तदा देवी उवाच—"स्वयं पिनाकिनः व्रणान् पालयिष्यामि।" एवमुक्त्वा सा प्रतिज्ञां सन्दधाना स्वातः उत्तमात् आसनात् उत्थिता। अथ त्रिशूलधारिणं पुरतः स्थित्वा सा तस्य स्वरूपं लक्षणैः सहितं सम्यक् निरीक्ष्य अवलोकयामास। तत्र सा तं तीव्रं दानवम् अपश्यत्, यस्य शरीरं मायया आच्छादितम् आसीत्। भगवत्याः चिन्तां विज्ञाय दानवः अन्धकः सुन्दं परित्यज्य तया यया गतं तेनैव मार्गेण वेगेन प्रधावितवान्। तं समायान्तं दृष्ट्वा गिरिजा भयात् पलायिता। स मदोन्मत्तः तत्रापि ताम् अनुययौ, महर्षे। भयवशात् गौरी शुक्लवर्णे विशुद्धे अर्कपुष्पे प्रविवेश। पार्वत्यां लुप्तायां हिरण्यलोचनी पुनः... अन्धकः स्वबलैः सहितः नगरे प्रविवेश, विप्रश्रेष्ठ। तदा विष्णुः, देवानां श्रेष्ठः, चक्रगदाधरः, शार्ङ्गधनुषः निष्कृत्तैः बाणैः दानवश्रेष्ठं विद्ध्वा, गदया केचन निपात्य, चक्रेण केचन जनार्दनः निहत्य, हलैः केचन समीपं कृत्वा मुषलैः अन्यान् अपि चूर्णयामास। स च आदिपुरुषः, सृष्टिकर्ता, प्राचीनेश्वरः, ब्रह्मणः सर्वतीर्थमयेन वारिणा स्पृष्टवान्। तेन पापनाशकवारिणा दानवाः स्पृष्टा अभवन्। ब्रह्मनाशिनं रणाङ्गणे महासुरान् निघ्नन्तं दृष्ट्वा, तं समायान्तं निरीक्ष्य, बलेन दानवश्रेष्ठेन, देवासुरैः अजेयः स बलः, वज्रं परिभ्रम्य तस्य शीर्षे प्राक्षिपत्—"मूढ! त्वं हतोऽसि!" इति उच्चार्य, तद् भग्नमभवत्। बलः पलायितः, इन्द्रः च भीतः पृष्ठतः निवृत्त्य युद्धभूमिं परित्यक्तवान्, महर्षे। "तिष्ठ! त्वं सर्वचराचरराजः। न पलायनं राजधर्मे निर्दिश्यते।" इति समुपेत्य प्रोवाच। "शृणु मम वचनं, प्रभो। त्वमेव मम शरणं, विष्णो, भूतभव्यनाथ!" इति। "महाबाहो, अस्त्रं दत्तुमर्हसि। त्वामेव शरणं गतवानस्मि।" इत्युक्ते, "अग्नेः अस्त्रं प्रार्थयस्व; स नूनं दास्यति," इति विष्णुना प्रोक्तः। स अग्निं शरणं गतः, तदा नारदः वाक्यमिदं उवाच। "इदानीं जम्भः आहूयते; तस्मात् अस्त्रं दातुमर्हसि।" "त्वं मद्गतेन अहङ्कारं परित्यज्य शरणं गतः—" इत्युक्त्वा भगवतः प्रभाभिः दीप्तः अस्त्रं इन्द्राय दत्त्वा स्वर्गं जगाम। ततः शत्रुनाशनः जम्भं प्रति गत्वा तस्य वधाय कृतनिश्चयः। जम्भः क्रुद्धः गजेन्द्रं निपातितवान्। स इन्द्रवज्रहते गिरौ पतिते इव भूमौ पपात। मन्दरगिरिं परित्यज्य स भूमौ पतितः। "मा पत, शक्नोहि! अद्य भूमौ तिष्ठ, वासव," इत्युक्त्वा। तान् प्रति इन्द्रः—"विहीनः पक्षैः शत्रुणा कथं युध्ये?" इति उवाच। "युध्यस्व! रथमारोह। यदा सज्जः स्यात् तदा त्वां प्रेषयिष्यामः," इत्युक्त्वा। कपिध्वजेन शोभितः, सर्वतः कपिभिः परिवृतः, ते विश्वावसुना प्रमुखैः दूतैः सह इन्द्राय प्रेषिताः।