तस्य नेत्राभ्यां भूमौ जलधारा पतिताः, अग्निवर्षमिव सन्दृश्यन्ते स्म। अथ स ब्राह्मण, वज्राभिहतः पर्वतशृङ्ग इव, शतधा भग्नः अभवत्। वीरः धनुः समादाय, तोरण्यात् बाणं निष्कर्ष्य, रोषेण तमसा मुखं संच्छाद्य, स बाणं साध्याय ससर्ज। अन्यैः तीक्ष्णैः शरैः स दैत्यं छित्त्वा विदारयामास। ततः तौ उभौ, सर्पवद्बाणैः परस्परं मर्मदेशेषु विद्धवन्तौ, अन्योन्यं छेदयामासतुः। युद्धं तत् द्रुतं, अद्भुतं, विस्मयजनकं च, य इच्छन्ति द्रष्टुं, तेन सहासन्। साध्य-दैत्यवीराः अतुल्यं पुष्पवर्षं वर्षयन्तः, तद्भूतं युद्धं सुष्ठु कृत्वा, दर्शकानां हर्षं वर्धयन्ति स्म। महाबलिनः धनुर्धराः शरवृष्टिभिः सर्वदिशः चान्तरिक्षं च आवृत्य, परस्परं समरे समासन्। स वीरः तीक्ष्णैः शरैः प्रह्लादस्य सर्वाणि मर्माणि विद्धवान्। स उत्तमपुरुषं हृदि, बाहुषु, मुखे च विद्धवान्। ततः एकेन चन्द्रार्धप्रभेन बाणेन तदस्त्रं छित्त्वा, शीघ्रं धनुः सज्जीकृत्य तीक्ष्णैः शरैः वर्षयामास। परमपुरुषः तीक्ष्णधारशरेण तस्य धनुः छित्त्वा, यद्गृहीतम् तत् अपि शीघ्रं छित्त्वा, दीर्घं कठिनं लौहमयं गदां चिक्षेप। सा गदा भ्रम्यमाणा, महर्षिणा विशिखेन छिन्ना। ततः श्रेष्ठः पुरुषः गदां वेगेन क्षिप्तवान्, स च कुशलः दशधा छित्त्वा भूमौ पतितवान्। तां पुनः श्रेष्ठपुरुषे प्रक्षिप्तां, धर्मात्मा तां छित्त्वा, महातपाः प्रबलः, तीक्ष्णधारशरेण तां पुनः छित्त्वा। ततः बाणान् आदाय, आत्मानं रक्षितवान्, हे नारद। ततः प्रभुः पत्रिणा शरेण सुरतस्य तपस्विनः हृदि ताडितवान्। स तु रथात् भूमौ पतितः, सारथिना नीतः। पुनः स दृढं धनुः आदाय, युद्धाय समुपस्थितः। तदा, ‘‘गच्छ दैत्याधिपते! प्रातः संग्रामे समरिष्यामः; नित्यकर्म कुरु’’ इति उक्त्वा, स नैमिषारण्यं गत्वा, तत्र नित्यकर्माणि अकुर्वत्। रात्रौ च, कथं स कपटीयुद्धे जितः स्यात् इति चिन्तयामास। सहस्रं दिव्यवर्षाणि, स दैत्यः देवम् न जेष्टुम् अशक्नोत्। ततः स दैत्यः पीताम्बरधारी, समीपं गत्वा, ‘‘अद्य न शक्नोमि जितुम्; कारणं ब्रूहि’’ इति उवाच। तदा स बुद्धिमान् उत्तमब्राह्मणः, देवैः असुरैः च अपि युद्धे पूजनीयः इति उक्तवान्। ‘‘कथं तर्हि यत् प्रतिज्ञातं, तद् अनृतं स्यात्? अतः, हे विष्णो, त्वत्पुरतः देहशुद्धिं करिष्यामि’’ इति उक्त्वा, शिरः स्नात्वा, स नित्यं ब्रह्म स्तौतुम् स्थितः। ‘‘गच्छ; त्वं भक्त्या तम् जेष्यसि, न युद्धेन केनचित्। तव प्रसादेन इन्द्रः अपि जितः; धर्मजस्य का कथा? तव अनुग्रहे स्थिते, कोऽत्र स्थातुं शक्नोति, अज जन्मन्? स तपः कृत्वा धर्मस्थापनाय प्रवृत्तः’’ इति स ब्राह्मणः उवाच।