तस्मात्, देवानां शरीरशुद्धये दिव्यदृष्टिप्राप्तये च, श्रद्धया स्नानं कर्तव्यम्। तत्र शतकलशैः क्षीराभिषेकः विधीयते, षोडश पञ्चगव्यकलशाः शुद्धाः सम्यग् योजनीयाः। ततः शताष्टकप्रमाणेन रोचनया देवस्याभिषेकः क्रियते। बिल्वपत्रैः, पद्मैः, धत्तूरपुष्पैः, दिव्यचन्दनैश्च पूजनं विधाय, अगुरुधूपः कालेयचन्दनसंयुक्तः समर्प्यते। एवं कृतं सति, तदा एव देवाधिदेवस्य दर्शनं स्याद्, अन्यथा न। अनेन विधिना सर्वदा देहशुद्धिः लभ्यते। त्रिदिनानि तु तप्तघृतपानं कर्तव्यम्, अथवा त्रिदिनानि वायुभक्ष्येन स्थेयम्। प्रतिदिनं षट्पलानि घृतस्य पानं विधानम्। इन्द्रमुख्यैः देवैः तप्तकिल्बिषस्य रहस्यं सम्यक् अनुष्ठितम्। पापमुक्ताः ते देवाः वासुदेवं देवाधिपतिं प्रष्टुम् उपगच्छन्—“कस्य स्नानं क्षीरादिभिः विधानम्? तव शरीरे योगशक्तयः यत्र स्थापिताः, ताः किमर्थं न दृश्यन्ते? सत्यं ब्रूहि, देवाधिदेव, महेश्वरः क्व स्थितः?” तदा मुरारिणा देवेषु राज्यलिङ्गं दिव्यम् प्रकाशितम्। ते तदक्षयम् अव्ययम् नित्यलिङ्गं स्नापयामासुः। बिल्वपत्रैः पद्मैश्च भक्त्या तं परमेश्वरं पूजयामासुः। अष्टशतानि नामानि जपित्वा प्रणिपत्य नमस्कारं चक्रुः। तदा विचिन्तयन्ति—“कथमन्धकारमोहजाः ते योगशक्तिं प्राप्तवन्तः?” सः सर्वलक्षणसम्पन्नः, सर्वायुधधरः, अविनाशी, हारभूषितः, वक्षसि नागाभरणधारी, कटिस्थः पीतकृष्णमृगचर्मधारी च। महर्षे, तदा कपर्दशङ्खमुसलकपालघण्टाशङ्खनिनादः प्रवर्तितः। पद्मयोनिप्रमुखाः सर्वे एकैकदिक् मनः समाहित्य प्रणिपत्य स्थिताः। ततः तं लिङ्गं गृहीत्वा त्वरया कुरुक्षेत्रं स्वाश्रमं प्रति प्रस्थितः। तम् आगतम् दृष्ट्वा, सर्वे “नमः स्थाणवे” इति उक्त्वा सहोपविविशुः। जगन्नाथ, जगत् कम्पते, उत्तिष्ठ प्रियातिथे इति प्रार्थयामासुः। एतत् श्रुत्वा स सर्वव्यापी निर्मलः त्वरया उत्थितः। सः देवैः सह, इन्द्रेण च, विनयेन प्रणम्य समागतः। तव महाव्रतेन त्रिलोकी व्याप्ता, साऽपि कम्पमाना वर्तते। तदा देवाः हृष्टमनसः स्वर्गं गताः। ततः रुद्रः चिन्तयामास—“किमर्थं पृथिवी कम्पमाना?” तदा सः घगवत्याः तटे तपोनिधिं उशनसं दृष्टवान्। “ब्रूहि ब्रह्मन्, शीघ्रं कथं जगदुद्वेगः जातः?” इति पृष्टवान्। “त्रिनेत्र, पुनरुत्थानविद्यां ज्ञातुम् इच्छामि,” इति तेन उच्यते। “एवं तत्त्वेन पुनरुत्थानविद्यां ज्ञास्यसि,” इति प्रतिज्ञातम्। तथापि, समुद्रपर्वतगिरिसंवृता पृथिवी अपि चलतीति दृष्टम्। तत्र मन्कन इति ऋषिः नृत्यमानः दृष्टः। तस्य वेगेन पृथिवी सगिरिपर्वता कम्पिता। “किमर्थं नृत्यसि, किमभिप्रायः? समीपमागत्य वद; किमत्र तृप्तिः?” इति तं पृष्टवान्।