शिवः सर्वदेवाधिपतिः, स्थिरस्वरूपः, रुद्रः, पशुपतिः, स्वयं शम्भुः इति स्तुत्यः। स त्रिशूलधारी, विजयी, शरणागतस्य रक्षिता च। तदा स्नेहपूर्णः ताम्रलोचनः स्वर्णलोचनां प्रीत्या सम्बोधितवान्—"शुभे, त्वं यदिच्छसि वरं वृह्य, अम्बिकां विहाय।" सा नम्रता-पूर्वकं मातुः, अम्बिकायाः, पादयोः प्रणम्य, प्रार्थयत्—"शरीरजं, मानसिकं, वाचिकं, पापकृत्यम्, कुर्वन्ति चेत्, तस्यापि क्षमां ददातु।" एवं सदा त्वयि अविचलभक्तिः मे वररूपेण लभ्यताम्। शिवः उवाच—"त्वं दानवभावात् विमुक्तः; भृङ्गिं, गणपतित्वं प्राप्नुहि।" ततः स्वहस्तेनैव अन्धकं शुद्धीकृत्य, तं व्रणरहितं कृतवान्। ततो महात्मानः त्रिनेत्राय प्रणम्य निर्गता। शिवः भृङ्गिं दर्शयन् अवदत्—"एषः न अन्धकः।" तदा ते वृषध्वजं स्तुत्वा, गणाधिपत्यं प्राप्तवन्तम्, हृष्टाः अभवन्। शिवः उवाच—"स्वं स्वं स्थानं गच्छत; स्वर्गे सुखानि भोक्तुम्। स्वकार्याणि सम्पाद्य, ततः परमं स्वर्गं यास्यथ।" महेशेन विमुक्ताः देवाः स्वस्वं दिव्यलोकं जग्मुः। देवश्रेष्ठाः शक्रपुरोगमाः यदा निर्गता, तदा शिवः, गणैः सहितः, स्वस्वयानानि आरूढः। यत्र कामधुगाः कल्पवृक्षाश्च सन्ति, तत्र तस्याः गणाः स्वमार्गेण गताः। ततः महेश्वरः द्विसहस्रवर्षात् परं, वरदः पुनः आगतः। तं सर्वलक्षणसम्पन्नं दृष्ट्वा, देवी आज्ञया जयादयः शीघ्रं समागताः। त्रिनेत्रः गिरिजां तथा दानवं दृष्ट्वा, उवाच—"देवि, अयं अन्धकः मया तव दासत्वं प्राप्तः।" एवं वचनं उक्त्वा, "वत्स, शीघ्रं अन्धकं नाशय," इति आज्ञापयत्। ततो नन्दी अन्धकश्च, गणनाथः, प्रभोः आज्ञया, पुण्यं पापहरं शास्त्रसम्मतं स्तोत्रं कृतवन्तौ। तदा शिवः तुष्टः सन् अवदत्—"वत्स, परं वरं वृणीष्व।" तदा तेन प्रार्थितं—"भगवति, त्वयि च अम्बिके, मम सदा भक्तिः भवतु।" सः शर्वं पूजयन्, गणाधिपत्यं प्राप्तवान्। भैरवरूपं भयङ्करं सः स्वभक्त्या स्वयमेव निर्मितवान्। एषः स्तवः द्विजश्रेष्ठेषु, धर्मे, दीर्घायुषि, आरोग्ये, धनसम्पत्तौ च इच्छद्भिः नित्यं पठनीयः। मम कार्यं सम्पन्नम्; त्वं तस्य व्याख्यानं मम कर्तव्यम्। हे ब्रह्मन्, यत् कृतं, तत् लोकहिताय तथा स्वहिताय अपि। तत्र देवगणैः उत्सुकैः, अधोलोकं गन्तुम् इच्छद्भिः, ते पराजिताः। तत्र लताभिः आच्छादितं, मदोन्मत्तैः पूर्णं च। स पर्वतः माधवीपुष्पगन्धयुक्तः, ऋषिभिः पूजितः, हराय प्रियः। मायया तारया च नेतृभिः, ते तं स्थलम् वासाय ववृचुः। दक्षिणवातः शीतलः सुरभिगन्धयुक्तः सुमधुरः ववौ। तत्र देवगणेषु पूज्यकर्माणि कृत्वा, ते स्थिताः।