सौन्दर्यगृहस्य मुद्राङ्कं स्वयं कामराजेन दत्तम्। तद् गृहम् अहम् नगरीं सुदृढरक्षणाय, कामेश्वरस्य प्राकारैः संरक्षिताम्, मन्ये। तत्र वासार्थं कामदेवेन जनाः भूमाविव स्थापिता इति। स्रष्टा सृज्य, श्रान्तः, तद् गृहं हस्ते निरीक्षणाय दत्तवान्। स्रष्टा जगति अपहर्य नूतनसृष्टवत् तिष्ठति, यस्य पुण्यम् केवलं सौन्दर्येन लब्धम्। तेषां आज्ञया रत्नमणिनखमालिका उत्पन्ना, यथा नभसि तारामालिका दृश्यते। तां यथेष्टं दृष्टवन्तः, किन्तु न जानिमः का सा, कस्य कन्या वा केवलं युवती वा। तदर्थं त्वमेव विंध्यं गच्छ, यथेष्टं यथोचितं कुरु। सः मनसा निश्चित्य, न संशयं, उक्तवान्—‘अत्र महिषः नास्ति।’ यत्र कुत्र वा आगच्छति, हे ब्राह्मन्, येन केन रूपेण, स्वयम् वा नेतः वा गच्छति। ततः महासुरेश्वरः उग्रायुधं, चिक्षुरं, रक्तबीजं च आज्ञापितवान्। ते आगत्य अधस्तात् स्थित्वा शिविरं स्थापयामासुः, दानुपुत्राः। दुन्दुभिः मायापुत्रः, शत्रुसैन्यविनाशकः, नगारेण आघातकः। सः कन्ये, अहम् महासुरस्य, रणेषु अतुल्यस्य राम्भापुत्रस्य, दूतः। सत्यम् वद, विमोहं विना, यत् राम्भापुत्रेण उक्तम्। सः राम्भापुत्रः उत्तमासनस्थः सुखेन उपविष्टः, इदं वचनम् उक्तवान्। यथा देवाः मया युद्धे पराजिताः, पृथिव्यां शक्तिहीनाः विचरन्ति। अहम् इन्द्रः, अहम् रुद्रः, अहम् सूर्यः; सर्वेषु लोकेषु, हे कन्ये, अहम् स्वामी। यः कश्चन मम युद्धे प्रतिपन्नः, यक्षः वा प्रेतः वा, जीवितुम् न इच्छति। हे विशाललोचने, अद्य श्रावणमासे, मम प्रयत्नसिद्धानि सम्पन्नानि अत्र संगृहीतानि। अतः माम् अत्र जगति स्वामिनं स्वीकरोतु; अहम् योग्यः पतिः, शक्तिमान् बलवान् च। सत्यं, दानवेश्वरः भूमौ सर्वोत्तमः; सत्यं, देवाः युद्धे पराजिताः। यदि अद्य महिषासुरः मम दत्तः, तदा सत्येन तम् पतिं स्वीकारयामि। सः तव कृते स्वशिरः अपि दद्यात्; कः कन्यादानं यदि तत् इह अद्य तुभ्यं उभयोः दातव्यम्। सा तस्य वचनानि श्रुत्वा, सर्वजगत् हिताय, स्थावरजङ्गमयोः, स्मितं कृत्वा उक्तवती। यः मम इमस्मात् वंशात् युद्धाग्रे विजयी भवति, सः एव तस्य पतिः भविष्यति। सः सर्वं यथावत् महिषासुराय निवेदितवान्। सः युद्धकामः विंध्यशिखरं सरस्वतीं च आगतः। सः नामराख्यं दैत्यं सेनापतिं नियुक्तवान्। सेना भागं गृहीत्वा दुर्गा शीघ्रं समुत्पत्य गतवती। ते महादेव्याः उक्तवन्तः—‘हे अम्बिके, कवचं धारय।’ कः नीचः दैत्यः अत्र कवचेन मम पुरतः स्थितुं साहसिकः? ततः तस्या रक्षायै विष्णुकवचः प्रवर्तितः। महिषासुरः सर्वदेवैः अभेद्यः घोषितः। किन्तु सा पदाघातैः तं महिषासुरराजं निहत्य, यथोक्तम्। कस्मिन् युद्धे तस्य गर्वं क्षिप्तुं शक्नुयात्, यस्य चित्ते चक्रधारी विष्णुः स्थितः? सा तं तस्य वाहनसहितं हत्वा, विस्तारतः विवादः समाप्तः। अस्त्राणि सन्ति, तथापि सा तं पदाभिः विनिष्पीड्य। एषा घटना देवयुगादौ पवित्रा, पापभीतिं निहन्ति। हे ब्रह्मन्, गजैः, अश्वैः, रथैः सह देवी यथेष्टं दृश्यते।