सोमराजः ख्यातः, चक्रमालया भूषितः, स्वच्छन्दरजश्च प्रसिद्धः, इन्द्रायुधसमानप्रभः। ललितराजः नाम्ना विख्यातः, सौन्दर्यपात्रवत् दीप्तिमान्। विघ्नराजश्चाष्टमः, एषा भैरवाष्टकं इति कथ्यते। हे ब्रह्मन्, भैरवेण त्रिशूलधारेण छत्रवत् धृतम्। येन महादेवः सप्तस्वरूपधारी क्लेशे निमग्नः अभवत्। तस्य ललाटात् रक्तसिक्तः कन्या समुत्पन्ना। तस्मात् कन्यायाः एकः बालकः जातः, अङ्गसमूहसदृशः। सा कन्या छिन्ना सती, अद्भुतं रक्तं निष्क्रान्तं च लिलिह्य भूत्वा। शङ्करः, लोकानां वरदः, श्रेयसः कृते महावाक्यानि अवदत्। यक्षाः, विद्याधराः, मानुषाश्च, हे शुभे, सा कन्या रक्तलिप्तत्वात् “चर्चिका” इति कथ्यते। सा सुन्दरी सर्वां पृथिवीं विचरन्ती, उत्तमं स्थलं हिङ्गुलातगिरिं प्राप। तव प्रसादेन, महात्मन्, ग्रहलोकपतित्वं शुभाशुभं च भविष्यति। तदा भैरवेश्वरः तद् देहं शुष्कीकृत्य, चर्मास्थिमात्रं कृत्वा, रक्तरहितं चकार। ततः चराचराधिपः, बहुविधजनस्वामी, सर्वैः देवैः पूजितः, आद्यः, तदा अन्धकः स्तोत्रं रचयामास। सः उक्तवान्— हे विंशतिभुजे, नागनाथधारिन्, त्रिनेत्र, मम क्लिष्टचित्तस्य रक्षां कुरु। वृषवाहन, त्रैलोक्यमातः, अहं भीतः तव शरणं प्राप्तः। यक्षाः, मानुषाः, बलवान् प्रभुः, च प्रजाः, सर्वे प्रजापतिं महेश्वरं इति प्राहुः। अहं तव दासः, हे हर, मां रक्ष। लोकनाथ, पापं मे नाशय। त्रैवेद्यस्वरूप, प्रभाकर, मां शुद्धय; तव शरण्यं प्राप्तवान् अस्मि। त्वं त्रैलोक्यनाथः, मां शुद्धय, हे शम्भो; अहं तव दासः, भीतः, तव आश्रयं प्राप्तवान्। कामारिरुद्धचित्तः अहं, नम्रशिराः त्वां पूजयामि। रक्ष मां, ईशान, सर्वपापहर, अनुग्रही भव। पापाचरणोऽपि सन्, हे सत्यानाथ, मयि तुष्टो भव। त्वं मंगलस्वरूपः, त्वं ओंकारः, त्वं ईशानः, नित्यः, अव्ययः। त्वं इन्द्रः, त्वं वषट्कारः, त्वं धर्मः, त्वं देवानां श्रेष्ठः। त्वया सर्वं जगत् स्थावरजङ्गमं व्याप्नोति। त्वं जयः, त्वं सहस्राक्षः, त्वं विरूपाक्षः, महाबाहुः। त्वं सुरेश्वरः, अच्युत, रुद्रः, प्रजापतिः, शिवः। त्वं विजयी, त्रिशूलधारी; शरणागतं मां उद्धर। अनुरागपूर्णः ताम्रलोचनः स्वर्णलोचनां प्रति उवाच— “वरं वृणुष्व, शुभे, यद् इच्छसि, अम्बिकां विना।” सः नमस्कृत्य मातुः पादौ, “मम अम्बिकायै नमः” इति अवदत्। कायिकं, मानसिकं, वाचिकं, पापं, दुष्कृतं वा। त्वयि अचलभक्तिः मम वरत्वेन अस्तु। त्वं दानवभावात् विमुक्तः; भृङ्गिः, गणपतिः भव। स्वहस्तेन अन्धकं शुद्ध्वा, तं व्रणरहितं चकार। ते महात्मानः त्रिनेत्राय प्रणम्य, ततः प्रस्थिताः।