भक्त्या सः ब्राह्मणान् भोजयेत्, तृष्णाकाले शृङ्गवेरं गुडेन मिश्रितं समर्पयन्। ततः पश्चात्, तान् दत्त्वा बहुमूल्यानि दानानि, स्त्रीभ्यः पुरुषेभ्यश्च उत्तमानि वसनानि प्रदद्यात्। प्राज्ञः तु ब्राह्मणाय सर्पिषः पात्रं समर्पयेत्। एवं कृतवान् सः तारा-समुद्भूतः च शाश्वतः इति कथ्यते। एषः विधिः प्रथमतः भृगुणा कृतः, सर्वपापविनाशनः च। तस्य फलतः सुन्दराः सन्ततयः जायन्ते, सर्वाङ्गानि च सम्यग्विकसितानि भवन्ति। केशवः पित्रोः मातुश्च सम्प्राप्तं सर्वं विनाशयति। सः अनन्तं मानसम् आनन्दं, अतीव शोभनं रूपं च ददाति। यदा पूज्यते तदा जनार्दनः, ताराधिपः, एतानि फलानि ददाति। अरुन्धती महाभागा परां कीर्तिम् अवाप्तवती। सा गोविन्दं पूज्य, रेवन्तं पुत्ररूपेण अलभत। पूरूवा राजा परमं सौन्दर्यं राज्यं च प्राप। ये च ताराधिपं साकारं पूजितवन्तः, ते इच्छितं सुखं प्राप्तवन्तः। अधुना शृणु, पुण्यात्मन्, ताराधिपस्य अत्र तीर्थे परमं नियमं। सा चैत्रमासस्य अष्टम्यां जनार्दनं पूजयामास। प्रह्लादः दैत्याधिपः कुरुक्षेत्रं जगाम। सः आमन्त्र्य, वेदविहितेन विधिना स्नानं चकार, मुने। शुद्धिं कृत्वा, नरसिंहम् ईक्षणाय जगाम। तत्र, राजन्, एकः दानवः गोकर्णं ययौ। अन्यः दैत्यः पूर्वदिशं कामेश्वरदर्शनाय प्रययौ। प्रह्लादः महाजले पुण्डरीकं द्रष्टुं जगाम। पुण्डरीकं पूज्य, सः तत्र त्रिदिनानि अवसत्। कृष्णतीर्थे स्नात्वा, शुद्धः सः तत्र त्रिरात्रं स्थितवान्। सः पयोष्ण्याः अखण्डं गत्वा भगवन्तं द्रष्टुम् अगच्छत्। प्राज्ञः तु वितस्तायाः कुमारीलं द्रष्टुं ययौ। यत्र यत्र पूजनं कृतं, तत्र तत्र पापक्षयः अभवत्। देवसुखार्थं लोकार्थं च, तान् सृष्टवान्। सम्यक् दधि भुक्त्वा, सः मणिमन्तं ययौ। तत्र, प्रजापतेः उत्तमे तीर्थे स्नात्वा, महात्मा शम्भुं, ब्रह्माणं, देवेशं, प्रजापतिं च अपश्यत्। षड्रात्रं तत्र स्थित्वा, सः मधुनन्दिनीं ययौ। दानवानां श्रेष्ठः शूलबाहुं गोविन्दं च अपश्यत्। वासुदेवः अपि शूलं दर्शितवान्; एतत् यथापृच्छसि, वदामि। सः तद् आख्यात् यत् विष्णुना पूर्वं भाव्याय मनवे उक्तम्। सः समीपतः विरञ्चिं पूजयामास, तेन प्रसन्नेन वरः दत्तः। ब्रह्मर्षीणां शापेन, तस्य अभिलषितं वस्तु नष्टम्, जलाग्निद्वारेण स्वधर्मात् च्युतः अभवत्। दुःखितः सः पृथिव्याम् अपि विचरन्, घोरः सन् सर्वकर्माणि नाशयामास। तैः सह, भगवन् हिमालयं ययौ, यत्र त्रिनेत्रः शिवः वसति। तत्र तौ देवाधिपती, क्रूरकर्मणौ, स्वस्वास्त्राणि परस्परं व्यत्यासयताम्। शत्रुभिः अजय्यौ, भीमरूपौ इति ज्ञात्वा, सः भयभीतः नदीं प्रविवेश, इव महाप्लावं। तयोः तटयोः, वानराधिपाः आयुधधारिणः, सहसा गूढरूपान् धारयामासुः।