ततः सर्वाः ताः भार्याः, कलुषिताः सन्त्यक्तं तद् वस्तु परित्यक्तवन्त्यः। तासां रुदितध्वनिना समग्रं जगत् व्याप्य अभवत्। तासां समीपमुपेत्य स भगवान् उवाच—"वत्साः, मा रुदित, यूयं बलवन्तः स्म।" इति ब्रुवाणः स देवानां प्रभुः ब्रह्मा, लोकपितामहः, तत्र स्थितः। ताः स्त्रियः स्वायम्भुवमन्वन्तरस्य मध्ये मरुतः अभवन्। तदा श्रियम् उपेत्य स्वारोचिषस्य पुत्रः क्रतुध्वजः अभवत्। त एव राजानः तपस्यैव हेतोः महत् मेरुम् पर्वतम् उपजग्मुः। तस्मिन्नन्तरे सहस्राक्षः इन्द्रः, विपश्चित् नाम, भयग्रस्तः अभवत्। स उवाच—"गच्छ, हे पूतना, पर्वतम् प्रति, विशालं दिव्यं च मेरुम्।" तेषां तपसां विघ्नाय, हे सुशोभने, त्वं तत्र गच्छ।" इति शक्रेण उक्ता सा पूतना रूपवती तत्र गता। तदा तदाश्रमात् नातिदूरे मन्दप्रवाहा नदी प्रवहति स्म। सा अपि सुरूपा महतीं नदीं स्नानाय विवेश। तत्रैव सा जलचरी तेषां निष्क्रान्तं वीर्यं अपिबत्। तस्मात् तेषां तपः नष्टम् अभवत्, ते षड्राज्यं प्रति जग्मुः। दीर्घकालानन्तरं सा ग्राही शंखरूपं समाश्रितवती। तां भूमौ महाशंखरूपिणीं दृष्ट्वा मत्स्यजीवी तत्र समुपजगाम। तत्रैव महात्मानः योगिनः, योगधारिणः, तत्र आगतवन्तः। ततः सा शंखनारी सप्त पुत्रान् प्रसूता। ते अपि मातापित्रोर् विना जलमध्ये विचरन्ति स्म। "मा रुदित" इति तैः उक्ताः, ते पुत्राः मरुतः इति ख्याताः। एवं उक्त्वा स तान् सर्वान् देवतानां समीपं नीतवान्। एवं मरुतः स्वारोचिषमन्वन्तरे अभवन्। उत्तमवंशे निषधाधिपः राजा अभवत्। तस्य गुणैः विशिष्टः धर्मशीलः ज्योतिष्मान् नाम पुत्रः आसीत्। तस्य पतिव्रता, सुश्रोणी, शुभलक्षणा, देवगुरोः कन्या पत्न्यभूत्। सा स्वयं फलानि, पुष्पाणि, जलम्, समिधः, कुशान् च संप्रसूनयत्। पतिसेवा परायणा सा तपसा कृशा, स्फुटितसिरा अभवत्। ताम् एवम् अङ्गसुन्दरीं तपसा कृशां दृष्ट्वा, सा उवाच—"सन्तानस्य हेतोः आवां तपः समाचरेम।" तदा मुनयः ऊचुः—"गच्छ; सप्त पुत्राः भविष्यन्ति, न तु कोऽपि शुभः।" इत्युक्त्वा सर्वे महर्षयः तत्रैव निर्गतान्। दीर्घकालानन्तरं सा राजपत्नी पतिस्नेहिता गर्भवती अभवत्। तस्यां गर्भिण्यां तस्मिन्नेव काले नरपतिः मृत्युमुपेतः। मन्त्रिभिः तदा निरुद्धः अपि स न निवृत्तः। तदा, हे मुने, वह्नेः मध्ये एकं मांसखण्डं जले पतितम्। ततः, हे मारुत, ते उत्तममन्वन्तरस्य मध्ये जाताः। तान् गीतनृत्यक्रीडायाः प्रियान् अहम् वर्णयिष्यामि। पुत्रकामः स राजा स्वमांसं रक्तं च वह्नौ न्यवेदयत्। पुत्रार्थं च स राजा वीर्यं विविधान् गावः च वह्नौ समर्पितवान्, यथाश्रुतम्। एवं कथा प्रवहति स्म, यथाऽत्र शास्त्रे निर्दिष्टम्।