तदा तīkṣṇैः शरैः प्रह्लादस्य सर्वेषु प्राणस्थानेषु विविधानि विद्धानि। हृदि, भुजयोः, मुखे च, पुरुषश्रेष्ठं स शरैः पुनः पुनः विव्याध। ततः एकेन शरेण, यः शशाङ्ककला इव विराजते, तदस्त्रं सम्यक् छित्त्वा विव्याध। स वेगेन धनुः संधाय तीक्ष्णशरवृष्टिं मुमोच। परमपुरुषः तदा तीक्ष्णधारेण शरेण तस्य धनुः छित्त्वा व्यधात्। ततः, मुनिश्रेष्ठ, यदस्त्रं गृहीतम्, तत् स शीघ्रं छित्त्वा नाशयामास। दीर्घं दृढं च लोहमयं घोरं गदां तेन दैत्येन परिक्रममाणां स मुनिः विशिखेन पत्रिणा छित्त्वा चकार। पुरुषश्रेष्ठः पुनः वेगेन गदां प्रक्षिप्य ताम् अपि दशधा छित्त्वा भूमौ पातयामास। गदां तेन अस्य पुरुषस्योपरि प्रक्षिप्तां धर्मात्मा पुनः छित्त्वा नाशयामास। महातपस्वी बलसम्पन्नः स पुनः तीक्ष्णधारेण शरेण तां गदां छित्त्वा चकार। ततः शरान् आदाय आत्मानं रक्षयामास, हे नारद। भगवान् पत्रिणा शरेण सुरतस्य तपस्विनः हृदि प्रहारं कृत्वा तम् रथात् भूमौ पातयामास, रथचरोऽपि तम् अपानयत्। ततः स बलवत्तरं धनुः गृहीत्वा पुनः रणाय समुपजातः। तदा भगवान् दैत्यपतिं प्रोवाच—"गच्छ, प्रातः युद्धं भविष्यति; स्वानि नित्यकर्माणि कुरु।" स तु नैमिषारण्यं गतः, तत्र नित्यकर्माणि अनुष्ठितवान्। रात्रौ तु तेन चिन्तितम्—"कथं माया युक्तं तम् अहं संग्रामे जयेयम्?" एवम् एकस्मिन्नपि सहस्र दिव्यवर्षाणां कालान्तरे, दैत्यः देवम् अजैषीत् न। ततः स दैत्यः पीताम्बरधारी समुपेत्य वचनमिदं ब्रवीत्—"अद्यापि न शक्नोमि विजेतुम्; कारणं ब्रूहि।" तदा स बुद्धिमान् ब्राह्मणः, देवासुरैः अपि युध्यतः पूजनीयः इति उक्तवान्। "कथं तु प्रतिज्ञा अनृतं स्यात्?" इति। तस्मात्, हे विष्णो, तव पुरतः अहं शारीरशौचं करिष्यामि।" इति। स कृत्वा शिरसि स्नानं, तदा स नित्यं ब्रह्म प्रणम्य स्थितवान्। भगवान् तं प्राह—"गच्छ; त्वं भक्त्या तं जेष्यसि, न हि युद्धेन। मदीयया कृपया इन्द्रोऽपि जितः; धर्मजस्य किम् पुनः? तव प्रसादे स्थातुं न शक्यते, अजोऽसि, किं करोमि? स तु तपोऽनुष्ठाय धर्मस्थापनाय समुत्थितः। त्वं भक्त्या तं जेष्यसि; अतः धर्मजं सेव।" एवं श्रुत्वा स हृष्टः आन्दकं आहूय वाक्यमिदं प्रोवाच—"एष राज्यं मया त्यक्तं त्वया स्वीकृत्यताम्, महाबाहो।" ततः प्रह्लादः अपि पवित्रं बदरिकाश्रमं गतः। तत्र स सञ्जाताञ्जलिः तयोः पादयोः प्रणम्य स्थितः। तदा भगवान् प्रोवाच—"कस्मात् त्वं, महादैत्य, माम् अजित्य अत्र प्रणमसि?" इति। प्रह्लादः उवाच—"त्वं नारायणः अनन्तः, पीताम्बरधारी, जनार्दन। त्वं अक्षरः, महेश्वरः, नित्यः, पुरुषोत्तमः। पण्डिताः स्वाध्यायसमाप्तौ तव नाम पठन्ति, यजन्ति च त्वां यज्ञरताः। त्वं महामीना, हयग्रीवः, पुनः त्वं कूर्मोऽपि।" एवं तेषु क्षणेषु, प्रह्लादस्य भगवतः च संवादः पवित्रः अभवत्, यत्र भक्त्या, ज्ञानया च, परमेश्वरस्य महिमा प्रतिपादितः।