नारायणं गरुडासीनं नमस्कृत्य, कामफलम् अविभक्तं ब्राह्मणप्रियं च प्रणमामि। हंसं, शम्भुं, ब्रह्माणं प्रजापतिभिः सह नमस्कृत्य, शिवं विष्णुं सुवर्णनेत्रं गोपतीं पीतवस्त्रं च नमस्कृत्य, अर्धनारीश्वरं पापनाशनं च नमस्कृत्य, विश्वरूपं सुगन्धिनं नित्यशिवं च प्रणमामि। पद्मनेत्रं केशवं क्षीरगन्धिनं च नमस्कृत्य, शान्तं मार्कण्डेयं जम्बुकं च प्रणमामि। कार्त्तिकेयं बाह्लिकं शिखिनं च नमस्कृत्य, लाङ्गलीशं श्रीपतिं च प्रणमामि। त्रिसुवर्णं चन्द्रशेखरं च नमस्कृत्य, कपर्दिनं सर्वरोगनाशनं च प्रणमामि। पद्मनाभं हिरण्याक्षं अक्षयस्कन्दं च नमस्कृत्य, हंसं नित्यं प्रणमामि, यज्ञश्रेष्ठं च नमस्कृत्य। श्रीनिवासं परमपुरुषं च प्रणमामि। वनपतिं पशुपतिं नित्यं नमस्कृत्य, दोषरहितं सर्वेशं गौरिशं नागेशं च प्रणमामि। यशोधरं महाबाहुं कुशप्रियं च नमस्कृत्य, भद्राक्षं वीरभद्रं शङ्कुकर्णिकं च प्रणमामि। उपेन्द्रं गोविन्दं कमलप्रियं च नमस्कृत्य, कालाग्निं रुद्रं देवेशं च चमरीवस्त्रधारिणं प्रणमामि। सहस्राक्षं कोकनदं हरिशंकरं च नमस्कृत्य, नित्यं ब्रह्माणं ब्रह्मणि श्रेष्ठं च प्रणमामि। धर्मराजं गरुडवाहनं च नमस्कृत्य, महायोगिनं अव्यक्तं पापनाशनं च प्रणमामि। पापनाशनं शरणं नमस्कृत्य, तस्मिन एव शरणं गच्छामि। जप्यं स्मरणं श्रवणं च कृत्वा, पुण्यं कीर्ति: बहुपापक्षयः च लभ्यते। ततः, वीराचनपुत्रः वलिः कुरुक्षेत्रे यज्ञाय आगच्छत्। तत्र भर्गवं शुक्रः द्विजश्रेष्ठान् आह्वयत्। कौशिकाः अंगिरसः च कुरुजङ्गलदेशात् निर्गत्य, शातद्रुजलस्नानं कृत्वा विपाशायाः अभिमुखं गताः। तत्र सूर्यरश्मिभिः प्रवहमानं पवित्रं किरणां प्राप्तवन्तः। एरावतीस्नानं कृत्वा, तस्याः शुद्धजलानि स्पृशित्वा, अथेश्वरीं जग्मुः। तत्र, मैत्रेयादयः मुनयः पुण्यनदीस्नानाय अवतरन्। तस्मिन जलान्तरे, द्विजश्रेष्ठ, अद्भुतं महच्च घटना अभवत्। स्नानं कृत्वा, सर्वे ऋषयः जलात् निर्गताः। 'किमेतत्?' इति चिन्तयन्तः, विस्मिताः अभवन्। तत्र, मयूरग्रीवसमानकृष्णं वनं, पक्षिस्वरैः निनादितं दृष्टवन्तः। जटाभिः प्रसारिताभिः, हे नारद, भूमौ प्रविशन्तः। दशार्धवर्णैः रम्यैः, आकाशस्थतारागणवद् शोभमानैः, तत्र समन्तात् दृष्टवन्तः।