वनमध्ये शालकदम्बवृक्षयोर्मध्ये यथा मूलयुक्तः कश्चन वृक्षः समुत्पद्यते, एवं तत्र दिव्यवृत्तान्तः प्रवृत्तः। ततो हरिः भक्त्या समुत्थाय आलिङ्गनं कृत्वा समीपं समाश्लिष्य तिष्ठति। अन्यान् देवगणान् दृष्ट्वा शङ्करः तेषां प्रति मानं दर्शयामास। पशुपतिपराः शैवाश्चान्ये मन्दरस्य निवासं प्रविशन्ति। पुण्यश्लोकः शर्वः विवाहकर्म कर्तुं तत्र जगाम। सुरभिः सुरसा चान्याश्च कलकलं समुत्पादयन्ति। सिंहचर्माम्बरधरः, नीलभुजङ्गकुण्डलाभरणः, जटाजूटमण्डितः, वृषभारूढः महेश्वरः दीप्तिमान् तत्र विराजते। देवाः अग्निप्रधानाः पृष्ठतः अनुगच्छन्ति। ब्रह्मा हंसारूढः देवैः सह तत्र याति। सहचार्या शची सहस्राक्षः विस्तीर्णं छत्रं बिभ्रति। श्वेतं वस्त्रं गृहीत्वा कूर्मारूढः अपि तत्र निर्गच्छति। सरस्वती सरितां श्रेष्ठा गजे आरूढा स्वस्थानं गच्छति। कामचारिणः पञ्चवर्णं महेशानं द्रष्टुं यान्ति। सुरभिसुगन्धितं प्रीतोदकं गृहीत्वा तत्र आगच्छति। किन्नराः वाद्ययन्त्राणि वादयन्तः महादेवं अनुगच्छन्ति। गन्धर्वाः त्रिनेत्रं त्रिशूलधरं देवेश्वरं प्रति यान्ति। द्वादश आदित्याः, अष्टाशीतिलक्षवसवः अपि तत्र आगच्छन्। चतुर्विंशतिः शुद्धव्रताः ऋषयः अपि तत्र गताः। सर्वे विवाहोत्सुकाः महेशानं अनुगच्छन्ति। नगाः गजैरारूढाः सर्वतः आगच्छन्। पर्वताः ईशानं प्रणम्य तं प्रमुदितं कृतवन्तः। नन्दिना पुरस्कृत्य ते पर्वतराजस्य महापुर्यां समागच्छन्। स्वकार्याणि परित्यज्य, सर्वे तद्दर्शनलोलेन तत्र मग्नाः। केचन केशपाशबद्धा शङ्करं प्रति आगच्छन्। अन्याः अरक्ताङ्गुलीयाः हरं द्रष्टुं आगच्छन्। अन्याः अञ्जनदण्डं गृहीत्वा शीघ्रं धावन्ति। केचन उन्मत्तवत् नग्नाः हरं द्रष्टुम् आकाङ्क्षन्त्यः आगच्छन्। काचित् तन्वी युवत्याः स्वयौवनं रोषेण परिभाषते। वृषभारूढः सः पितृगृहं दिव्यं प्रति जगाम। अम्बिकायाः कृतं तपः यथार्थं, शम्भुः महादेवः तस्याः फलं अभवत्। सः दक्षयज्ञविनाशकः, दक्षनाशकः, भगाक्षिहर्ता, त्रिशूलधारी, पिनाकपाणिः च। पुनः पुनः नमः तस्मै महाभुजङ्गकुण्डलाय, पार्वतीप्रियाय। ततः हृष्टचित्तः विष्णुः ज्येष्ठेन भ्रात्रा सह, कन्यां शुभे विवाहवेद्यां अग्निदीप्तां प्रति अनयत्। पर्वताः चञ्चलाः अभवन्, देवाः पूजार्चनाद्यनुष्ठानैः व्यग्राः, सख्यः युवत्याः विवाहोत्सवे यथा हर्षिताः। तस्याः भ्रात्रा सुनभेन उत्सवः आयोज्य, सा शङ्करस्य समीपं नीताऽभवत्। देवः अपि कुशाङ्ग्या सह तं विश्वमान्यं देशं दृष्टवान्। ततः क्रीडया पर्वतनन्दिनी हर्षेण मुक्ताहारान् विक्षिप्य, अनन्तकुम्कुमराशिभिः भूमिं रक्ताम् अकरोत्। सः दक्षिणवेद्यां मुनिभिः परिवृतः स्थिरः समुपेत्य, शुद्धोदकं गृहीत्वा दीप्तं मधुपर्कं समर्पयामास।