यक्षविद्याधरमानुष्याश्च भगवति शुभे त्वां समुपासन्। सा रक्तलेपनात् शुभा चर्चिकेति प्रसिद्धा बभूव। सा सुन्दरी सर्वां पृथिवीं विचरन्ती, श्रेष्ठं स्थानं हैङ्गुलतगिरिं समुपगच्छत्। तव प्रसादेन, महात्मन्, ग्रहाणां लोकस्य च, शुभाशुभयोः, अधिपत्यं सम्पद्यते। तदा भगवान् भैरवः शरीरं शुष्कं चकार, त्वक्-अस्थिमात्रम् अवशिष्य, रक्तरहितम्। ततः स जगद्व्यापी, स्थावरजङ्गमाधिपः, बहुविधजनस्वामी, देवादिभिः स्तुतः पूजितश्च, आद्यः सन्न्, अन्धकः तस्य स्तोत्रं चकार। स अन्धकः उवाच— "विंशतिभुजे, नागपतिधारिन्, त्रिनेत्र, मम क्लिष्टचित्तस्य रक्षां कुरु। वृषवाहन, त्रैलोक्यमातः, भयभीतः अहं शरणागतः, शरणं प्रपन्नः। यक्षमानुष्यमहेश्वराश्च प्रजाश्च, सर्वे प्रजापतेः महेश्वरं आहुः। अहं तव दासः, हे हर, मां पालय। लोकनाथ, पापानि मे नाशय। त्रयीमय, तेजस्विन्, मां शुद्धय; शरणागतः अस्मि। त्वं त्रैलोक्यनाथः, मां शुद्धय, शम्भो। अहं तव दासः, भीतः, शरणं प्रपन्नः। कामरिपुणा जितचित्तः, नमस्कृत्य त्वां पूजयामि। त्र्यम्बक, सर्वपापनाशिन्, ईशान, मां उद्धर, कृपां कुरु। यद्यपि पापाचारः, सत्त्वनाथ, त्वयि तुष्टो भव। त्वं शुभा, त्वं ॐ, त्वमिशानः, नित्यः, अक्षयः। त्वमिन्द्रः, त्वं वषट्कारः, त्वं धर्मः, त्वं सुरश्रेष्ठः। त्वया सर्वं चराचरं जगत् व्याप्यते। त्वं जयः, त्वं सहस्राक्षः, विरूपाक्षः, महाबाहुः। त्वं सुरेशः, अचलः, रुद्रः, प्रजापतिः, शिवः। त्वं जयिन्, त्रिशूलधारिन्, शरणागतं मां उद्धर।" एवं स्तुत्वा, प्रेम्णा ताम्रलोचनः सुवर्णलोचनं सम्बोध्य उवाच— "वरं वृणीष्व, शुभे, यं कामयसे, अम्बिकां विहाय।" स तु "अम्बिकायाः पादयोः नमः, सा मे मातर्यर्चनीया।" इति प्रोक्त्वा, "यद्वाङ्मनःकायजं पापं दुष्कृतं वा, तव मयि नित्याभक्तिर्वररूपेण दत्तां भवतु।" इत्येवमर्थं वरं याचितवान्। ततः भगवता उक्तं— "त्वं दैत्यभावात् विमुक्तः; भृङ्गिर्भव गण्यगणनाथः।" स्वहस्तेनैव भगवान् अन्धकस्य व्रणान् शुद्ध्वा, तमक्लेशितं चकार। ततः ते महात्मानः त्रिनेत्राय प्रणम्य जग्मुः। भृङ्गिं दर्शयन् स भगवान् उवाच— "एष नूनं न अन्धकः।" ते गणनाथत्वं प्राप्य, वृषध्वजं स्तुतवन्तः। ततो भगवान् उवाच— "स्वानि निवेशनानि गच्छत; दिव्यं सुखं भुञ्जध्वम्। तत्र स्वकार्याणि कृत्वा, अनन्तरं परमं स्वर्गं यात।" महेशेन विमुक्ताः देवाः स्वस्वलोकं जग्मुः। शक्रपुरोगमाः श्रेष्ठा देवाः प्रयाते, भगवाञ्शिवः, गणैः सह, स्वं वाहनं समारुह्य, यत्र कामधुगः कल्पवृक्षाश्च सन्ति, तत्र प्रतस्थे। गणेषु स्वमार्गं गतेषु, महेश्वरः तिष्ठन्, द्विसहस्रसंवत्सरात्, वरदः पुनः प्रतिनिवर्तितः।