ततः दैत्याधिपः, हे मुनिवर, नरस्य प्रति षट् त्रयः एकः च शरान् विसृज्य युद्धाय समुत्पतत्। ततो नरः षट् सप्त अष्ट नव षट् च शरान् प्रक्षिप्य दैत्याधिपः द्वात्रिंशत् शरान् समारोपयत्। ततः उभौ, कोपात् तीव्रात्, अनन्तान् शरान् सम्यक् प्रक्षिपताम्। तदा दैत्यश्रेष्ठः सुवर्णशिराः शरैः तान् शीघ्रं छित्त्वा विहितवान्। युद्धे तौ उभौ घोरस्वरूपैः महास्त्रैः अन्योन्यं सम्यक् समारब्धताम्। महेश्वरास्त्रम् च परमात्मनः अस्त्रम् समं समागत्य समवपतताम्। ततः दैत्यः बलात् गदां गृह्य उत्तमात् रथात् शीघ्रं समुत्पत्य स्थितवान्। तं दृष्ट्वा सः स्वयम् युद्धाभिलाषी पुरुषं पृष्ठतः अभिमुखं समागच्छत्। तत्र प्रसिद्धः पुरातनः महर्षिः वीर्यवान् लोकपालः नारायणः नारदः च स्थितः। सः गदां वेगेन परिभ्रम्य साध्यं शिरसि दृढं प्रहारं अकरोत्। तस्य नेत्रात् जलं भूमौ अग्निवृष्टिवत् पतितम्। सः साध्यः विद्युत् आघातेन शैलशिखरम् इव शतधा भग्नः अभवत्। ततः वीरः धनुः आदाय शरं कोशात् निकर्ष्य साध्ये कोपात् मुखं तमसि कृत्वा तं शरं प्रक्षिपत्। अन्यैः शरैः दैत्यं छित्वा विदारितवान्। ततः उभौ सर्पाकारैः शरैः परस्परं मार्गद्भिः प्राणस्थानि विदारितवन्तौ। युद्धं द्रष्टुम् इच्छन्तः जनाः तद् युद्धं शीघ्रं अद्भुतं च विलोकयामासुः। साध्यः दैत्यः च वीराः अतुल्यं पुष्पवर्षं समारोपयताम्। तौ महाधनुर्धरौ दर्शकानां हर्षं वर्धयन्तौ युद्धे समारब्धताम्। शरवृष्ट्या सर्वदिक् च अन्तरदिक् आच्छादितम्। ततः तीक्ष्णैः शरैः प्रह्लादं सर्वेषु प्राणस्थानेषु विदारितवान्। पुरुषश्रेष्ठं हृदि बाहुषु मुखे च विदारितवान्। एकेन शरेण शशांकप्रतिमेन तं छित्त्वा विहितवान्। ततः शीघ्रं धनुः संधाय तीक्ष्णान् शरान् वृष्टिं समारोपयत्। परमात्मा तीक्ष्णधारशरेण धनुः छित्त्वा विहितवान्। ततः हे मुनिवर, यत् गृहीतम् तत् शीघ्रं छित्त्वा विहितवान्। दीर्घं दृढं लोहमयं दण्डं घोरं तेन प्रक्षिप्यमाणं महर्षिः विस्तीर्णशिरः शरेण छित्त्वा विहितवान्। पुरुषश्रेष्ठः गदां शीघ्रं प्रक्षिप्य तेन दशधा छित्त्वा भूमौ पतितम्। पुनः गदां पुरुषश्रेष्ठे प्रक्षिप्य धर्मात्मा छित्त्वा विहितवान्। तपस्वी महाबलः तीक्ष्णधारशरेण तां छित्त्वा विहितवान्। ततः शरान् आदाय आत्मानं रक्षितवान्, हे नारद। विस्तीर्णशिरः शरेण प्रभुः सुरतस्य तपस्विनं हृदि आघातम् अकरोत्। सः रथभूमौ पतितः, सारथिः तम् अपनीय गच्छत्। पुनः दृढं धनुः आदाय युद्धाय समागच्छत्। तदा "गच्छ, हे दैत्यनाथ, प्रतःकाले युद्धं करिष्यामः, स्वकर्माणि कुरु," इति उक्तवान्। सः नैमिषारण्ये गत्वा स्वकर्माणि अकरोत्। रात्रौ तं मायाविनं युद्धे कatham विजेष्यामि इति चिन्तयामास। किन्तु सहस्रं दिव्यवर्षाणि दैत्यः देवम् न विजित्य स्थितवान्।