ततः महर्षिः स्मृतिं कृत्वा अरुन्धत्याः सहितः तत्रैव महद् मन्दरं पर्वतं सुन्दरगुहासंयुक्तं प्राप्नोत्। तत्र तं दृष्ट्वा उत्थाय सम्मान्य तेषां प्रति वाक्यमुवाच—"भवतां पदपङ्कजरेणुना अहं पापात् शुद्धोऽभवम्। अत्रापि शिलासु, ये पद्मवर्णाः स्निग्धाः सुकोमलाश्च, अहं पवित्रताम् आपन्नः।" ततः सः अरुन्धत्याः सहितः पर्वतस्य शिलाम् प्रविश्य, अर्घ्यादिभिः पूजां कृत्वा एकचित्तः स्थितः। स्वकीर्तिवृद्ध्यर्थं विनयान्वितान् सप्तर्षीन् सः सम्मानितवान्। ततः सः उवाच—"भरद्वाज शृणु, अङ्गिरः अपि शृणुताम्। प्राचीनकाले सती योगदृष्ट्या स्वजीवनं त्यक्तवती। द्विजोत्तमाः, मम कृते पर्वतराजं पृच्छ्यताम्।" ततः "ॐ नमः शङ्कराय" इति उच्चार्य हिमालयं प्रति जग्मुः। स्त्रियः धर्ममार्गं जानन्ति इति सती ज्ञातवती। "नमः रुद्राय" इति उक्त्वा पतिसहिता निर्गता। तौ पर्वतराजस्य पुरीं दिव्यनगरसदृशीं दृष्टवन्तौ। शान्ताः पर्वताः, सुनाभादयः, तौ सम्मानितवन्तः। ततः सुवर्णतेजसा दीप्तं हिमवत्-गृहं प्रविष्टवन्तौ। महाद्वारं प्राप्त्वा, द्वारपालस्य कारणात् तत्र स्थितवन्तौ। सः हस्ते पद्मरागदण्डं धारयन् तत्र आसीत्। "वयं मह्यम् अत्यन्तमहत्त्वपूर्णं साक्षात्कारं काङ्क्षन्तः आगतम्," इति निवेद्यताम्। सः पर्वतराजस्य समीपं पर्वतैः परिवृतस्य जगाम। दण्डं कक्षे स्थापयित्वा, सः वाक्यमुवाच—"ये द्वारे स्थिताः ते भवतः अतिथयः, साक्षात्कारलालसाः।" ततः सः स्वयं द्वारं प्रति आगत्य, उत्तमातिथ्यं गृहित्वा तान् सत्कृत्य, आसनेषु उपवेश्य, प्राज्ञः तान् सम्बोधितवान्—"भवताम् आगमनं असाध्यं, अचिन्त्यं च। अद्य मम गृहम् आगत्य मम देहः शुद्धोऽभवत्। यथा मम गृहम् सरस्वततीर्थसदृशं दृष्टिस्पर्शाभ्यां पवित्रं जातम्। यः हेतुः भवतः आगमनस्य, सः मया ज्ञातव्यः। अहं भवतः सेवकः, आज्ञां दातव्यम्।" ततः ते अङ्गिरसं वृद्धं पर्वते यथावृत्तं निवेदितवन्तः। अङ्गिराः परमं वाक्यं पर्वतराजं प्रति प्रोक्तवान्—"अयम् महर्षिः अरुन्धत्याः सहितः तव गृहम् आगतः। शङ्करः त्रिशूलधारी, शर्वः त्रिनेत्रः, वृषवाहनः। केचन तम् यमेश्वरं, केचन शिवं, स्थाणुं, भवं, हरं वा इति कथयन्ति। वयं तेन तव समीपं प्रेषिताः। देवाधिदेवः तां इच्छति, त्वया दातव्या। रूपेण, वंशेन, ऐश्वर्येण च सा योग्यं प्राप्नोति, पर्वतश्रेष्ठ। त्वं एषां जननी, हे देवि, हरः तेषां पिता इति प्रसिद्धम्। भस्माङ्कितपादं शत्रुषु स्थापय।" एवमेतत् सन्ततं महर्षेः, अरुन्धत्याः च, हिमवत्प्रासादस्य च दिव्यदर्शनं, सत्कारः, याचना च, धर्म्यं संवादं च अभवत्।