यज्ञे तदेव कीर्त्यते, दाने तु स्वशक्त्यनुसारं दातव्यं, हे द्विजश्रेष्ठ। विविधं धूपं दातव्यं येन संवत्सरः श्रेष्ठो भवेत्। पूर्णानि, वर्णवन्ति, चोष्याणि, भोक्तव्यानि च भोज्यानि दातव्यानि। उत्तमान् ऋषीन् प्रति, हे पुण्यात्मन्, अस्य मन्त्रस्य सहिता घोषयेत्— “मम अविच्छिन्नानि वस्तूनि धर्मार्थकाममोक्षाय सन्तु।” तेन सत्येन, हे केशव, धर्मादयः अविच्छिन्नाः स्युः। ब्रह्मन्, सर्वेषु द्रव्येषु अविच्छिन्नव्रतमाचरेत्। धर्मार्थकाममोक्षाः नित्यं अव्ययतया सम्पद्यन्ते। अथ अहं शुभं वैष्णवं कवचं वक्ष्यामि। पूर्वदिशि रक्ष मां, हे विष्णो, शरणागतः अस्मि ते। दक्षिणदिशि रक्ष मां, हे विष्णो, शरणागतः अस्मि ते। पश्चिमदिशि रक्ष मां, हे विष्णो, शरणागतः अस्मि ते। उत्तरदिशि, हे जगन्नाथ, शरणागतः अस्मि ते। नमः! ईशान्यां मां रक्ष, हे पापनाशन, शरणागतः अस्मि ते। आग्नेय्यां मां धारय रक्ष च, हे यज्ञवराह विष्णो। नैऋत्यां रक्ष मां, हे दिव्यरूप नरसिंह। वायव्यां रक्ष मां, हे हयशीर्ष, नमस्ते। सर्वदा रक्ष मां, हे अजित, नमस्ते। अनन्त, नमस्ते; महामोह, नमस्ते। एवं कृत्वा रक्ष मां, भगवन्, नमस्ते, पुरुषोत्तम। पूर्वं रक्षार्थं, हे द्विजोत्तम, ईशेन च कात्यायन्या च— नमरः रक्तबीजश्च, तथा देवेषु अन्ये कंटकाः— नमरः रक्तबीजश्च, तथा कुरुषु अन्ये कंटकाः— इति विस्तरेण, प्रिय, यथावत् आख्यातव्यम्। सा या कात्यायनी, हे मुने, सा नित्यं वरदा दुर्गा। राम्भः करम्भश्च, एतौ द्वौ महाबलौ। तौ दैत्यौ पञ्चनदीषु जलानि वर्षाणि बहून्यवसताम्। करम्भराम्भौ, यक्षं मालपटनाम्नं प्रति, तं पादाभ्यां गृहीत्वा यथेष्टं ताडयामासतुः। राम्भो महाबलः स्वशिरः अग्नौ निपीड्य, हविर्भूतुं कामयामास। स्वशिरः छेत्तुमिच्छन् स अग्निना निरुद्धः। परेण हन्तव्यस्य दुस्तरः, आत्मनाशिनस्तु दुष्करतरः। मा म्रियस्व; मृतस्य हि सर्वाः कथाः नश्यन्ति। मम पुत्रः तवातिशक्त्या त्रिलोकीविजयी भूयात्। स महाबलः भविष्यति, वातवत्, कामरूपधारी, शस्त्रविद्यायाम् अपि निपुणः। यत् यत् चित्तं स्थापयसि, तत् तत् साधयिष्यसि, पुत्र। यक्षं मालवतं द्रष्टुं, अन्यैः यक्षैः परिवृतम्, गजाः महिषाः अश्वाः गावः, अजा मेषसमूहाश्च तत्र आसन्। सुन्दरी राणी त्रिहायणी नाम्नी, तपसा समन्विता, तस्य पत्न्यभूत्। स च नियोगेन प्रेरितः, स्वयम् यात्रां प्रस्थितवान्।