स एव देवदेवो हन्ता वा दण्डयिता च भविष्यति। ज्ञानतोऽज्ञानतो वा, काम्यस्याकाम्यस्य च संयोगेन, यत् पापं महापापं वा, तथैवोपपापं च, एतत् सर्वं योगिनां नश्यति, यथा कच्चिद् अपक्वमांसं जले विनश्यति। यः कश्चिद् प्रतिदिनं ददाति वा पठति वा, स तयोः सममधिगच्छति। स विष्णुलोकमवाप्नोति—एष एव मम सत्यमुक्तम्। स दैत्यः सर्वाङ्गैः सन्तप्तः मां मुञ्चतु। द्विजः कामरहितः punar् तं रात्रिचरं सम्बोधयामास। सरस्वत्या विरचितं विष्णोः स्तोत्रं सा तस्मै व्याजहार, यत् सर्वेषां शमावहम्। स्तुत्या केशवात् शापजं पापं क्षपयिष्यसि। दृढया भक्त्या तम् स्तौहि, ततः पापान्मुच्यसे। भक्त्या स्तुतः हरिः सर्वेषां जनानां पापानि निहन्ति। तस्मिन्नेव क्षणे स महात्मा नियम्यात्मानं शालग्रामं तपसे जगाम। दिव्यकर्मसु प्रवृत्तः स रात्रिचरः तपःकार्ये निमग्नः। सर्वपापविनिर्मुक्तः स विष्णुलोकमवाप्तवान्। ब्राह्मणस्य वक्त्रे निवसन्त्या सरस्वत्याः सम्यक् उक्तं यः पठति, स सर्वपापात् विमुच्यते। अथ तेन विष्णोः स्तोत्रेण—"नमो वासुदेवाय, नमस्ते बहुरूपिणे। नमः श्रीनिवासाय, नमो जीवजनप्रभो। स्थिरध्वजधराय नमः, सत्यध्वजधराय नमः। तालध्वजधराय नमः, गुरुर्ध्वजधराय नमः। नमो जयन्ताय विजयाय, जयान्ताय पराजित। अनाद्यन्तमध्यान्ताय, पद्मजप्रिय नमोऽस्तु ते। शुभञ्जयाय नमः, धनञ्जयाय च नमः। हिरण्यगर्भाय नमः, पद्मगर्भाय नमः। कालनाभाय नमः, महानाभाय नमो नमः। धर्मनिवासाय, आपांनिवासाय, श्रीनिवासाय नमो नमः। सेनापतये नमः, कालपतये पुनः पुनः नमः। हरये वनमालिने, भूमिभृते नमो नमः। बहुप्राकृतये, महाप्राकृताय, सर्वसृष्टये नमः। नीलरक्तमहानीलाय, अनिरुद्धाय नमो नमः। आकाशात्मकाय, परात्मने, सर्वभूतात्मने नमः। मुञ्जकेशाय, इन्द्रियेश्वराय, सर्वेशाय, मम चेतः त्वयि स्थिरं भवतु। श्वेतपीताम्बरधराय, नीलाम्बराय नमो नमः। गोविन्दाय, प्रमोदकर्त्रे, हंसाय, पीताम्बरप्रियाय। वामनाय नमः, मधुसूदनाय नमः। धर्मचक्षुषे नमः, महानेत्राय नमः। यज्ञवाराहाय नमः, महारूपाय नमः। विश्वरूपाय नमः, यस्मात् इदं विश्वं प्रवर्तते।" इति स्तुत्वा भक्त्या स पापमुक्तिं प्राप, विष्णुलोकं च गच्छति। एवं सरस्वत्याः मुखेन ब्राह्मणेन उच्चारितं यः पठति, स सर्वपापैः विमुच्यते।