शृणु, मुनिश्रेष्ठ, यथाऽत्र दिव्यकथायाः प्रवाहः प्रवर्तते। एकादशं पर्णं फाल्गुनाख्यं परमं श्रेयस्करं कीर्तितम्। ततः द्वादशं पर्णं केशवस्यैव निश्चितं प्रवदन्ति। एवं स भगवान् परमेश्वरः त्रिविधव्यूहरूपेणैकवपुर्वर्णितः। तं ज्ञात्वा, हे मुनिश्रेष्ठ, पुनर्मरणं नास्ति; स चतुर्भुजः, सुचारुवपुः, श्रीवत्सलाञ्छनधारी च नित्यः कथ्यते। सहस्रवदनसम्पन्नः, दीप्तिमान्, सृष्टिसंहारकारणः, स प्रजासृष्ट्यादिकर्ता च भवति। द्विभुजो माल्यधरः, स एव प्रजापतिः, आदिपुरुषः च। तत्र मरिच्यादयः सहस्रशः समुत्पन्नाः। तदा मृत्युना प्रेरितः पापात्मा मुरः पुनरपि तं चतुर्भुजं समुपजगाम। स उवाच—"अद्य त्वया सह युद्धं करिष्यामि" इति; तदा सुरारिशत्रुविनाशकः भगवान् प्रत्युवाच। स मूढचित्तः, "कथम्? कुत्र? कस्य?" इति पुनः पुनः वदन्, विचेतनः सन्, तं प्रहारं चकार। ततो देवा मुरं छित्त्वा दुःखात् विमुक्ताः सन्तः पद्मनाभं प्रभुं स्तुवन्ति स्म। तस्मात् बलवान् नृसिंहः मुरारिरिति प्रसिद्धः अभवत्। अथ ते सर्वे देवा भगवन्तं विश्वव्याकुलकारणं प्रणम्य प्रार्थयामासुः। स भगवान्, सर्वज्ञः, चराचरजगद्व्याकुलकालेऽपि स्थितिं धारयिष्यति। तत्र न देवः, न वृषभः, न देवी, न नन्दिनः दृष्टाः। तदा महातेजाः विष्णुः तेषां मोहितदृष्टीनां देवानां सिक्तिं चकार। ते ऊचुः—"न वयं देवानां प्रभुं गिरिजापतिं पश्यामः।" तदा विश्वरूपः भगवान् तान् उवाच—"यूयं देवमवज्ञाय विवेकं नष्टवन्तः। तस्मात् त्रिशूलीशेन युष्माकं विवेकः हृतः। अतः स्वदेहशुद्धये दिव्यदृष्टिलाभाय च भक्त्या सह शतघटदुग्धस्नानं देवैः कार्यम्। षोडश शुद्धपञ्चगव्यघटाः निर्दिष्टाः। ततः एकशतमष्टौ रोचनायाः प्रमाणानि देवस्य दीयन्ताम्। बिल्वपत्रैः, पद्मैः, धत्तूरपुष्पैः, दिव्यचन्दनैः च पूजनं विधेयम्। अगुरु, कालेय, चन्दनैः च धूपः दातव्यः। एवं कृत्वा एव देवानां प्रभुं द्रक्ष्यथ, अन्यथा न। एतत् क्रियया सर्वदा देहशुद्धिः सिध्यति। त्र्यहं सिक्तघृतपानं वा, वा त्र्यहं वायुभोजनं विहितम्। प्रतिदिनं षट्पलघृतपानं निर्दिष्टम्।" इन्द्रप्रमुखा देवा गूढतपस्याः रहस्यं कृत्वा पापात् विमुक्ताः सन्तः वासुदेवं देवराजं प्रार्थयामासुः। "कस्य स्नानं दुग्धादिभिः विधानतः कुर्मः?" इति। तदा भगवान् उवाच—"मम देहे योगशक्तयः स्थिताः, न पश्यथ कुतः?" इति। "सत्यं वद, देवेश, महेश्वरः कुत्र स्थितः?" इति देवाः पप्रच्छुः। तदा मुरारिः तेषां देवानां साम्राज्यलिङ्गं दिव्यं प्रकाशयामास। तेऽथ तदनन्तं, अव्ययं, अक्षयं लिङ्गं स्नापयामासुः। बिल्वपत्रैः पद्मैश्च भक्तिरेण तं भगवन्तं पूजयामासुः। अष्टोत्तरशतानि नाम्नां जपित्वा, तं प्रणम्य नमस्कुर्वन्तः। ततः ते तमसाऽज्ञानोत्पन्ना भूतानि कथं योगशक्तिं प्राप्तवन्ति इति पप्रच्छुः। एवं शास्त्रविहितं दिव्यं चरित्रं, भगवतः कीर्तिं च शृण्वन्, भक्तः पुण्यं लभते।