सर्वेषु स्थावरजङ्गमेषु तेषु भीमस्वभावाः प्राणी न स्नानाय तत्र अनुमन्यन्ते। तत्र शुभैः कुशैः समलङ्कृता पुण्या नदी पूर्वदिशं प्रवहति, यत्र जनसमूहः समागच्छति। आदौ पृथिव्यापस्तेजो वायुराकाशं च—एवं विस्तीर्णा आपः प्रादुरभवन्। तत्र महाबाहुना सृष्टं तत् जलं पृथिव्या सह संलीनम्। यावत् तस्य स्थानस्य सन्निधिः दृश्यते, तावत् तत्र गच्छेत्, इति शास्त्रवचनम्। सा पुण्या तिथिरेव तिष्ठति, सा चाविनाशीति कीर्त्यते। तत्र श्रद्धया पितॄन् श्राद्धेन सम्पूज्य कार्यं कुर्यात्। ते सर्वे कुरुक्षेत्रे पृथूदकतीर्थे समागताः। सा पुण्या तिथिः पापं हारयन्ती त्वदर्थमुपस्थिताऽस्ति। भगवन्, देवकार्यं त्वयि स्थितम्; तस्मात् तत् कर्तव्यम्। यदि वर्षेश्वरत्वं मम स्यात्, तर्हि अहं देवाः, तत्र गमिष्यामि। तत्र पुरन्दरः तुष्ट्या पितॄन् पिण्डेन सम्पूज्य अर्पयामास। ततः तुष्टाः पितरः स्वकन्यां प्रति वचोऽब्रुवन्। सा हृष्टा स्वेच्छया वर्तयामास। सा त्र्यः कन्याः अप्रतिमसौन्दर्यसम्पन्नाः, दिव्यस्त्रियः इव, अपद्यत। चतुर्थः तु पुत्रः सूनाभ इति ख्यातः जातः। मुनिश्रेष्ठ, मेनायाः ज्येष्ठा कन्या रागिणीति नाम्ना जाताऽभवत्। अपराऽन्या कुटिला नाम, या श्वेतमाल्यवसनधारिणी। कनिष्ठा मेनायाः कन्या कालीति, या सौन्दर्ये अप्रतिमा। ताः शुभाः देव्योऽनुष्ठानाय विनिर्गता, देवाः ताः ददृशुः। कुटिला शशाङ्ककान्तिरिव ब्रह्मलोकं नीताऽभवत्। ब्राह्मण, यः महिषासुरमर्धिता पुत्रः स्यात्, तं त्वया वर्णनीयम्। एषा दारिद्र्ययुक्ता विमुच्यताम्, यथा सा शर्वतेजसा गर्भं धारयेत्। प्रभो, यथाशक्ति यतिष्ये, यद्यपि शर्वतेजः सहनं दुष्करम्। कठोरतपसा जनार्दनं सम्पूजयिष्यामि। देव, अहं तथा करिष्यामि; सत्यं सत्यं मया उक्तम्। महर्षे, भगवाञ्छ्रीब्रह्मा, आदिप्रभुः अपि तत्र उक्तवान्। तस्मात्, मदीयशापदग्धा त्वं सर्वापः भविष्यसि। सा प्रेरिता, आप्यमूर्तिः सती, स्वस्रोतसा ब्रह्मलोकं प्लावयामास। ऋक्सामाथर्वणयजुर्भिः वचोबलैः दृढैः बद्धा, ब्रह्मणः शुद्धजटाः आप्यमयीः समाकुलाः, सर्वं प्लावयामासुः। ततः ब्रह्मणे समर्प्य, प्रजापतिः तां उवाच—मद्रससंयुक्ता त्वं महिषनाशिनी भविष्यसि। या आज्ञा अपि देवैः अतिक्रान्तुं न शक्या, सा त्वयि बलात् अतिक्रान्ता। कृत्यां प्राप्त्वा, पार्वत्याः कन्या दृढमूर्तिं लेभे। सा तपः संनियन्तुं यत्नमकरोत्, किन्तु सा समीपं गत्वा एवं प्राह। ततोऽभिगम्य सा कन्या तपोवनं जगाम। रुद्रं मनसि स्थाप्य, सा अतिक्रूरं तपः समारभत। सा या काली, या हिमालये तपस्यति, तां अत्र आनय। तस्याः प्रभया बद्धाः, ते समीपं गन्तुं न अशक्नुवन्।