सदा सर्वान्तर्यामिणं नित्यं रुद्रं नमस्कृत्य, भूतनाशकं रुद्रस्वरूपं नृत्यमानं पुनः प्रणमामि। यस्मात्सर्वे उत्पन्नाः, यस्य सर्वे अंशाः, यस्य सर्वे केवलं एकदेशः, तं सर्वव्यापिनं परमेश्वरं नमस्करोमि। यो अनन्तः सर्वमध्यम् अवस्थितः, तस्मै नमः। एवं विष्णोः प्रसादेन मम सर्वपापानि नश्यन्तु। ये च ज्ञानतो विज्ञातानि पापानि, तानि अपि मम नश्यन्तु। ये चानेकजन्मकृतानि कर्मजपापानि, तानि अपि मम नश्यन्तु। दिने दिने संधिषु यानि पापानि कृतानि, कायेन, मनसा, वाचा—यदशुभं कृतं शरीरमनसोवाचा, तत् सर्वं वासुदेवस्य स्तुत्या शीघ्रं विनश्यतु। परेषां हिंसासंभूतं यदपवादं महात्मसु कृतं, तद् यथा लवणपूर्णपात्रं जले लीयते, तथा नश्यतु। यदन्यजन्मसु कृतं, यच्च जीविते कृतं, तत् अपि जले लवणपात्रवत् लीयताम्। पुनः पुनः जनार्दनं कृष्णं नमामि। योऽरिष्टं, केशिं, चणूरं, सुरद्विषः च हन्ता, तस्मै नमः। हैहयराजस्य गौरवं यः बलात् विनाशयितुं शक्नोति, स एव कः अन्यः? दशग्रीवं च तस्य मन्त्रिणः पुरीं च यो हन्ता भविष्यति, स एव दैवतदैत्यानां दण्डनकर्ता वा। ज्ञानतो वा अज्ञानतो वा, इच्छितानिच्छितसङ्गतः, यद्वा महापापं, यद्वा उपपापं, तत्सर्वं योगिनां कृते मांसपिण्डवत् जले नश्यतु। योऽयं ददाति वा पठति वा प्रतिदिनं, तयोः समत्वं स्यात्। स विष्णुलोकं प्राप्नोति—एष मे सत्यवचनम्। एष राक्षसः सर्वाङ्गैः सन्त्रस्तः मां मुञ्चतु। द्विजः कामरहितः पुनः रजनीचरं सम्बोधयामास। या सरस्वत्या विष्णोः स्तुतिः रचिता, सा सर्वशान्तिदा स्तुतिः सा विष्णवे उक्ता। तस्मात् केशवात् शापजं पापं स्तुत्या नश्यति। दृढभक्त्या तं स्तौहि, ततः पापान्मुक्तो भविष्यसि। भक्त्या स्तुतः हरिः सर्वेषां जनानां पापं नाशयति। तस्मिन्नेव क्षणे, महात्मा संयमी शालग्रामं तपःकर्माय ययौ। दिव्यकर्मनिष्ठः रजनीचरः तपः अकरोत्। स सर्वपापविमुक्तः विष्णुलोकं प्राप। या सरस्वत्या सम्यगुक्ता, या ब्राह्मणस्य वक्त्रे निवसति, तां यः पठति, स सर्वपापान्मुक्तिं लभते। "हे वासुदेव, नमस्तुभ्यम्! हे बहुरूप, नमस्ते। हे श्रीनिवास, नमस्ते। हे भूतकर्ता, नमस्ते।" इति।