महान्याः देवीमुपगम्य ताः स्त्रियः समभाषन्त—“अम्बिके, त्वं कवचं बध्नीहि।” तदा देवी स्वयं प्रत्युवाच—“कः खलुऽत्र नीचो दानवः मयि कवचयुक्तायाम् उत्तिष्ठेत्?” एतस्मिन्नन्तरे तस्याः रक्षार्थं विष्णु-पञ्जरः आहूतः। महिषासुरो ह्यसौ सर्वैः देवैः अभेद्यः इति घोषितः। तथापि सा देवी पदाघातैः तं महिषासुरपतिं यथोक्तं निपातितवती। यस्य चित्ते चक्रपाणिः स्थितः, तस्य युद्धे गर्वं कः शिथिलयितुं शक्ष्यति? सा तं महिषासुरं तस्य वाहनेन सह हत्वा, विस्तरेण विवादं समापितवती। अस्त्राणि सति अपि, सा पदाभ्यां तम् अपीडयत्। एषा कथा देवयुगस्य आदौ जाता, पुण्या पापभीतिम् अपनोति। हे ब्रह्मन्, हस्त्यश्वरथैः सह सा देवी यथेष्टं दृश्यते स्म। महिषासुरः पर्वते वर्षाणि वर्षन्, नभसि मेघाः इव वर्षन्ति स्म। कोपिता देवी महाबलाढ्या उत्तमं धनुः जग्राह। तस्याः सुवर्णपीठं मेघेषु विद्युत् इव दीप्तिमान् आसीत्। सा गदया मुसलश्चापि केचित् निपातितवती, केचित् च छत्रेण पतिताः। सिंहस्य केशान् कम्पयन्ती, दानवान् निपातयामास। केषांचित् कन्धराः हलैः विदारिताः, केषांचित् परशुभिः छिन्नाः। केचित् पलायिताः, केचित् पतिताः, केचित् शुष्काः, अन्ये युद्धम् उत्सृज्य गताः। तां रात्रिं कालरात्रिमिव ज्ञात्वा, भीतेन मनसा पलायन्ते स्म। एवं दृष्ट्वा, नामरः मदोन्मत्तगजे समारुह्य समागच्छत्। स दानवः युद्धे त्रिशूलं सिंहाय प्रक्षिप्तवान्। तदा हरिः गजराजेन मध्ये गृहीतः। प्राणं हित्वा, स गजकन्धरात् निक्षिप्तः, सुरेभ्यः समर्पितः। स दानवः वामहस्तेन तं त्रिशूलं परिभ्रम्य, मृदङ्गवत् निनादयामास। तस्याः हासात् नानाविचित्ररूपाणि भूतानि जातानि। केचित् अश्वाननाः, केचित् महिषाननाः, अन्ये वराहाननाः। तेषां नानावदना, नानानेत्रपादा, नानाविधानि शस्त्राणि च आसन्। केचित् वाद्यं वादयन्ति स्म, केचित् अम्बिकां स्तुवन्ति स्म। सा तान् वज्रनिपातेन शस्यं यथा क्षिप्रम् अपातयत्। तदा चिक्षुरः सेनापतिः सुरैः सह युद्धम् अकरोत्। स भूमौ शरवर्षं वृष्ट्वा मेघ इव ववर्ष। स षोडश शरान् सुवर्णपक्षान् तीक्ष्णाग्रांश्च जग्राह। एकेन सारथिं हत्वा, अन्येन ध्वजं छित्त्वा। तस्य धनुः छिन्नम् अभवत्, स बलवान् खड्गं छत्रं च जग्राह। चतुर्भिः शरैः तौ अपि छित्त्वा, शूलं गृहीत्वा अरण्ये शृगालः सिंहभार्यया सह यथा प्रमोदितः। क्रुद्धः, शरैः निपातितः, स दानवः अपतत्। ततः स दानवः भीषणमुखः वेगेन समुत्पपात। दुर्धरः, दुर्मुखः, अन्यश्च मृगाक्षः अपि आगच्छन्। ते विविधानि शस्त्राणि प्रहरन्तः, कात्यायन्याः समीपं समुपेताः। सा देवी हसन्ती, उत्तमं डमरुं वादयितुम् आरब्धवती।