तदा दैत्यराजस्य पुरं प्रति दानवो मुरः समुपाजगाम। स आगत्य दानवपतिं संबोधितवान्—"किं कर्तव्यं त्वया, ब्रूहि, दानवेश्वर?" इति। अन्यथा, अद्य अहं तव शिरः छित्वा भूमौ पातयिष्यामि। अहं तं जित्वा निग्रहीतुम् इच्छामि, न संशयः। यः श्वेतद्वीपे स्थितः अक्षरः मां निगृह्णाति, तं निग्रहीतुं स्वयमहम् अपि गमिष्यामि। तत्र भगवान् विष्णुः, लोकनाथः, जगदात्मा निवसति। त्वं तु धर्मनिष्ठान् नरान् अद्य न निगृह्णीयाः। यदा तु निग्रहः योग्यः स्यात्, तदा युध्यस्व। यत्र जनार्दनः चतुर्भुजः शेषतल्पे विश्रान्तः तिष्ठति, स सर्वगतः सन् किञ्चिदव्यक्तत्वात् तथा उच्यते। शृणु, कथं स भगवान् विश्वेश्वरः चतुर्मूर्तिः ब्रह्मणः सदृशः स्यात्। अव्यक्तं यद् वासुदेवः, द्वादशदलाख्यः स्मृतः। के ते द्वादशदलाः? तेषां नामानि ब्रूहि। सन्नत्कुमारः एतत् श्रुत्वा मम आख्यातवान्। स एव तव अपि उक्तवान्; त्वं तु सम्यक् क्रमशः मम निवेदय। हे मुनिश्रेष्ठ, त्वं योगशास्त्रविचक्षणः अभवः। तृतीयः सनकः नाम, चतुर्थः सनन्दनः। पञ्चशिखं योगयुक्तं तपोवन्तं दृष्ट्वा, स गर्वविनिर्मुक्तः महायोगनिष्ठः कपिलादिभिः सेवितः। तेन योगविद्यां पृष्टः प्रजापतिः तस्मै उक्तवान्। एषा तत्त्वविद्या न सर्वेभ्यः वक्तव्या, यथार्थतः एषा नान्यथा। पुत्रशिष्ययोः भेदो नास्ति, पितामह। तथापि, धर्मकर्मयोः संयोगे शृणु यथा वक्ष्यामि। वेदवचनमिदं प्रवदति—"शेषः पापं हन्ति, शिष्यः शुद्ध्यति" इति। किमर्थं शेषः पापं हन्ति, शिष्यः च तेन शुद्ध्यति? एतदपि ब्रूहि। एवं तव अहं भीषणं पापहरं मानुषं धर्मं कथयिष्यामि, शृणु। सर्वभूतेषु कठोरता प्रथमं नरकं स्मृतम्। वृक्षच्छेदनं द्वितीयं नरकं कथ्यते। अर्थहेतोः विवादः तृतीयं नरकं स्मृतम्। स्वधर्मत्यागः चतुर्थं नरकं स्मृतम्। मधुरभक्षणं पञ्चमं, तथा एव राजशासनम्। यानस्य वा युक्तेः अपहरणं षष्ठं राजदण्डः उक्तः। शासनदोषेण कृत्यं सप्तमं नरकं स्मृतम्। लालनं लालेन सह अष्टमं नरकं स्मृतम्। बन्धुषु विरोधः नवमं मानवदण्डः कथ्यते। शास्त्रचौर्यं धर्मविनाशश्च दशमः। एकादशं नरकं साधुभिः श्रेष्ठतमं स्मृतम्। विधिविहीनकर्म द्वादशं, संकल्पभेदः त्रयोदशं निगद्यते। एवं तत्र दानवो मुरः दानवपतिं प्रति गर्वं प्रदर्श्य धर्मस्य रहस्यं, योगविद्यायाः माहात्म्यं, तदनु नृणां पापानां स्वरूपं च विस्तरेण प्रव्याहरत्।