सर्वमङ्गलैः हृदयमुद्यानैः वाक्यैः लज्जितां प्रोत्साह्य, शुभदिनं पुण्यं च सर्वगुणसम्पन्नं विवाहयोग्यं निश्चितम्। तत्रैव मैत्रमुहूर्तः विवाहाय घोषितः। ततः – "त्वदीया कन्यया सह गच्छामः, तदनुज्ञां दातव्या" इति निवेद्य, पर्वतराजः शनैः श्रेष्ठर्षीन् विसर्जयामास। ते मन्दरगिरिं प्राप्त्वा पुनः शङ्करं नमस्कृतवन्तः। तदानीं तद्वृन्दैः सह त्रिलोकाः मेघवाहनं द्रक्ष्यन्ति। हरः अरुन्धत्याः सह विधिवत् पूजनं अकरोत्। ब्रह्मा, विष्णुः, इन्द्रः, भास्करः च हरं द्रष्टुम् आगच्छन्। नन्दिप्रमुखाः आगत्य, शङ्करं स्मृत्वा, उपविष्टं पूजयामासुः। यथा वनान्तरे शालकदम्बवृक्षेषु मूलयुक्तः वृक्षः प्रस्फुरति, एवं विवाहस्य आरम्भः अभवत्। ततः हरिः उत्थाय भक्त्या आलिङ्गनं कृत्वा समीपं समारोपयत्। शङ्करः अन्यान् देवगणान् दृष्ट्वा आदरं दर्शयामास। शैवाः, पाशुपताः, अन्ये च मन्दरगिरिगृहं प्रविश्य, शुभकार्ये सम्मिलिताः। पुण्यशर्वः विवाहकर्मणि गन्तुं उद्यतः। सुरभिः, सुरसा, अन्ये च कलकलं उत्पादयन्ति। सिंहचर्मधारी, नीलसर्पकुण्डलाभरणः, जटाजूटयुक्तः, वृषारूढः महादेवः प्रज्वलति। देवाः अग्निप्रमुखाः पृष्ठतः अनुगच्छन्ति। ब्रह्मा, हंसारूढः, देवैः सह याति। शचीसहितः सहस्राक्षः छत्रं धृत्वा अग्रे गच्छति। श्वेतवर्णं हस्ते गृहीत्वा, कूर्मारूढः प्रस्थानं करोति। सरस्वती, नदीश्रेष्ठा, गजारूढा स्वस्थानं गच्छति। इच्छानुसारं विचरन्तः, पञ्चवर्णः महेशानं द्रष्टुं आगच्छन्। सुगन्धितं लेपनं गृहीत्वा पृथुदकः तत्र आगच्छत्। किन्नराः वाद्यविनोदं कृत्वा महादेवस्य अनुगमनं अकरोत्। गन्धर्वाः देवेशं त्रिनेत्रं त्रिशूलधारिणं द्रष्टुं गच्छन्ति। द्वादशादित्याः, अष्टिकोटिवसवः च आगच्छन्। चतुर्विंशतिः शुद्धव्रताः ऋषयः अपि तत्र आगच्छन्। सर्वे विवाहोत्सुकाः महेशानं अनुगच्छन्। पर्वताः गजैः समारूढाः सर्वतः आगच्छन्। पर्वताः ईशानं नमस्कृत्य, तं हृष्टं अकरोत्। नन्दिः मार्गदर्शकः भूत्वा, ते महानगरीं पर्वतराजस्य प्राप्तवन्तः। स्वकार्याणि त्यक्त्वा, सर्वे विवाहदर्शनं एकाग्रचित्ताः अभवन्। काचित्, केशबन्धनं कृत्वा, शङ्करं पुरतः गतवती। अन्याः, रक्तमञ्जनं विहाय, हरं द्रष्टुं आगच्छन्। काचित्, अञ्जनदण्डं गृहीत्वा, शीघ्रं धावित्वा आगच्छत्। काचित्, उन्मत्तवत्, नग्ना, हरदर्शनकामना आगच्छत्। काचित्, तन्वङ्गी, क्रुद्धा, स्वयौवनं उपालपत्। वृषारूढः महादेवः दिव्यं श्वशुरगृहं प्राप्य, विवाहाय गच्छति।