एते महात्मनः उत्पन्नाः सन्ति; तान् शृणु, अहं तव कथयिष्यामि। दानवन्ते वनान्तरे महापद्मं आश्रित्य जनाः दृश्यन्ते। ये पद्मे भक्ताः सन्ति, ते सर्वत्र तुष्टाः इति प्रसिद्धाः। न्यायान्यायव्ययसंयुक्ताः जनाः महानीलपद्मं आश्रयन्ति। चौर्यसत्यमिथ्याव्यवहारे व्यग्राः जनाः शङ्खं आश्रयन्ति, महाबलिन्। एवं तेषां दानविचारः तव सम्यक् उपदिष्टः। दानवन्ते वनाधिप, मम धर्म्यं व्रतं अस्ति, सत्पुरुषैः अनुमोदितम्। त्रिषु लोकेषु तव तुल्यः वा तव बलात् श्रेष्ठः कोऽपि नास्ति। युद्धे तव वीर्येण देवाधिपः विजितः। तव परमं साहसं दृष्ट्वा सर्वेषां बलं अतिचक्रं। दानवश्रेष्ठ, हिरण्यकशिपोः वंशे जातस्य तव एषा आश्चर्यं न। राजन्, दैत्यपितामहः अपि तव गुणैः अतीतः। एवं वाक्यम् बलिं दानवेशं उक्त्वा। सा तत्र प्रविष्टा, तदा स्त्रियः विधवाभिः समानाः अभवन्। तेजः, बुद्धिः, प्रयासः, श्रीः, ज्ञानम्, आचारः, दया च—एते सर्वे बलिं आश्रित्य यथेष्टं विश्रामम् प्राप्ताः। स यज्वा, तपस्वी, सौम्यः, सत्यवाक्, दाता, समर्थः, स्वजनरक्षकः। स नित्यं दीप्तिमान्, धर्मनिष्ठः, संयतात्मा, मानवः अपि, कामभोगी। ततः शचीपतिः देवैः सहितः ब्रह्मालयं अगच्छत्। तत्र स पितरं कश्यपं ऋषिभिः सहितं उपविष्टं अपश्यत्। ब्रह्माणं, कश्यपं, तपोबलेन समृद्धान् सर्वान् ऋषीन् अपश्यत्। "पितामह, बलिना महाबलेन मम राज्यं हृतम्।" शक्रः पप्रच्छ, "भगवन्, किं मया दोषः कृतः?" "दितेः गर्भः त्वया बलात् बहुधा छिन्नः।" "स गर्भः तदा अशुचिः आसीत्, अतः छिन्नः।" "ततः सेवकः अपि वज्रेण हतः, भगवन्।" "ब्रूहि, महाबल, मम पापक्षयस्य प्रायश्चित्तं किम्?" "सर्वलोकहितं, विशेषतः शक्रस्य, किम्?" "तम् आश्रय; स ते कल्याणं दास्यति।" देवाः तं ऊचुः, "मानुषेषु शीघ्रं महती समृद्धिः भवति।" एवं, मित्रवरुणपुत्रेण भूमिं शीघ्रं आगत्य स दृढः अभवत्। पूर्वे उत्तमस्थानात्, प्राचीनात्, पश्चिमे वासुनगर्याः स्थितः। बुद्धिमान्, शतयज्ञी, सहस्रयज्ञी, अश्वमेधसहस्रकृत् राजा—एते 'गदाधरः' इति कीर्तिं प्राप्ताः, पापवृक्षस्य तीक्ष्णकाष्ठवत्। भगवतः प्रसादेन जनाः महायज्ञस्य अनन्तं फलम् लभन्ति। स दृष्ट्वा, रसित्वा, अभिषिक्त्वा, लोकपापस्य परमं क्षयं कृतवान्। देवपूजायाः आश्रमं स्थाप्य स तत्र स्थितः। इन्द्रः, सहस्राक्षः, गदाधरं देवम् स्तुत्वा, तपः अकरोत्। तस्मिन वर्षम् निर्विकारः, निरकामः, निरक्रोधः व्यतीतः। "इदानीं गच्छ; अहं तव तुष्टः। त्वं पापात् विमुक्तः।