एवं तत्र शम्भुः 'रुद्रकोटि' इति नाम्ना प्रादुरासीत्। स रुद्रकोटिं पूजयित्वा कुरुजाङ्गलं जगाम। तत्र सरस्वत्याः सलिले निमग्नः, तां देवैः पूज्यमानां दृष्टवान्। दशाश्वमेधस्थले स्नानं कृत्वा, देवपितॄनभ्यर्च्य, गुरुं शुक्रमभिवन्द्य सोमतीर्थं प्रायात्। क्षीरिकावासे समुपेत्य, स श्रीमान् स्नानं अकरोत्। पुनः कुरुध्वजं दृष्ट्वा, पद्मा नाम नगरीं जगाम। कुमारधारायामुपागत्य, संयतात्मा स्वमधिष्ठानं ददर्श। तत्र स्कन्दं दृष्ट्वा पूजयित्वा, नर्मदां प्रति प्रस्थितः। ततो गिरीं प्रति गत्वा, चक्रधरं वराहं द्रष्टुम् अगच्छत्। अर्बुददेशे महादेवं हिरण्यरूपिणं ददर्श। काञ्जलरं समुपेत्य, नीलकण्ठं दृष्टवान्। प्रभासं समुद्रतीरं गत्वा, तत्र प्रभुं ददर्श। तत्र सोमेश्वरं लोकनाथं जटिलं च निरीक्ष्य, स शंकरविष्णुभ्यां पूजितः। तत्र रुद्रं पूजयित्वा, उत्तरकुरून् प्रति जगाम। तत्र स्नात्वा, त्रैलोक्यपूज्यं भीमं विश्वेशं सम्यगर्चयत्। तं पूजयित्वा, ब्राह्मण्यां स्नात्वा, देवानां पतिं पूजयामास। ततः कुण्डिनं गत्वा, पितॄणां तुष्टिदं सम्यगर्चयत्। मगधवनं प्राप्त्वा, भूमिपतिं ददर्श। ततः महातीर्थे स्नात्वा, वासुदेवं प्रणम्य, महाकोषे भक्त्या हंसनाम्ना महादेवं पूजयामास। तं पूजयित्वा, बलवान् त्रिविष्टपं जगाम। तत्र हरिं दृष्ट्वा पूजयित्वा, पवित्रं कनखलं प्रति प्रस्थितः। धनाधिपं मेघाङ्कं दृष्ट्वा, गिरीव्रजं च जगाम। तत्र कामरूपं सम्यगर्च्य, महाख्यं तीर्थश्रेष्ठं प्राप्तवान्। तत्र महादेवं पूजयित्वा, भक्त्या स्तुतिं श्रेयसीं शुद्धां गजेन्द्रदुःखनाशिनीं जपन्, सुवर्णं ब्राह्मणश्रेष्ठेभ्यः दत्तवान्। ततः घोरं दण्डकवनं प्रविश्य, पुण्डरीकाक्षं मृगमदहरं ददर्श। तत्रैव भूमौ शयानः, सरस्वतस्तोत्रं जपन् स्थितवान्। दानवः हरिं सर्वपापहरं द्रष्टुं गतवान्। तौ द्वौ, ये भगवान् वराहरूपिणा किलोक्तौ, जनार्दन, तत्र दृष्टौ। स भक्तश्रेष्ठः, मुनिवर, भगवत्पादौ पूजयामास। तस्य कीर्तनश्रवणस्पर्शनात् मानवाः पापात् विमुच्यन्ते। एवं गजेन्द्रमोक्षणादिकं चत्वारि वृत्तान्तानि श्रोतुमिच्छामि। तेषां जपश्रवणस्मरणेन दुष्टस्वप्ननाशः स्यात्। ततः सरस्वतस्तोत्रं पुण्यं पापनाशनं च। हिमगिरिपतेः सुतः सुमेरुः, सूर्यसमप्रभः, समुद्रं विदार्य, देवरिषद्भिः सहितः समुत्थितः।