तदनन्तरं धर्मात्मा स तद् दृश्य स्मितपूर्वकं वाक्यम् उवाच। "इयं देवलोकं नीयतां, वासवाय च दीयताम्," इति स सुमध्यमां युवतीं सह सौन्दर्ययौवनोपेतां सहस्राक्षाय ददौ। ततो देवेशस्य कामादयः समुत्पेतुः, स च महदाश्चर्यं जगाम। सा च देवी तदा पाताले मनुष्येषु चाष्टासु दिक्षु विचचार। तस्मिन्नेव काले दानवानां प्रह्लादो नामाभिषिक्तो राजा बभूव। ततः पृथिव्यां राजानः सम्यग्यज्ञैः कर्माणि चक्रुः। वैश्याश्च गोपालनव्यापारेषु स्थिताः, शूद्राश्च सेवायाम् आनंदमापुः। ततो, मुनिवर, देवाः स्वस्वकर्मसु प्रवृत्ताः। ततः स नर्मदां स्नानाय, अकुलीश्वरतीर्थं च गन्तुं प्रस्थितः। तत्र तस्यावतरणसमये केकरलोहितो नाम सर्पः तम् अपाददात्। स तु पद्मनाभं सम्स्मृत्य, सर्पः स विषरहितः अभवत्। विषमुक्तः स श्रेष्ठस्सर्पः च्यवनं मुमोच। स तु सर्वतः सर्पकन्याभिः पूजितः विचचार। एवं पूज्यमानं तम् दैत्यपतिः प्रह्लादः अपश्यत्। स च सम्मानितः, उपविष्टः, आगमनकारणं पृष्टः। स उवाच—"अद्याहं केवलं स्नानार्थं, अकुलीश्वरदर्शनार्थं च आगतः। पातालं नीतः, अत्र च त्वां दृष्टवानस्मि।" स तु वाक्यकुशलः धर्मयुतं वाक्यम् उवाच—"रसायां के तीर्थानि सन्ति, तद् ब्रूहि मे।" तदा प्रह्लादः—"महाराज, रसायां चक्रतीर्थं विद्यमानं विदुः।" इति दानवान् ये निमिषं गन्तुमिच्छन्ति, तान् उक्त्वा—"वयं पद्मनाभं, पीताम्बरधरं, अच्युतं द्रक्ष्यामः।" ततः ते महतीं व्यवस्था कृत्वा रसायात् निर्जग्मुः। निमिषारण्यं सम्प्राप्य, हृष्टाः स्नानं चक्रुः। तत्र विचरन् स पवित्रां सरस्वतीं शुद्धाम्बुं ददर्श। अन्येषां बाणान् मुखेषु स्थितान्, परस्परं संलग्नान् अपश्यत्। तद् दृष्ट्वा दैत्येश्वरः स तीव्रं कोपमगात्। तत्र केचन महात्मानः उच्चजटिलाः, तपसा मनः समाहिताः आसन्। ते शार्ङ्गधनुर्वन्तो बलवतीं धेनुं च, अक्षय्यौ तूणी च धारयन्तः। तदा ताभ्यां श्रेष्ठपुरुषाभ्यां वाक्यमुवाच—"कुतस्तपः, कुतो जटाभारः, कुतश्चैतौ शुभास्त्रौ?" "यः यत्कुर्यात् समर्थः स एव तत् साधयति। अहं धर्मसेतुकर्ता दैत्यनाथ, अस्मिन् स्थितः। नरनारायणयोः कोऽपि युद्धे समः न भवति।" ततो प्रह्लादः—"येन केनापि प्रकारेण नरनारायणौ संग्रामे जयिष्यामि।" स धनुर्व्यस्त्य, ज्या-ध्वनिं घोरं हस्तेन कृत्वा, बाणान् सन्दधौ। स च समाना एव बाणान् मुक्त्वा, दानवः कनकपुङ्खैः तान् छित्त्वा प्रत्यवारयत्। स कोपसमन्वितः महद्धनुः समाकुर्वन्, नानाविधान् बाणान् सन्दधौ। तदा नरः पञ्च, षड् तीक्ष्णान् बाणान् धनुषा संरक्षितान् ससर्ज। एवं स धर्मात्मा च्यवनः, प्रह्लादः च दानवेश्वरः, तथा अन्ये दानवाः, तपस्विनः नरनारायणौ च, सर्वे स्वस्वधर्मानुसारेण तत्र विचरन्ति स्म।