स तद् अवाप्य पूर्णतृप्तः सन्तुष्टचित्तः तत्र प्रविष्टवान्। स ब्रह्मणः कन्यां सरस्वतीं प्लक्षसमुत्थां हरिवल्लभजिह्वां समुपेत्य उपससाद। सा भगवती पुण्यतीर्थसङ्कुलेन स्नातकुल्या तटे स्थितासीत्। पुनः स ब्रह्मणो उत्तरवेदिम् उपागमत्। स सर्वतः पञ्चयोजनविस्तीर्णां वेदिं समन्तात् समुपेत्य तत्र स्थितवान्। या वेदि उत्तरदिग्भागस्था तस्मात् सर्वविद्भिः सा ‘उत्तरवेदी’ इति कथ्यते। तत्र देवाधिदेवेन लोकपालकेन शम्भुना यज्ञाः कृताः। विरजा तु दक्षिणवेदी अनन्तफलप्रदा स्मृता। समन्तपञ्चकं चोत्तमं अक्षयं च उत्तरवेदिरूपं वेदिम् इति कथ्यते। तत्र स राजा सर्वकामान् यथाभिलषितान् साधयितुं संकल्पमकरोत्—‘करिष्यामि, सम्पादयिष्यामि।’ ख्यातये स नृपश्रेष्ठः अनुपमं पौण्ड्रकं याम्यमहिषं सृष्ट्वा तद् भूमिं कर्षणाय उद्यतः। तदा तत्र किम् आरभ्यते इति कश्चन पप्रच्छ—‘राजन्, किम् इह सम्पादयितुम् इच्छसि?’ पुनः अपि स एव प्रश्नः पुनरुक्तः—‘राजन्, किम् इह सम्पादयितुम् इच्छसि?’ स राजा प्रत्यवदत्—‘शौचं दानं योगं ब्रह्मचर्यं च अहं सम्पादयामि।’ तत्र सहसा अष्टाङ्गयोगं प्राप्य स हसित्वा तस्मात् प्रदेशात् निर्गतः। राजा तु सप्तक्रोशपर्यन्तं सर्वतः भूमिं कर्षितवान्। ततः स राजा महदष्टाङ्गधर्मं घोषयामास। तदा कश्चित् उक्तवान्—‘भूमिं दद; अहं स्यन्दनं करिष्यामि, त्वं क्षेत्रं कर्षय।’ स तस्य प्रसारितबाहुं दृष्ट्वा त्वरितं चक्रेण ताडितवान्। तदा राज्ञः सव्यबाहुः दत्तः छिन्नश्चापि मया। अथोक्तं—‘वरदः अस्मि’ इति, तदा कुरुश्रेष्ठः वरं याचितवान्। ये स्नातकाः मृताश्च, तत्र महत् पुण्यफलम् अस्ति। अन्यानि कर्माणि—होमयज्ञादिकानि, शुभाशुभानि च—महाबल, तत्र महत् फलम् अव्ययं भूयात् अस्मिन् उत्तमे क्षेत्रे। एवं स राजा मया उक्तः—‘एवं भवतु’ इति, तस्मै प्रत्युक्तवान्। ‘जीवन्तं त्वां, धृतव्रत, अन्ते केवलं मयि लयं प्राप्स्यसि।’ तत्र पुरोहिताः सहस्रशः यज्ञान् करिष्यन्ति। यक्षो नाम चन्द्रः, नागः वासुकिः, राजा अजावनः, अग्निदेवः पावकः, तेषां बलिनः परिचारकाः अनुचराश्च, सर्वेषां स्थावरजङ्गमानां मध्ये ते भीषणाः प्राणी न स्नानं तत्र अनुमन्यन्ते। पुण्या नदी शुभकुशशोभिता पूर्वदिशं प्रवहति, तत्र जनसमूहः समागच्छति। पृथिव्यापस्तेजोवायुराकाशं च—एवं प्रथमे विशालाः आपः प्रकाशन्ते। तत्र महाबाहुना सृष्टं तत् आपः भूम्ना संयुतम्। यावत् तस्य क्षेत्रस्य सन्निधिः दृश्यते, तावत् तस्मिन् महातीर्थे गन्तव्यम्। सा पुण्या तिथिरेव तिष्ठति, अक्षया च स्तूयते। तत्र पितॄन् श्रद्धया तर्पय, श्रद्धां च समाचर। ते सर्वे कुरुक्षेत्रे पृथूदकतीर्थे समागच्छन्। सा पुण्या तिथिः पापहारिणी तव प्राप्ता। भगवन्, देवकार्यं त्वयि प्रतिष्ठितम्; अतः तत् सम्पादय।