अत्यन्तदुःखावस्थां प्राप्तः सः स्वपितामहम् अनुस्मृतवान्। तं दृष्ट्वा बलवान् तेजस्वी च बली यज्ञपात्रेण तिष्ठन् दृष्टिगोचरः अभवत्। तदा सः बली पितामहम् उद्दिश्य प्रार्थयामास—"सूर्यं तरितुं नौरिव यदुपायः स्यात्, तत् मम प्रकाशय।" इति। तस्य वचनेन चिन्तयित्वा पितामहः एवमुवाच—"यदिदं लोके परं ज्ञानं, तदद्य तव हिताय चान्येषां च हिताय कथयिष्यामि, हे बले। यः जनः इन्द्रियविषयरूपे महाभयजलनिधौ पतितः, तस्य एकमेव शरणं—विष्णोः नौका। ये जनाः माधुसूदनभक्ताः, तान् वर्जय; अन्येषां जनानां अहं प्रभुः, वैष्णवानां तु न। ये च विष्णुभक्ताः, ते मृत्योरपि अगोचराः भवन्ति। यः करद्वयं हरिपादपद्मार्चनं करोति, तस्य एव करौ वन्दनीयौ। ये करौ हरिपादयोः पूजां कर्तुं अशक्तौ, तौ न प्रशंसनीयौ। या जिह्वा हरिगुणकथां न वदति, सा जिह्वा नास्ति, रोगग्रस्तमेव किञ्चित्। यः भक्त्या विष्णोः पदपद्मं न पूजयति, सः जनः मरणेऽपि शोच्यः न भवति—एषा सत्यं सत्यमेव मम वाणी। यत् किञ्चिद् दृश्यते, स्पृश्यते, अदृश्यते च, सर्वं केशवस्यैव सारः। तं पूजयन्, निःसंशयं सर्वे लोका देवासुरादयः अपि पूज्यन्ते। तस्य चक्रपाणेः गुणाः अपि अनन्ताः। ये तं संसारभयभञ्जनं शरणं यान्ति, ते पुनः संसारपाताले न पतन्ति। ते न लज्जां यान्ति, न मृत्युभयं प्राप्नुवन्ति। न च यमलोकं गच्छन्ति, न नरके वसन्ति। हे दानवश्रेष्ठ, हे ब्राह्मणाः, विष्णुभक्ताः तां गतिं प्राप्नुवन्ति। ततः विष्णुभक्ताः पुरुषश्रेष्ठाः ततोऽपि परां स्थितिं यान्ति। सा स्थितिर्दैत्य, भगवत्सेवकानाम् अपि वर्णिता। ये तमनन्यचेतसः सेवन्ते, ते परमात्मनि प्रविशन्ति। ते महात्मानः शुद्धाः, तीर्थरूपिणः एव सन्ति। वैकुण्ठः संसारबन्धच्छेदने खड्गकुठाररूपः। सर्वत्र दीप्तिमान् सः पुण्यस्थलेषु वसति क्रीडति च। ये जनाः विष्णुम् अन्ते प्रियतमान् मन्यन्ते, ते विष्णोः प्रियाः सदा। यः दामोदरं ध्यानयति वा भक्त्या पूजयति, सः च। ये स्तुवन्ति, शृण्वन्ति वा तस्य, ते महाक्लेशान् तरन्ति। ये मनसा तस्मिन् हृष्यन्ति, ते महाविघ्नान् तरन्ति। ते निश्चितं तद्वासस्थानं यान्ति, यत्र योगपतिः हरिः वसति। तद् स्थानं तपसा सहस्रजन्मसु अपि न लभ्यते। यो माधुसूदने परमभक्तिं सर्वदा न विन्दति, तस्य तपः कीर्तिः च व्यर्थे। यो माधुसूदनद्वेषी, तस्य तपः यशश्च निष्फलम्। 'नमो नारायणाय' इति मन्त्रः सर्वं साधयति। येषां हृदि नीलोत्पलश्यमानः जनार्दनः वसति, ते। नारायणाय प्रणम्य सर्वाणि कर्माणि कार्याणि। विष्णोर्नामस्मरणेन, ते नश्यन्ति न कदापि, हे महासुर। षोडशभागाः अपि नारायणप्रणामस्य पुण्यस्य तुल्याः न भवन्ति। विष्णोर्नामसङ्कीर्तनात् सर्वं प्राप्यते।" इति।