चतुष्पदद्विपदसर्वभूतानि, स्थावरजङ्गमानि च तत्र तस्मिन्नेव देशे सन्न्यवसन्। तत्र भर्गवस्य दिव्यः संवत्सरः व्यतीयाय। ततो भिक्षार्थं विनतमनाः स महातेजाः भगवान् शरणमुपेयाय। सोऽब्रवीद्—"सहस्रलोचन महादेव, त्वां शरणमुपागतः अस्मि। सर्वलोकान् तव देहे दृष्ट्वा श्रान्तः सञ्जातः, तस्मात् त्वदाश्रयं प्राप्तवान्।" तदा भगवानुवाच—"भर्गवकुलचन्द्र, मम लिङ्गात् त्वं समुत्पन्नः, पुत्रोऽसि।" इत्युक्त्वा भगवाँस्तं शुक्रं लिङ्गेनैव मोचयामास। स शुक्रः शम्भुं प्रणम्य, शीघ्रं महाबलिनां महासुरसेनां प्रति जगाम। ततोऽथ ते सर्वे गणेश्वरैः सह युद्धाय संकल्पमकुर्वन्। सर्वे विजयाकाङ्क्षिणः घोरमभ्यधावन् समरम्। तत्र भीषणो द्वन्द्वयुद्धः समजायत, तपोधन। तत्र बलिः प्राज्ञः कुम्भध्वजं समरे समभ्ययात्, विरोचनश्च नन्दिशेनं युद्धाय समासादयत्। राक्षसेन्द्रः वनः नैगमेयबलं समरे समभ्यधावत्। दुर्योधनश्च महाबलिनं घण्टाकर्णं समरमुखे समभ्ययात्। देवरिषे, षट् शतानि दिव्यवर्षाणि युद्धं तैः कृतम्। तेषां मध्ये जाम्भो नाम महाबलः असुरः सर्वान् निगृह्य स्थितः। कुजम्भो महाबलवान् विष्णुं दैत्यान्तकं प्रत्यूद्ययात्। द्विमूर्धा पवनं सोमं राहुं मित्रं विरूपधृतं च समरमुखे प्रत्यस्थात्। अष्टौ महाबलिनः धनुर्धराः समरे प्रत्यूचुः। वातापिः च इल्वलश्च, शस्त्रास्त्रकुशलौ, युद्धाय समुपेयतुः। कालनेमिः घोरमहासुरः एकाकी समरे क्रुद्धो ववृधे। विद्युत्माली, दीप्तमहासुरोऽपि, युद्धे प्रवृत्तः। साध्या, मरुद्गणाः, निवातकवचा अपि संग्रामे समभ्यधावन्। महर्षे, तदा षट् दश समुद्रसमाः देवसेनाः सृष्टाः। ततो मायया ते शनैः शनैः अक्षयांश्च भक्षयामासुः। सर्वे प्रमथैः, अमृतैः च, परिवेष्टिताः बहिर्भूताः। क्रोधात् रुद्रः प्रभुः जृम्भायिकां सृष्टवान्। विकृतमुखः स जृम्भायिकास्त्रं सन्दर्शयामास। तदा देवाः, दुःखिता, दैत्यदेहेभ्यः शीघ्रं निर्गताः। ते पद्मपत्रनयनाः मेघात् विद्युत इव विराजन्ते स्म। महात्मानः पुनः क्रुद्धा युद्धाय प्रवृत्ताः। ते नित्यं दिवानिशं युद्धे पराजिताः पुनः पुनः। समये तु, अक्षयः अष्टादशभुजः पूजितः। तेन भक्त्या स्वार्थसिद्धये पुष्पमञ्जलिं शिरसि न्यवेश्य पूजां चकार। स हि सूर्यं हिरण्यगर्भरूपेण सन्तुष्ट्या स्तुत्वा पूजयामास। भीमभुजो भावगम्भीरं नृत्यं चकार। ये च नृत्यभावनिष्ठाः, हरस्य अनुकरणं कृत्वा, नृत्यं चक्रुः। त्रिनेत्रत्रिभुजेन रक्षिताः सर्वे दैत्याः युद्धाय सन्नद्धाः। तथापि सर्वे दैत्याः अभयाः बलिनः च पराजिताः। तदा अन्धकः सुन्दं आह्वाय, इदं वचनमुवाच।