ततः स भगवान् गुहाय ताळपत्रं, नाडिजङ्घं च षडन्यांश्च गणान् समर्पितवान्। मित्रः सुव्रतं सत्यसन्धं च दत्तवान्, एकाक्षः, कुणटी, चक्षुः, किरीटिन्, कलशोदरश्च — एवं पञ्चदश गणाः यक्षैः गुहाय प्रदत्ताः। तथैव मन्दाकिन्याः नन्दः, विपाशायाः प्रियङ्करः, सौशिक्याः मार्जारः, गौतम्याः क्रथक्रौञ्चः, भीमरथ्याः भीमः, सरय्वाः वेगारिः, महानदीतः चित्रदेवः, चित्रायाः चित्ररथः, धूतपापायाः जम्बूकः, वेणायाः श्वेताननः, कान्चनायाः शक्त्यर्थं कनकेक्षणः, धूतपापायाः महारावः, कर्णः च प्रवालसदृशः। विशालया सरस्वत्याः च यज्ञबाहून् गणसमूहं दत्तम्। करालः, सितकेशः, कृष्णकेशः, जटाधरः, सोमाप्ययनः, उग्रः, देवयाजिनश्च — एते पञ्च कृत्तिकाभ्यः पुत्रः कूर्मग्रीवः च दत्ताः। मुनिभिः अपि स्कन्दाय पञ्च स्थूलरूपिणः दत्ताः। पवित्रस्थलात् पृथूदकात् चाषवक्त्रः, जम्बूकश्च दत्तः। कनखलं स्वगणं पञ्चशिखं दत्तवान्। मानसात् सर्वौञ्जसः, माहिषकः, पिङ्गलश्च दत्ताः। सोमतीर्थात् वसुदामा, प्रभासात् नन्दिनी च दत्ता। सप्त सरस्वतैः चत्वारः अद्भुतमातरः दत्ताः। नागतीर्थात् एकचूडा, कुरुक्षेत्रात् पलासदा दत्ता। पादशुद्धिदः चौण्डी, भैण्डी, योगभैण्डीं च दत्तवान्। शकघण्टा, शतानन्दा, ओलूखला, मेखला च तेन दत्ताः। सुषमा, एकचूडा, देवी धमधमा च तेन दत्ताः। सूनक्षत्रा, कद्रुला, सुप्रभाता, मुङ्गला च दत्ताः। कोटरामूर्ध्वणी, श्रीमती, बहुपुत्रिका च तेन दत्ताः। सूपला, मधुकुम्भा, ख्यातिः, परा दहदहा च दत्ताः। सन्तानिका, विकलिका, चतुर्देशस्थिता च क्रमशः दत्ताः। रौद्रा, कर्कटिका, टुण्डा च श्वेततीर्थेन दत्ताः। मयूरः स्वपुत्रः, महाजवः, अरुणः, ताम्रचूडश्च पुत्ररूपेण दत्ताः। हरिः त्रिशूलधरः मालां दत्तवान्, मघवान् हारभूषितः ग्रीवायाः ध्वजं दत्तवान्। भवेन सेनापत्ये नियुक्तः स्कन्दः सूर्यवत् महरूपः विभाति स्म। ततः स भक्त्या भवं, गिरिजां, पावकं, शुचिं च प्रणम्य, ब्रह्माणं च नमस्कृत्य, इदं वचनं प्रोवाच — “भवत्कृपया मम विजयः महिषस्य तारकस्य च शत्रूणां भविष्यति। अधुना ब्रह्मणा सह अनुमतिं दीयताम्। देवा निराशाभूताः तव मुखं पश्यन्ति।” स तद् दक्षिणहस्तेन गृहित्वा स्कन्दमुपससार। विष्णोः दिव्यपादौ लोकवन्दितौ पूजयित्वा स स्थितवान्।