रवणेन पापक्षयो भवति। यस्य देहे कुले वा वामनकथां शृणोति, स अश्वमेधस्य समग्रं फलं सम्यग्दत्तेन विन्दति, सर्वपापविमुक्तश्च भवति। यद् ब्राह्मणाः गङ्गातटे प्रायागे माघमासे वदन्ति, तद्राजसूयस्य फलं यदहं त्वां नारद आज्ञापयामि, तत् तत्र गत्वा लभते। एवं चैतच्छ्रवणेन, महर्षे, तत्फलं प्राप्यते; सौत्रामणौ मम न संशयः। यदन्नदानस्य फलं ब्राह्मणाय सति क्षुधितायाग्निसंयुक्ताय यथोक्तं, तद् देवैः कथितं फलं अस्य पाठेन लभ्यते। नारद, महापापान्यपि शीघ्रं नश्यन्ति—अत्र मम न किञ्चिद् संशयः। यः सदा वामने रमते, तस्य सर्वाणि पापानि विनश्यन्ति। यदि कश्चित् द्विजं निन्दति, अवमानपूर्वकं दानं ददाति, वा पापच्छन्नवचनानि भाषते, तादृशस्य विष्णुः—देवैः पूजितः—परमं पदं मोक्षमदाति। धनस्य विषये कपटं न कर्तव्यम्, यतो ह्येवं कृतस्य श्रवणस्य पुण्यं नश्यति। हे ब्राह्मन्, असूयारहितः सन् सर्वसमृद्धिं प्राप्नोति। एवं भगवतः वामनस्य माहात्म्यश्रवणस्य पुण्यफलानि, पापक्षयश्च, श्रद्धालूनां कृते प्रतिपादितानि।