बलिनः प्रभावेन केवलं तव एव न हृतं, किं तु स सूर्यः अपि तस्य बलेन दुर्बलः अभवत्। बलिना सर्वस्य अपि तेजः हृतम्। हरिं विहाय, यः सहस्रशीर्षा दशशतपदः अस्ति, अन्यः कश्चन तस्य धर्मसीम्नि स्थितं द्रव्यं प्रतिग्रहीतुं न शक्नोति। स एव बलिसमुदितं धर्म्यम् सम्पादयिष्यति। इन्द्रः चान्ये च देवाः दुःखेन क्लिष्टाः सन्तः विबीतकवनं गतवन्तः। तत्र धर्मः चतुष्पादः अभवत्, चतुर्षु वर्णेषु अपि धर्मस्य स्थितिः अभवत्, हे नारद। तत्र दया, दानं, सौम्यता, सेवा, यज्ञकर्माणि च प्रवर्तन्ते स्म। बलिना पुनः पुनः ब्रह्मा अपि निगृहीतः अभवत्। पुरुषश्रेष्ठाः, यः स्वजनरक्षणे धर्मे च स्थिताः सन्ति, तेषां तेजसा त्रैलोक्यलक्ष्मीः, वरप्रदा, त्वत्सकाशं आगता, हे दैत्येन्द्र। सा तं पप्रच्छ—“कः त्वम्? कथय। किमर्थं अत्र आगतः असि?” तदा सा बलिं उवाच—“हे बले, शृणु। अहं बलात् त्वत्समीपं राणी रूपेण आगता। मघवता मां परित्यक्ताम्; तस्मात् अहम् अत्र त्वत्समीपं आगता।” तत्र एकः श्वेतवस्त्रधारी, श्वेतमाल्यलेपनाभरणयुक्तः अभवत्। अन्यः रक्तवस्त्रधारी, रक्तमाल्यलेपनयुक्तः च। अन्यः पीतवस्त्रधारी, सुवर्णवर्णः, पीतमाल्यलेपनयुक्तः। चतुर्थः नीलवस्त्रधारी, नीलमाल्यगन्धलेपनयुक्तः च अभवत्। या श्वेतवस्त्रधारिणी, शुद्धा, गुणसम्पन्ना, सा गजे उपविष्टा। या रक्तवस्त्रधारिणी, अश्वे आसीना, रागयुक्ता। या शुभ्रा पीतवस्त्रधारिणी, सुवर्णसदृशी, रथे उपविष्टा। या नीलवस्त्रसमूहसदृशी, चतुर्थी, वृषभे आसीना। ब्राह्मणाः श्वेतरूपां तां सरस्वतीम् इति आहु:। क्षत्रियाः रक्तवर्णां तां जयश्रीं वदन्ति। वैश्याः सदा पीतवस्त्रधारिणीं सुवर्णदेहां पूजयन्ति। शूद्राः नीलवर्णां तां भक्त्या स्तुवन्ति। एवं ताः स्त्रियः सुदर्शनधारिणा भगवता विभागेन व्याख्याताः। इतिहाः, पुराणानि, वेदाः शाखोपवेदयुक्ताः, विधिप्रदेशनियमाः; मुक्ताफलानि, सुवर्णं, रजतं, रथाः, अश्वाः, गजाः, भूषणानि; गावः, महिषाः, गर्दभाः, उष्ट्राः, सुवर्णभूमयः, वस्त्राणि च—एतेषां सर्वेषां एक एव मूलकारणम् अस्ति। एतेषां उत्तमानां मध्ये एतत् उद्गच्छति; शृणु, अहं तव कथयामि। दानवनमध्ये ये महापद्मं शरणं यान्ति, ते जनाः सन्तः सुखिनः सदा भवति। ये पद्मभक्ताः, ते लोकसन्तुष्टाः इति ख्याता। ये न्यायान्यायव्यययुक्ताः, ते महानीलपद्मं शरणं यान्ति। ये चौर्यदुष्कथायुक्ताः, ते शङ्खं शरणं यान्ति, हे महाबाहो। एवं तेषां दानविधिः तुभ्यं व्याख्यातः। हे दानवनायक, मम व्रतम् अस्ति, यत् साधुभिः अनुमोदितम्। त्रिषु लोकेषु तव तुल्यः वा तवातिरिक्तरूपः कोऽपि नास्ति। युद्धे तव वीर्येण त्वया शक्रो जितः; सर्वेषां बलात् अधिकं तव पराक्रमं दृष्ट्वा—इति।