देवाः भयपूर्णनेत्राः तं विलोकयन्ति, यस्याङ्गानि मम मुष्टिना भग्नानि सन्ति, भस्मनाऽवृतः स तिष्ठति। स क्रोधेन गदां गरुडाय समारोपयत्, यथा इन्द्रः वज्रं पर्वते क्षिपति। विष्णुः चक्रेण तस्य दुष्कृतिनः पूर्वकर्मजनितां आशां छिन्नवान्। द्वाभ्याम् बाहुभ्याम् छिन्नाभ्याम्, ज्वलितशिलासदृशः कालनेमिः तत्र देवेषु प्रादृश्यत। तं निपात्य, स पक्कतालफलवत् भूमौ पतितः। शिरोविहीनः कायः पृथिव्याः स्वामी मेरुसदृशः अचलः स्थितः। यथा इन्द्रः वज्रेण दिवः पृथिव्यां शक्तिविहीनस्य बाहुशिरसि निपातयति। आयुधवस्त्रविहीनाः असुरेश्वराः पलायन्ति, बाणं विहाय। तदा देवाः युद्धे उत्सुकाः सशस्त्राः युद्धभूमिं त्यक्तवन्तः। स सर्वान् देवान् उवाच — "निःशोकाः युद्धं कुरुत।" तदा ते दानवैः सह युद्धं कृतवन्तः, विष्णुः दृष्टिगोचरात् लीनः। स तेजस्वी गदां गृह्णन् देवसेनां आक्रम्य आक्रमणं कृतवान्। देवसेनायाः मध्ये प्रविश्य सहस्रशः हतान्। वीर्यवान् स देवश्रेष्ठैः युद्धं कृतवान्। तस्य फलम् आसीत् क्षयः; तव सेना अपि देवान् आक्रम्य युद्धमकरोत्। यदा जनार्दनः देवः गतः, तदा बहवः विषण्णाः अभवन्। त्रिलोकविजयाय प्रयत्नवन्तः सर्वे पृष्ठतः पलायन्ति। स्वर्गं परित्यज्य ब्रह्मलोकं प्राप्तवन्तः। बली स्वर्गस्य भोगकर्ता अभवत्, पुत्रैः भ्रातृभिः बन्धुभिः सह। वरुणः मायायाम्, सोमः राहुत्वं प्राप्तः, ह्लादः हुताशनः अभवत्। अन्ये नियुक्तदेवाः अपि तत्र, शत्रवः देवानां उत्पन्नाः। देवासुरयुद्धे, शक्रः अपि बलीन विजितः। दशदिशेश्वरः बली भूः भुवः स्वः इति प्रसिद्धः अभवत्। तत्र विश्ववसुप्रधानाः गन्धर्वाः पूजायाम् उपस्थिताः। यक्षाः विद्याधराः चाद्य वाद्ययन्त्राणि वादयन्ति। हे ब्रह्मन्, स मनसि प्रह्लादं महात्मानं स्मरन्। स शीघ्रं पातालात् अक्षरं स्वर्गं आगतः। स नम्रकरः चरणयोः प्रणम्य तिष्ठति। प्रह्लादः तं उत्थाप्य आलिङ्ग्य परमासनं प्रविष्टः। देवाः पराजिताः, शक्रस्य राज्यं मम बलप्रभावेन गृहीतम्। त्रिलोकाधिपत्यं भुङ्क्ष्व, अहं तव सेवकः पुरतः स्थितः। तव पादपूजायाम् तिष्ठन्, केवलं तवावशिष्टं भोजनं भक्षयामि। यः गुरुसेवायाम् स्थिरत्वं प्राप्नोति, हे प्रभो। प्रह्लादः धर्मार्थकामसिद्धिं वचः उक्तवान्। यथा पितरः इच्छया दत्तं, तथा पुत्राः; अद्य बली योगाभ्यासी अभवत्। अतः सदा गुरुषु सेवायाम् निष्ठः भव। हे ब्रह्मन्, इन्द्रासनं बली शीघ्रं प्राप्तवान्। सिंहासनस्थः दैत्येश्वरः मघवद्वत् भासमानः। प्रह्लादः तं मेघगम्भीरं वचः उक्तवान्। "धर्मार्थकाममोक्षेषु मां उपदिश।