व्याघातेन दुःखचिन्ताभ्यां विमुक्तः स देवः, नभसि स्थितः, ताराभिरलङ्कृताङ्गः सञ्जगाम। अथ तेषां स्वरूपलक्षणानि यथावत् विस्तरेण कथ्यन्ताम्। तेषां गमनप्रकृतयः स्थलानि च यथार्हं निवेद्यन्ताम्। अन्नमण्यादिषु तेषां विचरणस्थानानि निश्चितानि। सदा सः पुष्पवत्यः स्थलेषु सरस्तटेषु च सञ्चरति। भूमिरस्य निवासः, क्षेत्राणि तु शरणस्थानानि स्यात्। वीणावादनकुशलौ तौ गायननर्तनचित्रविद्याविदुषां मध्ये वर्तेते। तौ नाम्ना प्रसिद्धौ, द्विस्वभावलक्षणं चिह्नं तयोः प्रतिष्ठितम्। क्षेत्रेषु सरःस्वेषु, एकान्तनदीतीरेषु च तयोः निवासः। व्याघ्रग्रामेषु, गिरिगुहासु, गुहासु च तौ वसतः। स्त्रीसुखस्थानानि विचरन्, नलिनीषु च तिष्ठति। पुरीमार्गेषु, शालायाम् अपि, हे नारद, तस्य निवासः। विषेषु गोमये, कृमिषु, शिलासु च सः दृश्यते। सः अश्वशस्त्रविशारदवीरः, गजे रथे च स्थितः। स मकरः नद्यः सञ्चरति, समुद्रेषु च तिष्ठति। घटः द्यूतगृहाणि गच्छन्, सुरापणगृहेषु स्थाति। पुण्यस्थलेषु, देवब्राह्मणगृहेषु च तस्य निवासः। एष पुरातनः रहस्यः त्वया कस्यापि न प्रकाश्यः। एष धर्म्यः शुद्धः पुण्यकथानां परमः पुराणवृत्तान्तः मया उद्घाटितः, यः पापं नाशयति, शुभदः च। ततः दक्षायणी तस्य भार्या बभूव, सा पुत्रान् अपद्यत। हरिः कृष्णश्च योगाभ्यासनिरतः सदा स्थितौ। तौ सौम्यौ तपः कुर्वन्तौ, प्राचीनवृषस्वभावौ। तत्र गङ्गातटे विस्तीर्णे, तौ गृहस्थौ परब्रह्मनिष्ठौ स्थितौ। हे ब्रह्मन्, तयोः तपसा पीड्यमानयोः, इन्द्रः च किल चकम्पे। सः रम्भाद्याः श्रेष्ठाः अप्सरः तस्मिन्महदाश्रमे प्रेषयामास। वसन्तेन सह सखा तत्राश्रमं गच्छन्। बदरीवनमुपेत्य, यथाकामं क्रीडन्ति स्म। तदा द्रुमाः नित्यपर्णरहिताः, भूमौ पतन्त्याः शोभया विराजन्ते। ऋषे, वसन्तसिंहोऽपि समागतः, पलाशपुष्पैः शोभितः। वसन्तः कोकिलकलहंसारवशोभितः, मल्लिकाकुसुमकुड्मलैः भूषितः सस्मितम् अवदत्। यथाराजपुत्राः सुवर्णाभरणैः शोभिताः, तथा। यथा स्वामिभिः सम्मानिताः दासाः अपि राजपुत्रवत् दृश्यन्ते। रणरक्तवस्त्रधारिणः, वसन्तराजस्य युद्धे इव। यथा स्नेहमित्रागमने पुण्यात्मानः रोमाञ्चिताः भवन्ति। यथा अङ्गुलिभिः वक्तुम् इच्छन्तः, ‘कः पर्वतः अस्माभिः तुल्यः?’ इति। नीलाशोकलताकुन्तलैः श्यामलाः, मुखानि पद्मसदृशविकासिनि। दन्ताः नवमल्लिकापुष्पसदृशाः, पुष्पगुच्छशोभया भूषिताः। दिव्याः कोकिलरवस्वनाः, अङ्कोलपुष्पाम्बरशोभिताः। पूर्वबंशपाशैः विभूषिताः, मदनहंसगमनेन शोभमानाः। एवं वसन्तलक्ष्मीः, हे ब्रह्मन्, बदरीवनमुपेत्य समुपस्थिताः।