महाबलसमेता स्कन्देन सह, दैत्यमहान् हन्तुम् उत्सुकाः ते समागताः। तदा महाबलिनः वीराः शीघ्रं भूमौ अवतरन्तु इति आज्ञापिताः। ततः ते शीघ्रगामिनः तत्र दिशि विहायसा गच्छन्तः भयङ्करं निनादं चक्रुः। समुद्रस्य विवरेण पातालं, दैत्यनिवासम्, प्रविश्य ते अगच्छन्। तत्र विरोचनः, जम्भः, कुजम्भः, अन्यश्च दैत्यः आसन्। 'किमेतत्?' इति चिन्तयन्तः ते शीघ्रं अन्धकस्य समीपं जग्मुः। तस्मिन्नेव काले, हे नारद, दैत्याः तेन निनादेन व्याकुलिताः परस्परं मन्त्रयामासुः। तदा पातालकेतुः, दैत्याधिपः, रसातलम् आगतः। सः अन्धकस्य समीपं गत्वा शोकपूर्णं वचनं अब्रवीत्— "मया यत्नेन बलात् तं नाशयितुं प्रयत्नः कृतः। हे राजन्, यस्य विरुद्धं बाणः प्रहितः, तं पुरुषं न जानामि। सः आश्रमात् अन्तर्धाय पृष्ठतः मां अन्वगच्छत्। तस्मात् भयात् अहं दक्षिणसमुद्रं प्राप्तवान्। केचन मेघगर्जनसमं निनादं कुर्वन्ति, अन्ये प्रत्युत्तरं गर्जन्ति। अपराः सुवर्णायुधधारिणः 'अद्य तारकं हन्याम' इति वदन्ति। तस्मिन्महान् समुद्रं परित्यज्य, अहं भीतया पतितः। तस्मात् भयात् सः स्वं हिरण्यपुरं नगरीं परित्यज्य पलायितः।" एवं उक्त्वा, तस्य वचनं श्रुत्वा अन्धकः मेघस्वानं इदं वचनं उवाच— "महिषः, तारकः, बाणः च, बलिनां श्रेष्ठः, स्वैः अनुयायिभिः सह युद्धाय निर्जग्मुः।" ततः, हे मुने, दैत्याः स्वबलैः सहिताः समरभूमिं आगच्छन्। आकस्मिकं धावन्तः, मातृगणस्य भीषणसेना अपि अग्रे अगच्छत्। कोपसमन्वितः रुद्रः शत्रुसैन्यं पशुपालः इव पशून् हन्तुं आरब्धवान्। सः परशुं गृहीत्वा सर्वान् महाअसुरान् निहन्ति स्म। व्याघ्रवद् विवृतमुखः सः रथान् गजान् अश्वांश्च एकत्र निक्षिप्य प्रक्षिप्तवान्। रथान् सारथिभिः सह समुद्रस्य मध्ये अपातयत्। मन्त्री इव राजानं शूलपाणिः तान् दैत्याः दानवान् च विदारयामास। द्विधा, त्रिधा, बहुधा च दैत्यान् दानवान् च चकर्त। क्वचित् क्वचित् मृतवत् पतितानां दानवानां राशयः दृश्यन्ते स्म। सः वीरः असुरान् अश्वैः, रथैः, गजैः च सह निहन्ति स्म। इन्द्रः इव वज्रवृष्ट्या महाशैलान् पातयति, तथा सः तान् निपातयामास। गदां वेगेन भ्रमयन् शत्रून् बलात् प्रहारयामास। महाबलात् रथं रथिनं च भस्मसात् चकार। वज्रसमद्भिः शूलैः बलवान् तान् निपातयामास, हे मुने। लुण्ठनपूर्वकं दैत्याः वाहनैः सह हताः। युद्धे कोपसंरब्धान् दानवान् अपि विदारयामास। ततः महिषासुरः तारकश्च गणपतिः पलायितौ। तं सर्वतः परिवृत्य ते कोपेन संग्रामे समारभन्त। षोडशाक्षः त्रिशूलेन, शतशीर्षः उत्तमखड्गेन च, बन्धुदत्तः शूलेन दैत्यस्य शिरसि प्रहारं चकार।