देवैरुक्तं यथा, तृष्णाकाले गुडं लवणेन सह दातव्यं। अनुराधायां उदरं पूज्यं, तृष्णाकाले षष्टिदिनीयं तण्डुलं दातव्यं। विशाखायां बाहुयोः पूजनं, तृष्णाकाले उत्तमं पायसं दातव्यं। पुनर्वसौ अङ्गुल्यः पूज्यन्ते, तत्र तृष्णाकाले चित्रकारवेल्लं दातव्यम्। ज्येष्ठायां ग्रीवा पूजनीया, तृष्णाकाले तिलपायसं दातव्यम्। पुष्ये मुखं पूज्यं, तृष्णाकाले घृतदुग्धान्नं दातव्यम्। केशवस्य च ब्राह्मणस्य च तुष्ट्यर्थं भोजनं दातव्यम्। मधुशत्रवे प्रियङ्गुयुक्तं रक्तशाल्यन्नं प्रियं। मृगस्य श्रेष्ठभागे नेत्रे पूज्ये, तृष्णाकाले मांसं दातव्यम्। भरण्यां शिरः पूज्यं, तृष्णाकाले उत्तमं पक्तं च दातव्यम्। तृष्णाकाले ब्राह्मणान् भक्त्या अङ्गजं गुडं दातव्यम्। ततः तेषां दानं दातव्यम्, स्त्रीपुरुषयोः उत्तमवस्त्राणि च प्रदातव्यानि। विप्राय घृतपात्रं यः ददाति स बुद्धिमान्। स तु ताराभिः संयुतः शाश्वतश्च कथ्यते। भृगुणा पूर्वं कृतं, सर्वपापविनाशनं। तस्य सुताः सुन्दराः जाताः, सर्वाङ्गानि सुसंस्थितानि। केशवः पितृमातृजं सर्वं विनाशयति। स च मनसः अनन्तं सुखं, दिव्यं रूपं च ददाति। पूजितः जनार्दनः तारेश्वरः एतानि ददाति। अरुन्धती पुण्यश्लोक्या परमं कीर्तिं प्राप्तवती। गोविन्दं पूज्य, सा रेवन्तं पुत्रं प्राप्तवती। राजा पुरुरवा परमं रूपं राज्यं च प्राप्तवान्। ये तारेश्वरं पूजितवन्तः, रूपसम्पन्नं, तेषां इच्छितं सुखं प्राप्तम्। अधुना तारेश्वरस्य परमं विधिं तीर्थे शृणु, धर्मज्ञ। अरुन्धती जनार्दनं चैत्राष्टम्यां पूजितवती। प्रह्लादो दैत्यपतिः कुरुक्षेत्रं गच्छति। तत्र आमन्त्रणं कृत्वा, वेदविधिना स्नानं कृतवान्। शुद्धिं सम्पाद्य, नरसिंहं द्रष्टुं गतवान्। तत्र, हे राजन्, एकः दानवः गोकरणं गतः। अन्यः दैत्यः पूर्वदिशं गत्वा कामेश्वरं द्रष्टुम्। प्रह्लादः महाजले पुण्डरीकं द्रष्टुं गतः। पुण्डरीकं पूज्य, तत्र त्रिदिनानि स्थितवान्। कृष्णतीर्थे स्नानं कृत्वा, शुद्धः तत्र त्रिरात्रं स्थितवान्। पश्चात् पयोष्ण्यां अखण्डं द्रष्टुं गतः। ततः, विद्वान्, वितस्तायां कुमारिलं द्रष्टुं गतः। यत्र पूजनं कृतं, तत्र पापविनाशः अभवत्। देवसन्तोषाय लोकहिताय तान् सृजितवान्। यथाविधि दधि भुक्त्वा, मणिमन्तं गतवान्। तत्र, प्रजापतेः उत्तमतीर्थे स्नानं कृत्वा, महात्मा शम्भुं, ब्रह्माणं, देवेशं, प्रजापतिं च ददर्श। षड्रात्रं तत्र स्थित्वा, मधुनन्दिनीं अगच्छत्।