सप्तगौदावर्याः पुण्यस्थले वानरः पातालमवतीर्णः। ततः स शीघ्रगामी पातालात् समुत्थाय पृथिव्याम् विचरन्, सप्तगौदावर्याः जलं आकृष्ट्वा त्वरया स्वयम् उपाहरत्। तत्रैव स नन्दयन्तीं देवतुल्यां तिष्ठन्तीं दृष्टवान्। तदा राजर्षयः तं महातपस्विनं सम्यक् पूजयित्वा, उपविश्य, वानराणां निमन्त्रणं चक्रुः। तेषां आगमनं दृष्ट्वा विशालनेत्राः कन्यकाः तान् सस्नेहम् निरीक्षन्त। तासां मध्ये नन्दयन्त्याद्याः पितरं सह रम्यवदनाम् कन्यां ददृशुः। तदा सत्यम् उक्त्वा स मुनिः सत्यध्वजा तस्यै कन्यायै वाक्यम् अभाषत। तद्वाक्यं श्रुत्वा सा लज्जया संमूढा बभूव। सा चिन्तयामास—"दुष्टा कन्या जातास्मि, तस्मात् एतन्मनःशरीरं त्यक्ष्यामि।" सा ब्राह्मणं प्रार्थयामास—"पापेन मनसा पीडिता, मां रक्षस्व।" तदा मुनिः ताम् अनिन्दितां कन्यां समाश्वास्य उवाच—"मा विषादीः। तव पिता, देववर्धनः, पुनः तव पुत्ररूपेण जायते।" एतद्वचनं शृण्वन्त्याः, स मुनिः पुनः उवाच—"कन्ये, शोचं मा कुरु। दशमासे तव पुत्रः भविष्यति।" एवं कथिते, चित्राङ्गदा हृष्टा दीप्तिमती च बभूव। ताः सर्वाः सुकुमार्यः तदानीम् एव तत्र स्थिताः। दशमासे पूर्णे, अप्सरसोऽपि तत्र आगच्छन्। पुत्रे जाते, वानरस्य कारणेन विश्वकर्मा अपि आहूतः। तदा सुरवर्धकी हृष्टमानसः तम् अनुस्मृतवान्। तस्य तुष्टिः स्मरणेन त्वष्टा अपि, मरुद्गणैः परिवृतः, तत्र आगतः। देवाः, गन्धर्वाः, अप्सरसोऽपि समागत्य, ब्राह्मणं प्रार्थयामासुः—"जाबालायाः दुहितुः गुहा माल्यधारिणे दत्तव्या।" पक्षी स्वस्वरूपं धारयित्वा, हृष्टया कन्यया विवाहाय याचितवान्। मुनिः साहसं कृत्वा, मनोः पुत्राय नृपतये 'एवं भवतु' इत्युक्तवान्। गालवः ऋत्विक् भूत्वा विधिवत् हविर्दत्तवान्। प्रथमं दैत्यकन्यया जाबाल्याः हस्तग्रहणं कृतम्। ततः पक्षिणः हस्तं यक्षकन्यया गृहीतम्। एवं क्रमशः तासां सुकुमार्याणां विवाहः सम्पन्नः। एतस्मिन् पुण्यतीर्थे, सप्तगौदावर्यां यूयं सर्वे सदा स्नानं कुरुत। 'एवं भवतु' इति उक्त्वा, देवाः सर्वे हृष्टाः स्वर्गं प्रति ययुः। राजानः अपि स्वपत्नीभिः सह स्वपुराणि प्रतिजग्मुः। तस्मात्, कमललोचने, स्त्रीश्रेष्ठे, मां स्वीकुरु। मृगाक्ष्याः सौम्यया स्तुत्या नृपः प्रत्युवाच। सा अपि, तव शापात् रक्षन्ती, भूमिपते, कामवशेन मूढा विनाशं जनयामास। स तस्मात् आश्रमात् निर्गत्य स्वपुरं गतवान्। तदा सा अपि आश्रमं विहाय बहिर् दुःखिता स्थितवती। सा चन्द्रस्य प्रियतमा रोहिणीव महाग्रहग्रस्तया तप्तेव बभूव।