भगवान् शङ्करः तदा आवृताङ्गं भार्गवं स्वगात्रे निधाय स्वोदरं प्रवेशयत्। तस्मिन्नेव क्षणे महर्षिः तं भगवन्तं भक्त्या स्तुत्वा प्रणम्य पुनः पुनः शङ्कराय त्रिनेत्राय महेश्वराय नमः इति वाक्यैः स्तुतिं चकार। कामाग्नये, कालशत्रवे, वामदेवाय च नमस्कृत्य, महादेवाय शर्वाय पुनः पुनः प्रणमामि इति स स्नेहपूर्वकं वदति स्म। ततः स भार्गवः, "देवश्रेष्ठ, अद्य मां स्वोदरात् पुनः निर्गन्तुं वरं दातुमर्हसि," इति प्रार्थयत्। यदा भगवाञ्छब्दमदात्, तदा स भार्गवश्रेष्ठः तस्य देवस्य उदरे विचरन् ददर्श—सागरान्, पातालानि, स्थावरजङ्गमानि च सर्वाणि। यक्षगणान्, किम्पुरुषान्, गन्धर्वाप्सरसां समूहांश्च, वृक्षलतान्, पर्वतान्, फलमूलौषधीन्, चतुर्पदद्विपदांस्तथा, स्थावरेषु जङ्गमेषु च सर्वं तत्र दृष्टवान्। तत्रैव दिव्यसंवत्सरं कालं न्यवसत्। ततः भिक्षां कृत्वा स महेश्वरं शरणं प्रपेदे—"सहस्राक्ष महादेव, शरणागतः अस्मि। तव गात्रे सर्वलोकान् दृष्ट्वा खिन्नः तव एव शरणं प्राप्तवान्," इति स प्रार्थयत्। तदा भगवानुवाच—"निःसृत्य त्वं मम सुतः भूत्वा, हे भार्गवकुलचन्द्र, गात्रेणैव निष्क्रमतु।" इत्युक्त्वा भगवान् शम्भुः भार्गवं शुक्रं गात्रेण मुक्त्वा बहिः कृतवान्। शुक्रः शम्भुमभिवन्द्य शीघ्रं महासुरसेनां बलसम्पन्नां प्रति जगाम। पुनः ते सर्वे सेनानाथैः सह युद्धाय कृतनिश्चयाः अभवन्। जयकाङ्क्षिणः सर्वे महत्तरं रणमकरोत्। भीषणो द्वन्द्वयुद्धोऽपि प्रववृते—बलिः कुम्भध्वजं, विरोचनः नन्दिशेनं, वाणः राक्षसश्रेष्ठः नैगमेयबलं, दुर्योधनः महाबलिनं घण्टाकर्णं च युद्धे समासादन्। षट्षतानि दिव्यवर्षाणि ते देवराजर्षे युद्धं कृतवन्तः। तत्र बलवान् महासुरो नाम्ना जम्भः तान् निरोधयत्। महाबलः कुजम्भः दानवानां नाशकं विष्णुं प्रत्यूह्य युद्धमकरोत्। द्विमूर्धा पवनं, सोमं, राहुं, मित्रं, विरूपधृतं च प्रति समरमुपगम्य, अष्टौ धनुर्धराः युद्धे प्रत्यवस्थिताः। वातापिश्च इल्वलश्च विविधास्त्रशस्त्रकुशलौ युद्धाय समुपस्थितौ। कालनेमिर्भीषणो महादैत्यः एकाकी युद्धे प्रजज्वाल। विद्युत्प्रभः विद्युत्माली महादैत्यः अपि समरे प्रवृत्तः। साध्याः, मरुद्गणाः, निवातकवचाश्च युद्धे संप्रवृत्ताः। तदा महर्षे, षट् दश सागरा देवतानां उत्पन्नाः। ततो मायया ते शनैः शनैः अक्षयान् अपि भक्षयामासुः। प्रमथगणैः अमृत्युभिश्च सर्वे परिवेष्टिता बहिर्बहिष्कृता अभवन्। तदा कोपात् रुद्रः स्वामी जृम्भायिकां सृष्टवान्। विकृताननः स भगवान् जृम्भायिकास्त्रं सन्दर्शयन् विससर्ज। ततो देवाः शीघ्रं दानवगात्रेभ्यः दुःखिता निर्गता, तदा पद्मपत्रनयनाः मेघेभ्यः विद्युतः इव विराजन्तः।