दनुसुतः स बलवान् देवासुरैः अपि अदुष्प्राप्यः अभवत्। स वज्रं परिभ्रम्य बलस्य शिरसि प्रक्षिप्य, "मूढ, त्वं हतः!" इति उवाच; किन्तु स वज्रः भग्नः अभवत्। ततः बलः पलायितः, इन्द्रः च भीतः सन् युद्धभूमिं परित्यज्य पृष्ठतः अपसरत्, महर्षे। तदा कश्चन तम् उपगम्य अवदत्—"तिष्ठ, त्वं चराचरस्य राजा असि; राजधर्मे पलायनं न निगद्यते।" स समीपम् आगत्य इन्द्रमुवाच—"मम वाक्यानि शृणु, प्रभो! त्वमेव शरण्यः, विष्णो, भूतभव्यनाथ!" पुनः स उवाच—"शस्त्रं मे ददातु, भगवन्; त्वां शरणं गतः अस्मि।" विष्णुः तं उवाच—"अग्निं प्रति शस्त्रं प्रार्थय; स नूनं दास्यति।" स अग्निं शरणं प्रपन्नः, नारदः तत्र वाक्यम् अवदत्। "अद्य जम्भः आहूयते; अतः शस्त्रं मे ददातु।" पुनः अग्निः तम् उवाच—"यतः त्वं अहंकारं त्यक्त्वा केवलं माम् एव शरणं गतः—" इति। ततः स भगवतः तेजसा दीप्तः शस्त्रं इन्द्राय दत्त्वा स्वर्गं जगाम। ततः शत्रुविनाशकः जम्भं प्रति हन्तुं समुत्पत्य अग्रे गतः। क्रुद्धः जम्भः गजेन्द्रं प्राहरत्; स स इन्द्रवज्राहतः गिरिरिव भूमौ पपात्। सः मन्दरं पर्वतं परित्यज्य भूमौ पतितः। तदा कश्चन उवाच—"मा पत, शक्र! अद्य भूमौ स्थियतां, वासव।" स तान् उवाच—"विना पक्षैः कथं रिपुं युध्येय?" इति। ते तम् उचुः—"युध्यस्व! रथं आरोह; यदा सः सिद्धः भविष्यति, तदा तव समीपं प्रेषयिष्यामः।" स रथः कपिध्वजेन भूषितः, सर्वतः कपिभिः परिवृतः, दूतान् विश्वावसुना अग्रे कृत्वा इन्द्राय प्रेषितवन्तः। स इन्द्रः उवाच—"कथं युद्धे युध्येय? कथं वा अश्वान् नियमयामि?" तदा अन्यथा मार्गेण न शक्यते; शत्रून् नाशयिष्यामि। "अत्रैव अश्वाः सन्ति; त्वमेव तान् नियमय," इति। तदा स भूमौ अपतत्, तस्य हारः च वस्त्राणि च अपसृतानि। इन्द्रं पतन्तं दृष्ट्वा पृथिवी कम्पिता। तस्य भार्या उवाच—"नाथ, बालकं यथेष्टं बहिः नय।" सा अपि उवाच—"नाथ, ज्योतिषकवचनं शृणु।" "यत् किंचित् बहिः अस्ति, द्विगुणं भविष्यति, मुने।" ब्राह्मणः निःसंशयं शीघ्रं बालकं भूमौ क्षिप्तवान्। "कालः अतीतः; अर्धमेव दोषः भविष्यति।" तदा द्वौ बालकौ समरूपौ दृष्ट्वा सः उवाच—"यत् अहं पृच्छामि तस्य यथार्थं न जानामि; तत् ब्रूहि।" पुनः सः उवाच—"तस्य भाग्यं कर्म च यत् उक्तं, तदपि वद।" "अद्य एव वद, अन्यथा अहं न खादिष्ये।" "यत् त्वया आज्ञया पृष्टम्—किं एष बालकः भविष्यति?" इति। तदा सुतरां सारथिः इन्द्रस्य साहाय्यार्थं गतः। इन्द्रस्य सहायं जानन्, स्वं तेजो वर्धयामास। सः इन्द्रमाह—"आगच्छ, देवेश; अहं स्वेच्छया तव सारथिः भविष्यामि।" इन्द्रः पप्रच्छ—"कथं त्वं अश्वान् नियमिष्यसि? सन्देहः मम जातः।" सः गन्धर्वतेजसा युक्तः, अश्वसंचारे कुशलः आसीत्।