ततः महिषासुरः जगतः स्वामित्वं स्वीकरणाय स्वयं शक्तिमान् वीर्यवान् पतित्वं युक्तः इति अभ्यर्थयन् देवीं प्रति उवाच। सत्यं, दानवाधिपः पृथिव्यां श्रेष्ठः, देवाः युद्धे पराजिताः—एवं तस्य वचनं। यदि अद्य महिषासुरः मम दत्तः, सत्येन अहं तं पतिम् स्वीकारयामि। स तव निमित्तं स्वं शिरः अपि दातुं समर्थः—किं विवाहदक्षिणा, यदा तु समक्षं तुभ्यं दातव्यम्? एवं तस्य वचनं श्रुत्वा, देवी स्मितं कृत्वा सर्वसत्त्वहिताय उवाच—यः अस्मिन वंशे उत्पन्नः युद्धस्य अग्रे माम् जयति, स एव पतिः भविष्यति। ततः स सर्वं यथावत् महिषासुराय निवेदयामास। युद्धे अभिलषन् स महिषासुरः विन्ध्यशिखरे सरस्वत्यां आगच्छत्। तत्र नामरः नाम दानवः सेनापतित्वे नियुक्तः। दुर्गा सेना एकं भागं गृहीत्वा शीघ्रं युद्धाय प्रवृत्ता। ते देवीं प्रति उचुः—"अम्बिके, कवचं धारय!" देवी प्रत्युत्तरं दत्तवती—"कः हीनः दानवः मम पुरतः कवचं धारयितुम् साहसः करोति?" तस्याः रक्षायै विष्णुकवचः विनियुक्तः। महिषासुरः सर्वदेवान् अभेद्यः इति घोषितः। किन्तु सा देवी चरणघातैः तं महिषासुरराजं पतितवती, यथा पूर्वं कथितम्। यस्य मनसि चक्रधरः वसति, तस्य युद्धे गर्वं कः हर्तुं शक्नुयात्? सा देवी तं सह वाहनं हत्वा, विवादः विस्तारतः समाप्तः। अस्त्राणि सन्निहितानि अपि, देवी चरणैः तं दानवम् अभिनिष्पिष्टवती। एष घटना देवयुगादौ पवित्रा, पापभीतिं हरति। हे ब्रह्मन्, देवी गजैः, अश्वैः, रथैः यथेष्टं दृश्यते। महिषासुरः पर्वते वर्षं वर्षयामास, यथा मेघाः वर्षं कुर्वन्ति। देवी कोपवती, महाबलात् उत्तमं धनुः गृहीत्वा तं आकर्षयामास। तस्य सुवर्णपीठं मेघेषु विद्युत् इव दीप्तिमती। गदया मुसलैः कांश्चित् निपातितवती, कवचेन अन्यान् अपातयत्। सिंहस्य केशं कम्पयन्ती, दानवान् निपातयामास। कांश्चित् हलैः ग्रीवाः विदारिताः, अन्ये परशुना छिन्नाः। केचित् पलायिताः, केचित् पतिताः, केचित् शुष्काः, अन्ये युद्धं त्यक्तवन्तः। सा कालरात्रिरिव अभिमन्यन्तः, भयात् पलायिताः। एतद् दृष्ट्वा नामरः मदेन गजमारूढः देवीं समीपमागच्छत्। युद्धे दानवः त्रिशूलं सिंहाय क्षिप्तवान्। ततः हरिः गजराजेन मध्ये गृहीतः। प्राणं ह्रास्य, गजकन्धरात् पतितः, देवेषु समर्पितः। साव्येन तं घूर्णयन्, मृदङ्गवत् नादं कृतवान्। तस्याः हास्येन अनेकविचित्ररूपाणि सत्त्वानि उत्पन्नानि। केचित् अश्वमुखाः, केचित् महिषमुखाः, अन्ये वराहमुखाः। तेषां विविधवदनानि, नेत्राणि, पादाः, तथा विविधास्त्राणि। केचित् तत्र वाद्यं वादयन्ति, अन्ये अंबिकां स्तुवन्ति। देवी वज्रवत् तान् शत्रून् निपातयामास। चिक्षुरः सेनापतिः देवैः सह युद्धाय प्रवृत्तः। भूमौ बाणवृष्टिं मेघवत् वर्षयामास।