सः तदा तस्याः पत्या सह स्थितस्य पिनाकधृतः स्थानं जगाम। तत्र गिरिसुतायाः सन्निधौ हरः तं प्रत्युवाच। हरः अवदत्—"वृक्षारेराज्ञां विना अहं एतां त्यक्तुं न समर्थः। सा यथा इच्छति तथा गच्छतु, अहं तां निवारयितुं न शक्तः। वीर, त्वं गत्वा अन्धकाय मदीयानि बुद्धिमतानि वचांसि निवेदय।" पुनः हरः इदं अपि अवदत्—"यः कश्चित् एतत् अक्षविनोदं कृत्वा विजयी भविष्यति, सः एनां प्राप्स्यति।" ततः सः सर्वं शर्वगौर्योरुक्तं वचनं समागत्य तत्रैव न्यवेदयत्। ततः सः दुर्योधनं आहूय तस्मै इदं वचनं प्रोवाच—"दृढं तां प्रहर्षय, यथा दुश्चरित्रां स्त्रियम्।" तदा सः सर्वबलसम्पन्नः तां बलात् प्राहृत्य प्रहारं चकार। सा तदा गवां रवेण कठोरं महतीं क्रन्दनध्वनिं चकार। तस्याः क्रन्दनं श्रुत्वा ते शीघ्रं सभां प्रविशन्तः ऊचुः—"किमिदम्?" तत्र बलिनां श्रेष्ठाः, शस्त्रपाणयः, युद्धे उत्सुकाः, उपस्थिताः। अन्धकः स्वरत्नयानमास्थाय, पञ्चवारं लघु प्रणम्य स्थितः। तत्र जम्भः, कुजम्भः, हुंडः, तुहुंडः, शम्बरः, बली च। आयःशुंकुः, शिबिः, शाल्वः, वृषपर्वा, विरोचनः। शरभः, शलभः, महाबलवान् विप्रचित्तिश्च। सर्वे युद्धकाङ्क्षिणः, विविधायुधधारिणः, समागच्छन्। कालपाशेन बद्धः, मूढधीः सः महद्गिरिं मन्दरं प्रति जगाम। तत्र अहं (कथाकारः) शैलादस्य आज्ञया स्थितान् सर्वान् उपस्थातृन् संबोधितवान्। तदा पुण्यस्मरणाय जलस्पर्शनं कृत्वा, सः तेजस्वी गणनायकान् स्मरन्। ततः शीघ्रं ते समुत्थाय देवानां प्रभुं प्रणेमुः। सः सर्वं महात्मने शंकराय निवेदयत्। ते रुद्राः इति विख्याताः, एकादश कोटिसंख्यकाः। तेषु द्वारपालाः कीर्तिमन्तः, तेजस्विनश्च। षष्ट्युत्तरशतकोटयः कुमाराः स्कन्दनामानः अपि तत्र। ते विशाखाः, नैगमेयाश्च, शंकर, इति प्रसिद्धाः। प्रत्येकस्य तावत्संख्यकाः मातरः, देवानां नाथ। एते शिवभक्ताः, तव गणनायकाः, शैवाः इति कथ्यन्ते। एवं सर्वे गणाः तव साहाय्यार्थं समागताः। तव भक्ताः केशपाशसमुत्थिताः आगताः। एते श्रेष्ठव्रतधारिणः गणाः युद्धाय समुपस्थिताः। निराश्रया इति विख्याताः गणाः अपि जगद्गुरोः समागताः। वृषध्वजस्य अक्षयाः अनुचराः विहङ्गमारूढाः आगताः। भैरवः विष्णुना सह तैः भक्तैः अभिन्नरूपेण पूजितः। वीरभद्रप्रमुखाः गणाः तव एव केशात् उत्पन्नाः। ते तव साहाय्याय समागताः; यथा इच्छसि तथा तान् आज्ञापय। भगवान् तान् हस्तेन सान्त्वयित्वा आसने उपवेशयत्। ते सर्वे गणनायकाः आलिङ्ग्य, महेश्वरं प्रणम्य स्थिताः। तदा तं अद्भुतं दृश्यं दृष्ट्वा, सर्वे गणेश्वराः विस्मयेन दीर्घकालं निरीक्ष्य, परममोहिताः अभवन्।