स सरः कारण्डवकुलैः पूर्णः, राजहंसैः च शोभितः आसीत्। सः सुवर्णपद्मैः शतपत्रैः च सुशोभितः, सर्वतः वेणुवेतसगुल्मैः परिवृतः आसीत्। तत्र जलचरेषु गजेन्द्रशत्रुः घोरः ग्राहः निवसति स्म, सदा भक्ष्यसन्धानः। तस्मिन् काले, मदोदकसिक्तः, जलाकाङ्क्षी, शनैः शनैः पर्वत इव सः ग्राहः गच्छति स्म। तत्र स्यन्दनमणिश्यामः, मदमत्तलोचनः गजेन्द्रः, पद्मिन्याः सरसि स्वगणेन सह विचरन् आसीत्। तस्याः स्त्रीगजाः विलपन्त्यः दुःखिताः च तं पश्यन्त्यः आसन्। तदा सः गजेन्द्रः जलचरपाशैः बद्धः, गतिसंयमितः अभवत्। सः सर्वशक्त्या यत्नं कृत्वा, भीमस्वनं नदन्, संघर्षं चकार। परमसंकटे प्राप्तः सः गजेन्द्रः अन्तःकरणेन हरिं चिन्तयामास। ततः सर्वात्मना तमेव प्रभुं शरणं प्रपेदे। अनन्तजन्मसु साधनाभ्यासात् गरुडध्वजस्य भक्तः सः गजेन्द्रः, शङ्खचक्रगदाधरं हरिं, मथितामृतफेनप्रभं, ददर्श। सः गजेन्द्रः, विपदः मोक्षाय, स्तुतिं कर्तुं आरब्धवान्— "नमस्ते भगवन्, अनाश्रित, निरुपधि। पुनः पुनः नमः अन्तर्यमिने, एकाय, अव्यक्ताय। पुनः पुनः नमः अतीन्द्रियाय, अगम्याय, तुल्यरहिताय। पुनः पुनः नमः नित्याय, सनातनाय, आद्याय। पुनः पुनः नमः गोविन्दाय, विश्वाधाराय। नमो जगन्नाथाय, देवाय, शिवाय, हरये। नमो नारायणाय, यः विश्वं, देवात्मा परमः। नमः तस्मै पुरुषोत्तमाय, धन्विचक्रखड्गगदाय। नमः अच्युताय, देवश्रेष्ठाय, वरदाय, ब्रह्मेन्द्ररुद्रर्षिदेवैः स्तुताय। नमः अजाय, पीताम्बराय, मधुकैटभान्तकाय, विश्वमौलये। नमः वरदाय, परमेशाय, नानारत्नमुकुटकङ्कणाय। नमः वरदाय, योगिनां नाथाय, शुद्धाय, सुरेश्वरविघ्नविनाशनाय। नमो नारायणाय, स्वहिताय कर्मणां, महावराहाय। शरणं प्रपद्ये देवदेवम्, पुराणपुरुषम्, यः युगान्ते स्थितः। शरणं वासुदेवं प्रपद्ये, क्षेत्रज्ञं, आत्ममूलं, उत्तमम्। शरणं तं देवगुह्यं प्रपद्ये, येन सः शाश्वतः पुरुषः कथ्यते। तं नित्यं विष्णुं प्रभुं प्रपद्ये, अनुत्तमगुणसन्तुष्टं, परायणम्। विष्णुं जनार्दनं प्रपद्ये, महाबलम्, वेदनिधिं, सुरेश्वरम्। केशवं प्रपद्ये, पीताम्बरं, माल्यधारिणं, सुवर्णप्रभायुतम्। अच्युतं प्रपद्ये, स्वधामानं, आदित्यरुद्राश्विनिवसुप्रभवम्। सूक्ष्मं, स्थाणुं, उत्तमं, अभयं दातारं प्रपद्ये। तत्पदं प्रपद्ये, येन विरक्तयोगिनः प्राप्नुवन्ति। भक्तवत्सलम्, शरणागतत्राणं, भक्त्या प्रपद्ये। जनार्दनं, योगात्मानं, महात्मानं शरणं यामि। नारायणं प्रपद्ये, सूक्ष्मातिसूक्ष्मं, ब्राह्मणप्रियतमम्।" एवं सः गजेन्द्रः, विपत्तौ सन्न, भगवत्स्मरणं कृत्वा, तं परमेश्वरं शरणं प्रपेदे।