नववयः प्राप्ते सति सः उपनयनसंस्कारं कृत्वा वेदशास्त्रेषु च पूर्णतः पारङ्गतः अभवत्। सः सम्वराणस्य पुत्रः कुरुर्नाम्ना पुरुषोत्तम इति पृथिव्यां प्रसिद्धिम् आप। ततः सः कुलीनकन्यायाः विवाहस्य व्यवस्था कर्तुम् उद्युक्तः अभवत्। तस्य कुरोः कृते तां कन्यां प्रार्थयित्वा तस्मै अपि दत्तवान्। सः पुलोम्याः साकं, या सुकुमारकटितटा अभवत्, मघवतः इव रम्यां सखीमुपलभ्य सुखमभुत्। एतत् ज्ञात्वा तस्य राज्याभिषेकं विधिवत् कृतवान्। सः पृथिवीं तत्रस्थांश्च जनान् स्वपुत्रवत् रक्षितवान्। सः सर्वेषां रक्षकः, प्रजापालनपरायणः वीरः अभवत्। यावत् तस्य यशः स्थिरमासीत्, तावत् सः देवानाम् मध्ये वसति स्म। सः राजा कीर्त्यर्थं समग्रां पृथिवीं पर्यटन् अभवत्। तद् लब्ध्वा पूर्णतृप्तः अन्तः प्रविवेश। ततः सः सरस्वतीं ब्रह्मणः कन्यां, प्लक्षसमुत्थां, या हरितुङ्गी प्रिया, उपससार। सा पुण्यतीर्थसंसिक्तया तटस्थिता देवी तत्र तिष्ठति स्म। पुनः सः ब्रह्मणः उत्तरवेदीं समुपेत्य, सर्वतः पञ्चयोजनविस्तीर्णाम् उपागच्छत्। या वेदी उत्तरदिशि स्थिताऽस्ति, तस्मात् सर्वैः पण्डितैः सा 'उत्तरवेदी' इति कथ्यते। तत्र यत्र शम्भुः, देवेशः लोकपालकः, यज्ञान् अकरोत्, तत्र वीरजा दक्षिणवेदी अनन्तफलप्रदा अभवत्। समन्तपञ्चकं अपि वेदीरूपेण परमं अक्षयं चोत्तरं इति श्रूयते। 'करिष्यामि, कृष्यामि, सर्वान् कामान् यथेष्टं ते साधयिष्यामि' इति सः संकल्पं कृतवान्। यशसः कृते सः नृपश्रेष्ठः अद्वितीयं पौण्ड्रकं याम्यमहिषं निर्माय कृष्यर्थं आत्मानं सज्जीकृतवान्। तदा तत्र कश्चन पप्रच्छ, 'राजन्, किमत्र त्वया साध्यते?' सः अपि प्रत्युवाच, 'राजन्, किमत्र त्वया साध्यते?' सः उक्तवान्, 'शौचं, दानं, योगं, ब्रह्मचर्यं च अहं कृष्यामि।' ततः सहसा अष्टाङ्गयोगं प्राप्य सः हसन् तस्मात् निर्गतः। ततः राजा सप्तक्रोशपर्यन्तं सर्वतः भूमिं अकृषत्। ततः स राजा महद् अष्टाङ्गधर्मं उद्घोषितवान्। 'भूमिं ददातु; अहं स्यन्दनं करिष्यामि, त्वं क्षेत्रं कृष्यस्व' इति उक्तवान्। तदा तस्य प्रसारितबाहुं दृष्ट्वा अहं तं चक्रेण शीघ्रं छित्तवान्। तदा अपि राज्ञः वामबाहुः दत्तः छिन्नः च, मया एव। 'वरदः अहम्' इति उक्ते सः कुरुषु श्रेष्ठः वरं याचितवान्। 'स्नातकानां मृतानां च अत्र महाफलप्राप्तिः अस्तु' इति। अन्ये कर्माणि, होमयज्ञादीनि, शुभाशुभानि वा, महाबाहो, अत्र महत् फलम् अक्षयम् अस्तु' इति। एवं तेन उक्तः अहं राजानं प्रत्युवाचम्—'एवमस्तु' इति। 'जीवनस्य अन्ते, स्थिरव्रत, त्वं मयि एव लयं यास्यसि' इति च उक्तवान्। तत्र ऋत्विजः सहस्रशः यज्ञान् करिष्यन्ति। यक्षः चन्द्रः नागः वासुकिः, राजा अजावनः, महादेवः पावकः च, तेषां बलिनः परिचारकाः अन्ये च तत्र सन्निहिताः।