स धर्मात्मा विधिवत् क्रियाः सम्पाद्य, अनुत्तमं गया-शिरः प्रदेशं जगाम। तत्र पितॄणां तर्पणं च, स्वसन्तानानां च पश्चात् तर्पणं सम्यक् अकरोत्। स एव कुलस्यान्येषां अपि पिण्डदानं सम्यग् अकार्षीत्। तदा तैः द्विजातिभिः प्रेतात्मभिः विमुक्तैः सः, ब्रह्मलोकं प्रापितः। स श्रवणद्वादशीं सम्यक् उपोष्य, कालधर्मानुसारं प्रस्थितवान्। मानवयोनि प्राप्तः, सः शाकलपुर्यां विराट् इति दीप्तिमान् अभवत्। नियतकालसमाप्त्यनन्तरं, सः गुह्यकालयं शरणं गतवान्। पुनः मर्त्यलोकं प्रविश्य, सः राजवंशे पुत्ररूपेण अभवत्। ततः इन्द्रलोकं प्राप्तवान्, सर्वैः देवैः महता संमानितः। तदा भीमस्वरूपः सः, सर्वशास्त्रार्थान् अधिगतवान्। तस्य पतिव्रता भार्या धर्मिष्ठे पतौ सति अपि, तं तु अवज्ञाय उज्ज्वला बभूव। ततः स विरक्तः, महदाश्रमं गतवान्। तत्र सः नक्षत्रपुरुषेण सह जगन्नाथं सम्यक् अर्चयामास। पूर्वसंस्कारवशात्, श्रवणद्वादश्यां तस्य नित्या भक्तिरेव जात। सः अनङ्गसदृशरूपः अभूत्, स एव राजा पुरूरवा नाम्ना प्रसिद्धः। अथ शौनकः पप्रच्छ—“कथं स नक्षत्रपुरुषेण सह पूजनं कृतवान्? हे नारद! अस्य देवस्य कानि अङ्गानि नक्षत्राणि सन्ति?” नारद उवाच—“अस्य पुरुषस्य जानुनी अश्विनी-नक्षत्ररूपे प्रतिष्ठिते। कृतिका-नक्षत्राणि वासुदेवस्य कट्यां स्थितानि। अनूराधा उरःस्थले, श्रविष्ठा पृष्ठे प्रतिष्ठिता। पुनर्वसूनि अङ्गुलिषु, सर्पाख्या नखेषु निर्दिष्टाः। पुष्यः मुखे, स्वातिः दन्तेषु स्थितः। मृगशीर्षः नेत्रयोः, शिरोरुहेषु चन्द्रमस्यान्यद् भागमिव हरौ स्थितम्। यं हरीं पूजयेत्, सः इच्छितं कामान् ददाति। नक्षत्रसंयोगे अग्र्याय ब्राह्मणाय भोजनं दातव्यम्। कामेच्छायाम् हविर्भोजनं, यथापूर्वं द्विजातिभ्यः दातव्यम्। तृष्णाकाले शीतलजलं विधीयते। दाहकाले गोदुग्धं, द्विजातिभ्यः च भोजनं दातव्यम्। विष्णुकामे सुगन्धिपुष्पं जलं च समर्पयेत्। तृष्णाकाले गुडं च लेह्यं च देयं, देवैः एवमुक्तम्। अनूराधायां उदरं पूजयेत्, तृष्णाकाले षष्ट्यन्नं दद्यात्। विशाखायां भुजद्वयं पूजयेत्, तृष्णाकाले श्रेष्ठं पायसं। पुनर्वसौ अङ्गुलिषु पूजनं, तृष्णाकाले त्रापुसं दद्यात्। ज्येष्ठायाम् ग्रीवायां पूजनं, तृष्णाकाले तिलपायसं। पुष्ये मुखे पूजनं, तृष्णाकाले घृतदुग्धपाकं दद्यात्। केशवस्य तुष्ट्यर्थं, ब्राह्मणाय च भोजनं दातव्यम्। रक्तशाल्याः प्रियङ्गुयुक्तं षोडशं भोजनं मधुसूदनस्य प्रियं। मृगस्य उत्तमे भागे नेत्रयोः पूजनं, तृष्णाकाले मांसं मृगस्य। भरण्यां शिरसि पूजनं, तृष्णाकाले सुसिद्धं शाल्यन्नं दद्यात्।” एवं स धर्मात्मा विविधनक्षत्रपुरुषपूजनक्रमेण जगन्नाथं सम्यक् अर्चयामास, तेन च पुण्यैः परमं स्थानं प्राप्तवान्।