तदा स्वेच्छया विचरन् जनार्दनः तयोः विवादमानयोः स्थितिं ददर्श। तौ उभौ चेदमूचतुः—"रुद्रशुक्रयोः सम्भूतस्य पुत्रस्य निर्णयार्थमेव अयं विवादः प्रवृत्तः।" तत्र देवानां प्रभुः यः निर्णयं करोति, स निःसंशयं करणीयः इति सर्वे समवेत्य प्रोचुः—"नारद! एषः कस्य पुत्रः?" इति। तदा रोमाञ्चितः नारदः गिरीजां प्रति प्रहर्षपूर्वकं प्रोवाच—"भाग्येन, भाग्येन!" इति। यं यः पृच्छितुं समुपैति, तस्यैव स पुत्रः भविष्यति इति स नारदः उक्तवान्। ततोऽहं कुटिला च प्राज्ञः पावकश्च सह समागताः, तं बालकं कृत्तिकागणस्य अङ्के शयानं दृष्टवन्तः। स योगी चतुर्वपुः संजातः, बालोऽपि षडाननः बभूव। कुटिला उपसृत्य तं बालकं समीपं गता, महासेनः च अग्निं प्रति जगाम। पावकः देवानां प्रभुः परमं हर्षं प्राप। ततः हरिः तत्र आगत्य विधिपूर्वकं वचनं प्रोवाच—"कुटिलायाः सम्भूतः अयं पुत्रः कुमारः इति अभिधेयः। मम आत्मजः इति गुह इति च स्मर्यते। हुताशस्य पुत्रत्वेन महासेनः प्रसिद्धः, शरवणस्य पुत्रत्वेन शारद्वतः इति च कथ्यते। षड्वक्त्रत्वात् बलभुजत्वाच्च स षण्मुख इति गीयते।" एवं हरिः स्मृत्वा देवैः सह शीघ्रं तत्र समागतः। हुताशनं हृष्टमनाः कुटिलां च कृत्तिकाश्च दृष्ट्वा, ते तेजस्विनं षण्मुखं बालं सूर्यसमप्रभं दृष्टवन्तः, यस्य तेजसा तेषां नेत्राणि दग्धवत् इव। तदा सर्वे प्रोचुः—"भगवन्! त्वया, देवीना च, अग्निना च दिव्यं कार्यं सम्पन्नम्। अद्य कौरक्षेत्रे सरस्वत्यां षण्मुखस्याभिषेकः क्रियते। स च महिषं भीषणं तारकं च निहन्यात्।" एवं ते कुमारसहिताः पुण्ये कुरुक्षेत्रे जग्मुः। तत्र मुनिगणैः सह तस्याभिषेकाय यत्नः कृतः। शुभैः औषधिभिः, गन्धरसैः च, सहस्ररूपैः च तं कुमारं अभिषिच्य, गन्धर्वाधिपतयः गीतानि गायन्ति स्म, अप्सरःसमूहाः नृत्यन्ति स्म। स्नेहान्विता कुटिला पुनः पुनः तं बालकं गोदारे समारोप्य, शिरसि चुंबन्ति स्म। सा अदितिरिव देवानां माता इन्द्रं यथा, तथा शोभामाप। पावकः, कृत्तिकाः, कुटिला च, चत्वारः प्रमथान् इन्द्रसमानवीर्यान् कुमाराय अददुः। चतुर्थः सः कुमुदमालिनामकः प्रमथश्रेष्ठः। ब्रह्मणा अग्रगण्यैः प्रमथैः सह अन्येऽपि स्वकान् प्रमथान् दत्तवन्तः—संक्रमः, विक्रमः, तृतीयः पराक्रमः। चन्द्रः वसुमणिं रत्नं दत्तवान्, अश्विनौ वत्सनन्दिनं दत्तवन्तौ। कन्दुः, मुकुन्दः, कुसुमः—एते त्रयः भूतेषु परिचारकाः दत्ताः। पूषा पाणित्यजं कालकं च बलिनौ दत्तवान्। विन्ध्यः अतिशृङ्गं परिचारकत्वेन दत्तवान्। सागरः संग्रहम् विग्रहम् च, नागाः जयमहाजयौ दत्तवन्तः। वायुः घासम् अतिघासं च परिचारकत्वेन दत्तवान्। अंशुमान् पञ्च प्रमथान् षण्मुखाय दत्तवान्। एवं कुमारः सर्वैः दिव्यैः परिचारकैः, देवगणैः, प्रमथैः च परिवृतः, महतीं शोभां बभूव।