तपस्विन् महात्मन्, तत्र भयानकं द्वन्द्वयुद्धं अभवत्। तत्र बुद्धिमान् बली कुम्भध्वजेन सह युद्धं अकरोत्, विरोचनः नन्दिशेनं प्रत्ययुध्यत्। राक्षसश्रेष्ठः वनः नैगमेयबलं प्रतिजघान। दुर्योधनः अपि घण्टाकर्णं बलिनं समरे युद्धाय समभ्यागत्। देवर्षे, ते सर्वे षट्शतानि दिव्यवर्षाणि युद्धं अकरोत्। तदनन्तरं, महाबलः असुरः जम्भः तान् सर्वान् निग्रहं अकरोत्। कुजम्भः, महाबलवान्, विष्णुं दैत्यनाशकं समरे प्रत्युद्यत्। द्विमूर्धा पवनं, सोमं, राहुं, मित्रं, विरूपधृतं च अभिमुखं समरे अभ्यगच्छत्। अष्टौ महाबलिनः धनुर्धराः युद्धे प्रतिरोधं अकरोत्। वतापिः चेल्वलः च विविधास्त्रविद्याः समरे सम्यक् युद्धं अकरोत्। कालनेमिः, तीक्ष्णः महासुरः, अकेनैव समरे विक्रान्तः अभवत्। विद्युन्मालिः, दीप्तिमान् महासुरः, समरे प्रवृत्तः अभवत्। साध्याः, मरुत्गणाः, निवारकवचान् च इति तत्र युद्धे सम्मिलिताः। महामुने, तत्र षट् दशकानि देवसागराणि निर्मितानि। ततः, मायामाश्रित्य, ते शनैः शनैः अक्षयान् देवान् उपयुज्य भक्षयामासुः। सर्वे प्रमथैः तथा अमृतैः घेरिताः, बहिष्कृताः च अभवन्। तदनन्तरं, क्रोधात् रुद्रः स्वामी जृम्भायिकां उत्पादितवान्। विकृतमुखं कृत्वा, सः जृम्भायिकास्त्रं प्रक्षिप्तवान्। ततः देवाः शीघ्रं दुःखिताः असुरदेहेभ्यः निर्गताः। ते पद्मपत्रनेत्राः मेघेभ्यः विद्युत् इव दीप्तिमन्तः अभवन्। महात्मनः पुनः क्रुद्धाः युद्धाय प्रवृत्ताः। ते दिवा रात्रिं पुनः पुनः समरे पराजिताः अभवन्। तदनन्तरं, यथाकालं अक्षरः अष्टादशबाहुः पूजितः अभवत्। तस्य प्रयोजनं सिद्ध्य, भक्तः पुष्पमञ्जलिं शिरसि न्यवेदयत्। हिरण्यगर्भरूपेण सूर्यं पूज्य, स्तोत्राणि अपि उवाच। गम्भीरभावेन नृत्यं कृत्वा, बलवान् बाहूः परितः घूर्णितवान्। नृत्यभावनिष्ठाः, हरस्य अनुकरणं कृत्वा, अपि नृत्यं अकरोत्। त्रिनेत्रत्रिबाहुना रक्षिताः सर्वे दैत्याः युद्धाय सज्जाः अभवन्। तथापि सर्वे दैत्याः निर्भयाः, बलवन्तः, पराजिताः अभवन्। तदनन्तरं, अन्धकः सुन्दं आह्वाय, इदं वचनं अवदत्— "अहं यथायोग्यं वदामि; त्वं श्रुणु, यथोचितं कुरु। पद्मनेत्रा पार्वती, गिरिसुतः, मम हृदये वसति। तत्र, दानव, अहं हररूपं धृत्वा तां मोहितवान् भविष्यामि। ततः, तां उपगम्य रम्य, प्रमथान् देवांश्च जित्वा भविष्यामि।" एवं, अन्धकः गिरिसुतः उत्पन्नः, शङ्करः अपि प्रकटितः। शरीरव्रणैः विक्षतः तौ मन्दरगिरिं प्राप्तौ। असुरश्रेष्ठः निःसंशयं प्रवेशं अकरोत्। सः महेश्वरस्य रूपं दृष्टवान्, आघातैः विक्लिष्टं च। तं दृष्ट्वा मालिनी सुव्यशा, विजयया, जयया च इदं वचनं उवाच— "शीघ्रं उत्तिष्ठत, दैत्यवीराः, शत्रुभिः परिवृताः अपि।