ततः प्रभृति सः तेजोहीनः शक्तिक्षयमुपगतः दृश्यते स्म। तदा स मुनिश्रेष्ठः तपस्यैव चित्तं सम्यक् न्यधत्त। पर्वतं च रक्षारूपेण स्थापयित्वा पृथिव्याम् इतस्ततः पर्यटन् अदृश्यत। तस्य कट्यां महाशङ्खमयं मेखलं धारयन् आसीत्। एकं दिवसं स वृक्षेषु, पर्वतान्तरालेषु, नद्यां च वसन् तिष्ठन् अजीवन्। वायुभक्ष एव स नवशतानि वर्षाणि एकत्र स्थित्वा तपः अकरोत्। हिमवतः रम्ये विस्तीर्णे शिलातले सुष्ठु स्थित्वा, सा तेजस्विनी स्वकस्य जटामध्ये भूमौ उपविश्य आसीत्। तत्रैव तदा श्रेष्ठं पुण्यतीर्थं केदारनाम्ना प्रसिद्धं समुत्पन्नम्। तद् हि ब्रह्मन् पुण्यवर्धनं, पापनाशनं, मोक्षप्रदं च स्मृतम्। ये दमवन्तः पुरुषाः तव तीर्थे वारि पिबन्ति, तेषां हृदयकमले लिङ्गस्य आविर्भावः निश्चितम्। तेषां पितृणां श्राद्धं चाक्षयं भवति, न संशयः। मृतानां पुनर्जन्म नास्ति, ते च अक्षयं प्राप्नुवन्ति। केदारं हि पुरुषान् पावयति, यथा त्रिनेत्रस्य वचनम्। कलिन्द्याः, सूर्यतनयायाः, पापनाशिन्याः स्नानं कर्तुं, शतशः पुण्यतीर्थैः परिवृतायाः, प्लक्षसम्भवायाः, पापनाशिन्याः मध्ये, हरः द्रुपदाख्यां गायत्रीं जलान्तः जपन् आसीत्। एवं संवत्सरः सम्पूर्णः व्यतीतः, तदा प्रभुः न निष्क्रान्तवान्। तदा नक्षत्राणि तारागणैः सह भूमौ पतितानि। 'सर्वेषां लोकानां कल्याणं भूयात्' इति महर्षयः स्वस्तिपाठं कृत्वा जपन्। तद् दृष्ट्वा ते उच्चुः—'किमेतत्? जनाः विक्लवाः सन्दिग्धाश्च जाताः।' 'यूयं सर्वे चक्रगदाधरं द्रष्टुं युक्ताः।' इति उक्त्वा, ब्रह्मणा प्रधानेन नीताः ते मुरारेश् निकेतनं जग्मुः। 'दानवो वा राक्षसो वा राजा वा कः, तद् वदत।' इति पृष्टाः। 'कथं स युद्धे विष्णुना हतः, तदपि वद।' इत्येवमपि। एषा कथा अद्भुता पुण्या पापनाशिनी च। स युद्धे दितिपुत्रान् शस्त्रधारिणः, देवश्रेष्ठस्य पुरतः स्थितान् अपश्यत्। तदा स महाबलः अजितः ब्रह्माणं पूजयामास। स दैत्यः पितामहं वरं याचितवान्—'मम हस्तस्पर्शेन स्वर्गाप्य अमृतो मर्त्यः स्यात्।' इति। ततः महाबलः मुरः, महान् तेजस्वी, देवानां पर्वतं जगाम। नारद, तेन दैत्येन समं कश्चन युद्धं न चकार। अपि च पुरन्दरः तेन सह युद्धं कर्तुं न निश्चितवान्। स च प्रविशन्तं तं न कश्चन वारयितुं शक्तः। स तु 'युध्यस्व, सहस्राक्ष, अथवा स्वर्गं त्यज' इति उक्तवान्। स स्वर्गराज्यं परित्यज्य, पृथिव्याम् एव विचरन् अभवत्। स्वजनैः सह, महातेजाः सः, देवैः पुत्रेण च सह, मुरः अपि स्वर्गे स्थित्वा, दिव्यान् भोगान् अन्वभवत्।